Biletet: Gaddafi. Norges krig mot Libya kom som resultat av den typiske norske kristne kvinna er fråfallet, så ho er heilt sinnsjuk. Jesus har kalla på henne for å lækje hennar fråfall, det har ho ikkje brytt seg mykje om, men bidreg framleis sterkt til å gjere norsk politikk sinnsjuk.
Ved å velsigne Jesus vert eg velsigna og han gjer meg til kanal for si velsigning.
Ved å tru på Jesus og vende meg til han og velsigne (ta imot) han vert eg velsigna, han kalla meg til å komme til han og ta imot velsigninga, han ville gi meg hjelp ifrå heilagdomen og så ville han gjere meg til kanal for si velsigning. Sitat frå:
Onsdag, 7. juni 2000
Profetisk bodskap ved Kjell Arve Tolås:
«… som selve velsigneren, og derfor så flyter velsignelsen om, ut i min menighet, derfor skal du også på det, det, det stadium du befinner deg, i den situasjon du befinner deg, så skal du også få lov til i denne stund å ta imot av min velsignelse. La de nå deg, restaurere deg, vederkvege deg, det strømmer styrke, det strømmer hjelp. Og du skal få oppleve, slik som du også har opplevt, at eg vil sende deg hjelp ifrå helligdommen, og støtta deg ifrå Sion. Ja, du skal få kjenne støtten ifra min menighet, og du også skal få oppleva det flyter hjelp ifrå den himmelske helligdom, der eg sitter ved Faderens høyre hånd, …., og der du skal få lov til å bruka den adgang og den vei som mitt blod har opna opp. Du skal med frimodighet få gå lika inn i helligdommen, få oppleva at det strømmer imot deg miskunnhet og nåde til hjelp i rette tid. Eg styrker mitt folk, eg styrker mitt folk. Du skal få lov til å kjenna kraften og velsignelsen, den er midt i mellom dere, og du skal også få vera kanal for desse velsignelsens strømmer, når du vandrer ute blant denne verdens mennesker. Og du skal få bæra min hærlighet med deg, sier Herren. Husk at eg bor ved troen i ditt hjerte. Amen. Amen.»
Dette har han tala til meg om mange gangar, til dømes her:
Sitat frå Kristne møte 2005-07 – Velsigning frå himmelen ved trua på Jesus.
Møte i Oslo Kristne Senter kl 17.
Klokka var over 18 då eg kom og Åge Åleskjær heldt tale. Han tala over at Johannes kalla seg den disippelen som Gud elska og sa at ein kvar av oss bør ha den innstillinga overfor Jesus at vi kallar oss den disippelen som Jesus elskar, og ei kvar menighet bør ha den innstillinga at den er den menigheta som Jesus elskar. Kalle seg Guds favoritt. Elles talte han om korleis patriarkane var velsigna så kvar av dei godt kunne kalle seg Guds favoritt.
Tyding av tungetale ved Åge Åleskjær:
«…verden, liv, død, det som nå er, det som komme, alt er deres, sier Herren, fordi dere er velsignet av meg, jeg er med dere og dere skal oppdage hvordan det er å ha seier og framgang i mitt namn, sier Herren.
Å-, oppdag det og ta det til hjertet ditt, hvis Gud er for deg, hvem er da imot deg? Forstå at jeg elsker deg, sier Herren, forstå at jeg er for deg og det gjør at ingen kan stille opp mot deg, fordi jeg er på ditt parti, jeg er med deg, jeg er med deg alle dine dager, jeg har lovt det, sier jeg, jeg er med deg alle dine dager inntil verdens ende, og du skal oppleve at når jeg er med deg, og jeg er på din side og jeg er for deg, så skal du få se, at framgang og vekst kommer, velsignelse kommer. Jaa, jeg bryr meg om deg personlig, jeg bryr meg om dine anliggender, jeg bryr meg om deg så detaljert, at jeg har telt hvert eneste hodehår du har på hodet. Jeg har full kontroll på deg. Men se, sier Herren, jeg vil du skal oppdage at kjærligheten min, den flyter og den gjør at alt blir mulig for deg, når du tror det, og fordi alt er mulig for den som tror.
Som det himmelske solskinnet stråler, himmelens sol skinner, rettferdighetens sol er gått opp med legedom under sine vinger. Du skal kjenne, sier Herren, at der er min rettferdighet, der flyter alt det andre i tillegg, alt hva du begjærer, alt hva du kan ønske deg finnst der, selv skal du ha det fokuset og forstå det, at jeg er din Herre som elsker deg med evig kjærlighet, og derfor har jeg renset deg, jeg har tilgitt deg alle syndene, derfor har jeg erklært deg hellig og feilfri og uangripelig, for at jeg kunne velsigne deg og la det strømme gjennom deg og ut til deg, du er velsignet for en hensikt, du er velsignet for å være en kanal her på jorden, med himmelsk velsignelse og himmelsk kraft og himmelsk befrielse for menneske. Så vær det og lev det og kjenn det gjør-, det går enkelt, det går glatt, det går- det går- det går automatisk når du lever i mitt nærvær, sier Herren. Halleluja. Halleluja.»
Siktat frå 2006.11.12. Betel. Kanal for Guds velsigning. – Velsigning frå himmelen ved trua på Jesus. :
I avslutninga av møte kom der tungetale ved ein ung mann og Tollås tyda det:
«….eg som sitter på tronen, sier Herren, eg har oversikten, når du er midt inni prøvelsen, så ser du berre det som vil stenga veien, og du synest veien er ufarbar, den er uframkommelig. Men du skal vite at eg som siter på tronen, eg har den fulle oversikten. Og derfor skal du få vera trygg, du skal få overlata saken din i mine hender. Og du skal få oppleva underveis, akkurat når du trenger det og på den måten du behøver det og har behov for det, så skal du få kjenna igjen og igjen at en hånd er nettopp utrakt ifrå denne trone.
«Dette er ikkje fordømmelsens trone, det er ikkje den store hvite dommens trone, men eg site på nådens trone, sier Herren, og eg har opna adgangen inn til denne tronen ved mitt eget blod, så du skal få tre fram med frimodighet, og du skal få oppleva at når du trer inn så kommer eg deg i møte med miskunn og nåde til hjelp i rette tid. Eg kan komma på min egen måte, ved at min hånd openbares, men som oftest kommer eg i samarbeid med nokon av mine, som har tatt sin tilflukt til meg, eg minna de om forbønn, eg minna de om et besøk, eg minna de om et oppmuntrande ord, eg minna de å komma også deg i møte på den måten at du får oppleva håndspåleggelse, du får oppleva varme og du får oppleva forståelse og imøtekommenhet. Det er eg som kommer deg i møte også på den måten, gjennom mine. Og du skal også få vera eit redskap for meg, som eg vil virka gjennom, slik at også gjennom dine svake hender flyter min kraft, til hjelp og utfrielse. Ikkje lat dine hender synka ned i motløshet og oppgitthet. Du er lem på mitt legeme, og eg vil bruka deg, eg vil bruka deg som kanal for mi velsignelse og du skal få vera berar av min herlighet. Og så skal du få oppleva at eg som er på tronen, eg har det fulle overblikk, og du skal få vere trygg, trygg i mine allmakts hender. Ver derfor frimodig. Amen. Amen. I Jesu namn.»
Relevante bibelvers.
2.Krøn.16,9 9 For Herrens augo fer utover all jorda, så han med si makt kan hjelpa dei som heilhjarta held seg til han. Men i dette har du bore deg uklokt åt; heretter skal du støtt ha krig.»
Heb.4, 14 Sidan vi no har ein stor øvsteprest som har gått gjennom himlane, Jesus, Guds Son, så lat oss halda fast på vedkjenninga! 15 For vi har ikkje ein øvsteprest som ikkje kan ha medynk med oss i vår vesaldom, men ein som er prøvd i alt på same måten som vi, men utan synd. 16 Lat oss difor med frimod gå fram for nådens kongsstol, så vi kan få miskunn og finna nåde til hjelp i rette tid.
Kommentar.
Eg hadde fått oppleve at Jesus gjorde meg til kanal for si velsigning, til henne Virtuella og henne Reella, så eg tenkte meg at Jesus framleis ville bruke meg som kanal for si velsigning til dei og mange med dei. Guds auge fer ut over heile jorda, så han med si kraft kan komme dei til hjelp som heilhjarta held seg til han og slik venta eg at han ville gje meg hjelp i form av ei kone.
I det gamle testamentet vert Guds frelse omtala som ein bekk som aldrig vart tørrlagd, så med glede kunne dei alltid komme og drikke av den. Og for mannen var kona hans ei slik kjelde som han kunne drikke av, men då måtte han trufast holde seg til den. Men dei fall ifrå Herren, kjelda med det levande vatnet og hogg seg i staden brønnar som lak og vart tørrlagde. Men Jesus kalla til seg folket og sa at hos han skulle dei få drikke av kjelda med det levande vatnet og få oppleve at det vart i dei ei kjelde som vella opp til evig liv. Det skulle tydeleg vis også føre til ei fornying av kjærleiksforholdet mellom mann og kvinne (Joh.4). Dette har eg skrive om her:
Jesus kalla meg til å gå med ein frigjerande bodskap og gå i ferdiglagde gjerningar, så eg reiste til Oslo for å studere praktisk pedagogikk ved Universitetet.
Eg skulle gå med ein frigjerande bodskap, gå inn på Guds Ord og gå i ferdiglagde gjerningar og få oppleve at krafta var den same som når eg var ung og at eg på det indre plan var Guds medarbeidar. Møte i Sion Åheim 28.9.2008.
I 2008 skreiv eg om apologetikk, spesielt om korleis matematikk vart brukt som argument for å tru på Gud. Men Jesus sa til meg at det ordet som eg så ofte hadde talt, det var ånd og liv og det var frigjerande. Han sa eg skulle gå inn på Ordet og gå i ferdiglagde gjerningar. Eg skulle ikkje gå krylbøygd og bere han, men han skulle bere meg. Eg forstod det slik at han ville bere både meg og den matematiske beskrivinga av universet, ja, for det er då han som har skapt det slik.
Eg kan seie som Descartres «eg tenker, altså er eg». Og så kan eg tenke meg ein Gud som også tenker, men som ikkje er laga av stokk og stein. Han er ånd og han er usynleg, men eksisterer sjølv om eg ikkje tenker, sjølv om eg døyr og vert lagt i grava, så vil han frelse meg frå døden og grava og gi meg evig liv. Jesus gir meg ånd og live frå himmelen og vekker meg opp til liv i samfunn med seg og Faderen, så eg får oppleve at han ber meg her og no. Så eg skulle få oppleve at eg er på det indre plan hans medarbeidar.
Sitat frå 2008.09.28.Sion.Gå i ferdiglagde gjerningar. – Velsigning frå himmelen ved trua på Jesus. :
Det var spesielt to bibeltekstar som eg hadde tenkt på i det siste, og når eg sett meg inn i bilen og skulle til å køyre til møtet så sanna eg for meg sjølv og for Gud at desse to tekstane kunne eg godt tenke meg å lese på møtet, dersom det vart gjett moglegheit for frie vitnemål, men eg sa også at det var litt mykje å ta fram i eit vanleg vitnemøte.
Mitt innlegg/vitnemål.
Då predikanten, Arnstein Andersen, fekk ordet, opna han for frie vitnemål fyrst. Eg gjekk fram og las frå fylgjande kapittel:
1KO 3,5 – 1KO 3,23 Kva er vel Apollos? Og kva er Paulus? Tenarar som hjelpte dykk til tru! Begge gjorde vi det Herren hadde sett oss til. 6 Eg planta, Apollos vatna; men Gud gav vokster. 7 Så er dei ikkje noko, korkje den som plantar eller den som vatnar, men Gud som gjev vokster. 8 Den som plantar og den som vatnar, er eitt; men dei skal få løn, kvar etter sitt eige arbeid. 9 For vi er Guds medarbeidarar; de er Guds åkerland, Guds bygning. 10 Etter den nåde Gud har gjeve meg, har eg lagt grunnvoll som ein klok byggmeister; og andre byggjer oppå. Men kvar må sjå til korleis han byggjer. 11 Ingen kan leggja ein annan grunnvoll enn den som alt er lagd, Jesus Kristus. 12 Men om nokon byggjer på denne grunnvollen med gull, sølv, dyre steinar, tre, høy eller halm, 13 så skal det ein gong syna seg kva slag arbeid kvar har gjort. Domens dag skal gjera det klårt, for han vert openberra med eld, og elden skal prøva korleis kvar manns verk er. 14 Om det verket ein mann har bygt, står seg, skal han få si løn. 15 Om verket hans brenn opp, må han lida tapet. Sjølv skal han verta frelst, men så som gjennom eld. 16 Veit de ikkje at de er Guds tempel, og at Guds Ande bur i dykk? 17 Øydelegg nokon Guds tempel, han skal Gud øydeleggja. For Guds tempel er heilagt, og dette templet er de. 18 Ingen må dåra seg sjølv! Om nokon av dykk tykkjest vera vis i denne verda, lat han då verta ein dåre, så han kan verta verkeleg vis. 19 For visdomen åt denne verda er dårskap i Guds augo. For det står skrive: Han fangar dei vise i deira eiga list, 20 og ein annan stad: Herren kjenner tankane åt dei vise og veit at dei ingenting er. 21 Difor må ingen rosa seg av menneske. For alt høyrer dykk til, 22 anten det er Paulus, Apollos eller Kefas, anten det er verda, liv eller død, det som no er eller det som koma skal. Alt høyrer dykk til. 23 Men de høyrer Kristus til, og Kristus høyrer Gud til.
FRK 3,1 – FRK 3,14 Alt har si faste tid, alt som hender under himmelen, har si tid: 2 ei tid til å fødast, ei til å døy, ei tid til å planta, ei til å riva opp; 3 ei tid til å drepa, ei til å lækja, ei tid til å riva, ei til å byggja; 4 ei tid til å gråta, ei til å le, ei tid til å syrgja, ei til å dansa; 5 ei tid til å kasta steinar, ei til å samla dei, ei tid til å ta i famn, ei til å la det vera; 6 ei tid til å leita, ei til å missa, ei tid til å gøyma, ei til å kasta; 7 ei tid til å riva sund, ei til å bøta, ei tid til å teia, ei til å tala; 8 ei tid til å elska, ei til å hata, ei tid til krig og ei til fred. 9 Kva vinning har den som arbeider, av alt sitt strev? 10 Eg såg det plagsame strevet som Gud har gjeve menneska. 11 Alt skapte han fagert i si tid. Jamvel æva har han lagt i hjarta deira. Men dei skjønar ikkje det verk som Gud har gjort frå fyrst til sist. 12 Eg skjøna at ingen ting er betre for dei enn å gleda seg og gjera vel i livet. 13 Men når ein mann får eta og drikka og vera lukkeleg i alt sitt strev, er det òg ei gåve frå Gud. 14 Eg skjøna at alt det Gud gjer, varer til evig tid. Ikkje kan ein leggja noko til, og ikkje kan ein ta noko ifrå. Gud har laga det så for at menneska skal ha age for han.
I 1.Kor.3 tok eg ikkje med vers 5 og 18-23. Eg sa berre at så er det tale om visdomen og Salomo var ein vismann og så byrja eg å lese frå Forkynnaren, der hoppa eg over vers 5-8. Det var mykje Salomo hadde klart å bygge opp, men vi veit korleis det gjekk, det vart nedrive alt saman, og Jesus sa at der skulle ikkje ligge igjen stein på stein og det var etter at tempelet hadde vorte oppatt-bygt. Det kan godt hende Salomo såg det for seg korleis det kom til å gå, ei tid til å bygge opp, ei tid til å rive ned, alt er fåfengt, men så sa han også at Gud hadde lagt æva ned i menneske-hjertet og alt det Gud gjer varer til evig tid, vi kan ikkje legge til noko eller ta noko ifrå. Vi har vårt daglege strev alle saman av oss, det vi strevar med vil med tida gå til grunne alt saman, men Guds Ord er evig og det verket Gud gjer med sitt. Jesus har sagt at han er med oss. Vi er Guds medarbeidarar og då må vi samarbeide. Når vi bygger på grunnvollen med tre, høy og strå, så vil det verte fortært av elden, det vil gå til grunne, men når vi bygger med gull, sølv og dyre steinar, så vil det verte ståande, det symboliserer det evige. Og Salomo sa at det verket som Gud gjer, står til evig tid.
Deretter spurde predikanten om der var ein til og ein mann som heiter Hendriksen gjekk fram og kommenterte det som eg hadde sagt og tilføya at då må vi lyde.
Tale ved Arnstein.
Etterpå sa predikanten at det som vi to no hadde sagt det var det han følte som skulle fram her i møtet. Dette var tydelegvis noko som Gud hadde leia han til og han sa at det var fyrste gongen han hadde gjort det på denne måten, å opne for frie vitnemål før talen. Så talte han om den Heilage Andes gjerning i våre liv og las ifrå Joh.14 & 16. Han sa at jantelova gjaldt langt inn i dei kristne forsamlingane og meinte at dette ikkje var bra. Han las også 1.Ti.4,12-14 og sa at vi alle har ei nådegåve å ta oss av.
1TI 4,12 – 1TI 4,14 Lat ingen vanvørda deg fordi du er ung, men ver eit føredøme for dei truande i ord og gjerning, i kjærleik, truskap og reinleik. 13 Ta deg serskilt av skriftlesinga, forkynninga og opplæringa, til dess eg kjem. 14 Forsøm ikkje den nådegåva som er i deg, den du fekk ved profetord då eldsterådet la hendene på deg.
Bodskap gjennom tyding av tungetale.
I slutten av møtet inviterte han til forbønn og der kom fram ei kvinne. Inger-Johanne Vik kom også fram og var med å bad for henne og ho kom med tungetale som predikanten tyda. Dette var til den kvinna som var til forbønn og var noko lågmælt. Mp3-opptak:
Bodskap 1:
«Du skal vite det at eg elskar deg. Eg berører deg (ikkje berre i din lekam, eg)? berører deg (i di ånd)? ånd og du skal få oppleve …. at eg er Herren i ditt liv. Eg vil sende menneske i din veg. Du skal få lov å vere eit reiskap for min ånd. …. ordet som seier du er løyst, du er fri, du er helbreda, ja, det ordet som eg har talt som er ånd og liv, skal gjere eit verk i menneske og du skal få oppleve og sjå at eg som er Herren din forløysar, eg er også din helbreder. Og du skal få vere eit reiskap for meg, så ver frimodig, stol på Ordet, stol ikkje på din forstand eller menneskers visdom. Men la Ordet få lov til å vere rettesnor for ditt liv. Og du skal få oppleve og kjenne det at eg gjer eit under…. Ver frimodig.»
Deretter kom Inger-Johanne med tungetale igjen, som talaren tydde frå talarstolen og det oppfatta eg som eit svar på det som eg hadde sagt, Mp3-opptak:
Bodskap 2:
Det ord eg har talt og det ord som du har omgitt deg med, og brukt og teke i din munn i mange år, det er ånd og det er liv. Det ord som eg har talt, seier Herren, det taler det det nemner. Det løyser menneske, det set plaga i fridom, det skaper fridom og sunnhet og helse og frelse, der det kjem fram og vert teke imot. Og du skal få oppleve det mitt barn, at når du på nytt går inn på mitt ord, når du går inn på ordets grunn, seier Herren, og byrjar å bevege deg i den Heilage Ande, så skal du få oppleve at krafta er den same som den var i din ungdom. Du har lenge vore forsagd, seier Herren, du har lenge vore forsagd og levd eit tilbaketrukka tilvære, i forhold til å gå i ferdiglagde gjerningar, men du skal vite at den som ventar på Herren og set si lit til han, får ny kraft. Og du skal få oppleve å bevege deg som i fordums tid, du skal få lov å kjenne at ditt hjerte løper som ein hjort. Du skal få lov til å oppleve at du er på det indre plan i kompaniskap med meg, seier Herren. Og du skal få sjå underfulle ting, seier Herren, når du er villig å gå på den veg som eg stakar ut for deg. Menneske tenker ut sin vei, men Herren styrer dets gang. Og du skal få oppleve det at når Ordet får lov å tale gjennom deg og bevege deg, seier Herren, så skal du få sjå at det skjer under og teikn også i din midte. Eg er den eg har sagt meg å vere og eg har gjort meg avhengig av menneske, menneske som er lydig, menneske som ikkje aktar på sitt eige, men som er villig til å gå i den Heilage Ande. Du skal få lov til å kjenne at mitt ord, det er ånd og det er liv og det er lækjedom der det går fram. Ver frimodig og ikle deg den styrke som eg har gitt deg. Du er nøydd til å byrje å bevege deg sjølv, seier Herren, det ligg klart for deg. Men eg ventar på at du skal sette deg i bevegelse og eg skal vere med deg, seier Herren. Det skal vere eg som ber deg, seier Herren, du skal sleppe å gå duknakka og bere meg, eg skal bere deg. Du skal få lov å kjenne det at eg er den eg har talt i mitt eige ord. Eg er ein skugge ved di høgre hand og mitt ord skal vere det ord som du talar. Og du skal få lov å kjenne og oppleve at det er liv og det er overflod av liv. Amen.
Kommentar 17.9.2026.
Bodskap 2 forstod eg som svar til meg. Eg hadde skrive mykje om Paulus sine ord om at Jesus er hovudet for mannen og mannen er hovudet for kvinna og slik er Kristus hovudet for kyrkja som er hans brud, så eg rekna med det var spesielt det eg hadde omgitt meg med og som var ånd og liv og ein frigjerande bodskap som eg skulle gå med.
Det verka naturleg for meg å gå vidare med pedagogikk, så i januar 2009 reiste eg til Oslo og byrja på praktisk pedagogisk undervisning ved Universitetet i Oslo. Eg gjekk på møte i den Frie Evangeliske Forsamling, Jesus Church og i Maranata og fekk oppleve at Jesus var med meg og svara meg gjennom tyding av tungetale, slik som tidlegare. Ja, så dette var å vandre vidare med Kristus.
Jesus kalla Sions Dotter til å frigjere seg.
Når eg kom til Oslo gjekk eg på møte i dFEF i M40 som tidlegare, på eit vitnemøte ville eg vitne om at Jesus hadde kalle meg, men det fekk eg ikkje lov til og så gramma dei seg for at dei ikkje fekk med seg ungdomen, så mange av dei ville legge ned kyrkjelyden. Men eg byrja å gå i Maranata i staden.
Jesus sa han ville stige ned og befrukte mi tru og min kjærleik frå han. Møte i Maranata 10.5.2009.
MARANATA Oslo søndag 10.5.2009. Kl 18.
Tale ved Roar Grande.
Tyding av tungetale, (ved Roar Grande)Mp3-opptak:
«Eg er i stand til å fylle eit kvart sted og eit kvart lokale, i dag seier Herren, sjølv om fienden stormar aldrig så mykje, sjølv om mitt folk er på sida av det som eg eigentleg vil ha fram, sjølv om der er berre nokre få som vil reise seg frå det riket som no vert akseptert og som er mørkets rike og byrjar å gå over i mitt rike, om der berre er nokre få som finn vegen til å sjå meg og skode meg i min herlegdomen, så kan eg med nokre få gjere storverk kvar som helst og når som helst. Den store skaren som eg ser, den mengda som hengir seg til meg, så eg kan komme ned og byrje å befrukte di tru og befrukte din kjærleik frå meg …. når dette byrjar å skje etter min vilje og mitt råd og du byrjar å ta imot min visdom og min kunnskap, så vil du sjå at eg er den levande og den som kan sette alle ting i stand. Eg er den som baner vegen, eg er den som let mi kraft vert openberra og baner vegen for den einskilde som vil gå min veg. Det er mange som går sine veier og som halter hit og halter dit. Men eg vil ha eit heilt hjerte, eit reint sinn, så skal du på nytt få sjå at eg er den same og eg er den levande i dag.»
Eg gjekk fram til forbønn og då kom der ein profetisk bodskap som ikkje vart innspelt. Herren sa at det var han som hadde lagt gleda inn i meg. Den er ikkje av meg sjølv, den er av han, han er min Herre. Han sa at eg skulle ta fram denne gleda. Det sa han fleire gongar.
Vert ikkje træl for menneske. Den Heilage Ande gjer levande det som blodet har gitt deg/meg. Møte i Maranata 14.6.2009.
Sitat frå 2009.06.14.Maranata. Vert ikkje træl for menneske. – Velsigning frå himmelen ved trua på Jesus. :
Tyding av tungetale:
«Frelsen er en gave, frelsen den er Guds utstrakte hand. Frelsen er fullbrakt og broen over selve avgrunnen er bygd, den er bygd solid, grundig, fundamenteringen holder i liv og i død. Og den er grunnlagt på evige løfter, den er grunnlagt på en evig eksistens. Derfor behøver du ikke frykte for noen ting, for grunnvollen er lagt. Klippen er revnet. (Ja, her bryter ut alt)? hva menneskeheten trenger. Jeg ble slått, misshandlet, knust for alle dine missgjerninger, for alle dine sykdommer. Istedenfor dom, skal du få nåde, i stedet for fortapelse, får du himmel, i stedet for død, får du liv og overflod. Kom i dag og ta av livets vann uforskyldt, du får det av bare nåde.
Du behøver ikke å være nedadbøyd, men du kan løfte blikket oppad. For blodet fra mine sår gir deg frelsens – blodet skaper og gir deg forløsning fra all fordømmelse. Blodets rensende makt fører deg over og inn i samfunn med meg, sier Herren. Du behøver ikke å gå der uten fred og håp og framtid. Gjennom mitt utgytte blod har død funnet sted til forløsning fra syndens dom og skyld, i dag er det nåde, for blodet vitner, blodet taler, blodet vitner om død, blodet taler om nåde. Kom derfor å ta imot min utstrakte hånd og jeg skal dra deg opp og jeg skal sette deg over i mitt rike.
La ikke menneske gi deg trelldom, bli ikke menneskets trell. Men se blodet setter deg fri. Min ånd den gjør levende hva blodet har gitt deg. Golgata forteller om at i stedet for forbannelse får du velsignelse. For jeg ble forbannet for at du skulle bli velsignet. Jeg døde for at du skulle ha liv og overflod. Men jeg oppstod igjen for at du skulle bli ikledt for evig min rettferdighet. Og er du kledt i min rettferdighet , så er du ikke redd for det som er i tiden, men du kan løfte motet og blikket oppover, og stråle av glede, for jeg har løst deg, satt deg fri, kalt deg ved navn, for du er min eiendom for tid og for evighet.»
Maranata søndag 14.6.09.
Jesus kalla Sions dotter til å frigjere seg, som om ho framleis var i trældomen i Babylonia.
Andre helga i februar var det stemne i dFEF, så eg var på tre møte på laurdagen og der kom bodskap gjennom tyding av tungetale på alle dei møta, den første oppfatta eg som spesielt til meg, den andre var til oss og den siste var ein frigjerande bodskap til Sions Dotter, sitat frå 2011.02.12. Jesus kalla Sions dotter til å frigjere seg. Møte i dFEF i M40 i Oslo. – Velsigning frå himmelen ved trua på Jesus. :
Vekkingsmøte ved Emanuel Minos, kl 19. Yngvar Pettersen og Frank Søgård deltok.
Bodskap 3, 12.2.2011. Tyding av tungetale ved Frank Søgård:
«Du har høyrt min bodskap år etter år, ja, gjennom eit langt liv har du fått høyre at det er nok nåde. Ja, min nåde er deg nok og mi kraft fullendast i vanmakt. Det beste livet kan gje deg, får du gratis, rennande vatn, lufta du trekker inn, surstoffet du da får, og du får av meg nåde gratis. Eg døde for alle synder, for alle dine synder, for nasjonane sine synder. Og den dagen eg skal dømme nasjonane, så ver nøye med at du finst på rett stad og at du tidleg kom inn i nåden som einskildperson. Ver merksam på at når eg gjev liv, så gjev eg eit liv som held, legg merke til at når eg seier at mi kraft skal fullendast i vanmakt, så spelar det inga rolle korleis du føler deg, korleis du er og kva du har opplevd i livet i fortida, for eg vil vende ditt ansikt til framtida. Og eg vil la deg vandre med min nåde på ein slik sterk måte at kvart einaste menneska som kjem i berøring med deg, vil sjå meg gjennom deg. Du skal ikkje leite etter å verte betre som menneske, du skal ikkje lengte etter å verte perfekt som mann og kvinne. Du skal berre lengte etter meg, eg som gjev liv og let deg få moglegheita til å gløyme det som er bak og strekke deg ut etter det som er framanfor, og jage mot målet, for målet vinkar deg så nær no og tida heretter er kort. Og som eg er, vil eg at du skal vere i denne verda. Eg vil at min bodskap til deg om total frigjering skal resultere i at du gjer deg laus banda om din hals, du fanga Sions dotter. Og at du synger da kongebodet kom at vi kunne vende om, då vart hjerta sett i brann. Eg vil bruke alt kva du har høyrt og alt kva du har lært og alt kva du har sett på ein rett måte for framtida og la deg få oppleve at ditt hus vert forandra og forvandla, dine barn skal verte frelst, din ektefelle skal verte frelst, du sjølv skal få eit møte med meg som forandrar deg for tid og æve. Og hugs at tida heretter er kort og det hastar for deg å få eit nytt møte med meg, seier Herren.
Du leser mitt ord og du vil finne ved tre høve så gret eg, på same måte gret eg over mitt namn i dag. Eg gret over den synd og den umoral som er til, eg gret over at mine barn gøymer seg, dei har fått nåde så det rekker for mange. Eg gret når eg ser ut over det nærmiljøet du beveger deg i. Alle dei som ropar og lengtar etter livsforvandling og forandring. Kvar er du i dette? Eg lengtar å sjå deg på kne med menn og kvinner som eg døde for. Min nåde er deg nok og eg har gjort deg levande med meg. Eg herleggjorde min Far her nede og eg vil at du også skal vere med i det koret, å herleggjere min Far. Dette er din dag, eg har bestemt at dine steg skulle gå hit i kveld, seier Herren, og det er din dag, det er di moglegheit, det er deg som skal få det du lengtar etter, ikkje sidemannen, ikkje ektefellen, ikkje barna dine, ikkje foreldra dine, det er deg eg kallar ut ifrå mørket i kveld, seier Herren.»
Jesus kalla Sions dotter ut i dansen med dei glade, for han er Herren hennar brudgom og ektemann. Møte i Maranata Oslo 18.12.2011.
Sitat frå 2011.12.18. Maranata. Jesus kalla Sions dotter ut i fridomen. – Velsigning frå himmelen ved trua på Jesus. :
I slutten av møtet kom ei kvinne med tungetale og Tore Kristiansen tyda det:
«Endå ein gang skal eg fylle din munn med latter og di tunge med jubel. Og eg som har ført deg ut i fritt rom, meg kan du av heile ditt hjerte prise meg utan nokon frykt og fordømming. For dersom du finst under mitt blod, du finst i mine sår, då er det ingen fordømming, men du kan fritt få finne mitt Ord, du kan fritt prise mitt namn. For eg har skjult deg i mine sår, eg har skjult deg i mine sår både for dine synders skuld og for dine sjukdommars skuld. Du kan ha frimod både innover og utover og oppover, for eg har reinsa deg.
Gjer deg laus av alle band som bind deg, du fanga Sions Dotter. Kom ut i fridomen. Vinteren er over. Regn ikkje (lenger)? med at du var langt borte, men sjå opp hit. For nådens sol skin, rettferdssola har gått opp med lækjedom og du kan gå ut i fridomen og du skal fryde og du kan gå ut i dansen med dei glade. Du skal ikkje bry deg om kva menneske seier om det, men du skal løfte blikket mot det høge og prise mitt heilage namn, for eg er Herren din ektemann, eg er Herren din brudgom og det er meg du skal skode (”beskue”), for eg som tok deg og drog deg opp av grava, eg skal gjere dine trinn faste og eg skal legge ein ny song i din munn og du skal gå ut i dansen med dei glade og prise mitt namn. Halleluja.»
Jesus kalla Sions Dotter ut i fridomen, kom ho? Libya-krigen og terroraksjonen i Oslo og på Utøya tyder meir på at Sions Dotter heldt fram i sitt fråfall.
Guds Ord vender ikkje tomt tilbake, men utfører det som han sende de til. Jesus kalla Sions dotter til å frigjere seg, i ein kristen kyrkjelyd her i landet og då kan vi vel vente oss responsen der, at ho kjem til han som kalla henne, så han får setje henne fri. Men det har større rekkevidde og er til både kristne og jødar og vi har ikkje oversikt over det.
Eg mistenker at det fekk konsekvensar som Libyakrigen og terroraksjonen i Oslo og på Utøya, sjølv om det ikkje var slike konsekvensar eg hadde venta meg, det er ikkje logisk, men det er ikkje alle som tenker logisk, det er ikkje alle som tenker logisk utifrå trua på Gud, utifrå kven han er og kva han seier, det er ikkje alle som kjenner han.
Sitat frå min eigen avisartikkel, «Krigen mot Libya vart ein demonstrasjon av norsk bistandspolitikk på sitt verste» – smp.no :
Trump konkluderte med at invasjonen av Irak var ein av dei største tabbane ein amerikansk president hadde gjort, trass i at han var republikanar. Folket og politikarane vart feilinformerte av pressa. Vart dei kanskje ikkje det ved starten av krigane mot Libya og Syria også? Eller kva var det som gjekk gale? For kvar vart det av «den arabiske våren»? Norske politikarar som ville ha krig mot Libya argumentere som om det var slik den arabiske vårløysinga skulle gjennomførast. Var det for at den skulle få sterkare antifa-metodar? KrF meinte det var å drive bistandspolitikk, men eigentleg raserte dei det mest velståande arabiske landet. Sitat frå https://www.aftenposten.no/…/norge-gikk-til-krig-med …
I dokumentaren anskueliggjør blant andre KrFs 1. nestleiar Dagrun Eriksen hvordan «bistandsretorikken» blei brukt da Norge gikk til krig.
Frå Stortingets talarstol snakkar KrFs nestleiar om å «skifte ut vilkårlig maktmisbruk med menneskerettigheter, skifte ut kvinneundertrykking med likeverd og likestilling, skifte ut fordommer mot utdanning, skifte ut korrupsjon med menneskerettigheter». Dette sa ho altså i staden for å forkynne evangeliet som den frigjerande bodskapen.
Så Noregs krigføring i Libya vart ein demonstrasjon av Norsk bistandspolitikk på sitt verste, med KrF sin bistandspolitikk i spissen. Det var eigentleg motivert av deira eige maktbegjær og resulterte i ein reaksjon mot «den arabiske våren». Seinare stilte Erna Solberg opp med rause gåver for å følge opp, men kven veit kvar dei pengane hamna? Så Norsk bistandspolitikk er absurd.
Den andre absurde side av saka er at trass i at Arbeidarpartiet skryter av sin velferdspolitikk, så var det Stoltenberg-regjeringa med Jonas Gard Støre som utanriksminister som gjekk til krig mot Libya og med det raserte velferdsstaten framfor andre i Afrika og arabarlanda.
Sett på denne bakgrunn hadde Trump god grunn til å vere mistruisk og kritisk til pressa og markere presidentskapen overfor den fjerde statsmakta. Han gjorde rett i å støtte seg på Bibelen og evangelisk kristendom. Det gjorde han ikkje trongsynt, det viste han til dømes ved at han starta forhandlingar med Nord-Vietnam.
SITAT SLUTT.
Dersom dette var responsen på at Jesus kalla Sions Dotter til å frigjere seg, så var det å feilinformere. Dagrun Eriksen talte om kvinnefrigjering, men ikkje om at Kristus er Sanninga som set oss fri. Dette var meir som Israels fråfall og halde fram med det.
«Mor Israel» var Guds kone, så borna hennar skulle vere hans born. Han steløte vel med henne og hadde omsorg for henne og borna han fekk med henne. Men det skjøna ho ikkje og vart ei hore ved at ho dyrka avgudane til folka rundt henne og borna hennar gjorde opprør. Derfor tok han bort sitt vern og si omsorg for dei og då vart landet deira hærteke og dei vart borførde til Babylonia som slavar. Profetane profeterte om det men også at Herren ville miskunne seg over henne og tale venleg til henne som i ungdomstida, ta henne i ekte igjen og la henne få komme heim att til landet sitt (Hoseas.2). Slik er Sions Dotter Jesu brud, å forkynne evangeliet er å invitere til bryllaupet og no skal den forkynnast for alle folkeslag.
Men kvinnefrigjeringa her i landet er stort sett som å vidareføre fråfallet i staden, også mellom dei kristne, med Krf i spissen, i staden for at ei norsk kvinne vender seg til Kristus med sitt behov for ein ektemann, vender hos seg til styresmakta og dyrkar den som ein gud, endåtil utanlandske styresmakter, som om ho ventar seg at ho skal få seg ein ektemann ved å bruke politisk og militær makt. Men kva slags respons kan ho vente seg på det? For «Mor Israel» gjekk det slik at elskarane hennar kom og hærtok landet hennar og tok henne med makt.
Faith and Entropy 