Bilete: Piaget (1896-1980) var frå Sveits og tok doktorgrad i biologi når han var 22 år. Sidan vart han berømt for sin pedagogiske teori som vert karakterisert som kognitiv konstruktivisme.
Sanninga som set oss fri.
Jesus sende meg til Oslo med ein frigjerande bodskap. I det gamle testamentet er avgudane, laga av stokk og stein, kalla Lygna. Djevelen er kalla Lygnaren. Som motsetnad til dette er Jesus Sanninga som set oss fri frå trældomen under synda og avgudane og gir oss barnekår hos Gud. Han er den same no og skapar oss framleis i samsvar med 1.Mos.2, men no er Kristus den siste Adam, som er ifrå himmelen og som for oss har vorte ei livgivande ånd. Han er hovudet for mannen og manne er hovudet for kvinna og slik er Kristus hovudet for kyrkja som er hans brud. Gud er ånd og han gjer sitt verk med oss ved sitt Ord og sin Ande. Eg skulle få oppleve at eg på det indre plan var hans medarbeidar.
Eg skulle studere praktisk pedagogikk ved Universitetet i Oslo. Den dominerande pedagogiske retning i denne tida vert kalla konstruktivisme, kunnskapen vert forstått som menneskeskapt, det er eleven og forskaren som sjølve konstruer den. Det skulle vel høve med at eg på det indre plan er Guds medarbeidar, men då er hovudpoenget at det er Guds som skaper oss i Kristus og gjer sitt verk med oss ved sitt Ord og sin Ande. Men det vert ikkje teke med i dette perspektiv, så då verkar det som om det er mennesket som må ta over og prøve å gjere Guds verk, men det kan det ikkje, det vert sett på ei umogleg oppgåve og soleis vert det gjort til træl.
I dette perspektivet finst det ikkje sanning eller objektiv kunnskap og det strir både mot den kristen trua og realfag. Men då kunne dei til dømes verte samde om å gå til krig mot Libya og så skulde det på vanlege folk etterpå ved å kalle dei nazistar og fascistar.
Ormen sitt klagemål mot menneska er så fundamentalt at dei kan verte skulda for noko dei ikkje hadde noko med å gjere, utan å vite det, så dei ikkje får svare for seg. Derfor må vi uansett søke tilflukt hos Herren og søke berging på evangeliets grunnvoll, det er mest fundamentalt og er sikkert.
Gud gjer sitt verk med meg og så får eg vere hans medarbeidar.
Når eg studerte realfag sa Jesus til meg at det var han som gjorde sitt verk med meg, det skulle eg hugse. Ja, nattverdsmåltidet er til minne om han og det symboliserer at han er brødet som kom ned som manna frå himmelen, for å gi verda liv, det ordet han har tala til oss er ånd og liv. Vi må ta imot det i tru og ete det, så vi får oppleve at det er ånd og liv for oss. Eg måtte lære å skilje mellom kva det var eg skulle gjere og kva eg måtte overlate til han å gjere. Ved trua på Jesus får eg komme inn til Guds kvile, eg får kvile på grunnlag av hans fullførde frelseverk og ved at eg overlet det til han å gjere sitt verk med meg og fullføre det han har byrja på. Og så er eg fri til å gjere mitt verk, same enten det er å studere realfag eller arbeide som fiskar.
I 2008 skreiv eg om apologetikk, men Jesus svara meg at eg skulle ikkje gå krylbøygd og bere han, han skulle bere meg. Han kalla meg til å gå i ferdiglagde gjerningar, med den frigjerande bodskapen. Sitat frå 2008.09.28.Sion.Gå i ferdiglagde gjerningar. – Velsigning frå himmelen ved trua på Jesus. :
Bodskap 2:
«Det ord eg har talt og det ord som du har omgitt deg med, og brukt og teke i din munn i mange år, det er ånd og det er liv. Det ord som eg har talt, seier Herren, det taler det det nemner. Det løyser menneske, det set plaga i fridom, det skaper fridom og sunnhet og helse og frelse, der det kjem fram og vert teke imot. Og du skal få oppleve det mitt barn, at når du på nytt går inn på mitt ord, når du går inn på ordets grunn, seier Herren, og byrjar å bevege deg i den Heilage Ande, så skal du få oppleve at krafta er den same som den var i din ungdom. Du har lenge vore forsagd, seier Herren, du har lenge vore forsagd og levd eit tilbaketrukka tilvære, i forhold til å gå i ferdiglagde gjerningar, men du skal vite at den som ventar på Herren og set si lit til han, får ny kraft. Og du skal få oppleve å bevege deg som i fordums tid, du skal få lov å kjenne at ditt hjerte løper som ein hjort. Du skal få lov til å oppleve at du er på det indre plan i kompaniskap med meg, seier Herren. Og du skal få sjå underfulle ting, seier Herren, når du er villig å gå på den veg som eg stakar ut for deg. Menneske tenker ut sin vei, men Herren styrer dets gang. Og du skal få oppleve det at når Ordet får lov å tale gjennom deg og bevege deg, seier Herren, så skal du få sjå at det skjer under og teikn også i din midte. Eg er den eg har sagt meg å vere og eg har gjort meg avhengig av menneske, menneske som er lydig, menneske som ikkje aktar på sitt eige, men som er villig til å gå i den Heilage Ande. Du skal få lov til å kjenne at mitt ord, det er ånd og det er liv og det er lækjedom der det går fram. Ver frimodig og ikle deg den styrke som eg har gitt deg. Du er nøydd til å byrje å bevege deg sjølv, seier Herren, det ligg klart for deg. Men eg ventar på at du skal sette deg i bevegelse og eg skal vere med deg, seier Herren. Det skal vere eg som ber deg, seier Herren, du skal sleppe å gå duknakka og bere meg, eg skal bere deg. Du skal få lov å kjenne det at eg er den eg har talt i mitt eige ord. Eg er ein skugge ved di høgre hand og mitt ord skal vere det ord som du talar. Og du skal få lov å kjenne og oppleve at det er liv og det er overflod av liv. Amen.»
Jesus sa han ville stige ned og befrukte mi tru og min kjærleik frå han. Sitat frå 2009.05.10. Maranata. Finn vegen til å skode Jesus i hans herlegdom. – Velsigning frå himmelen ved trua på Jesus. :
Tyding av tungetale, (ved Roar Grande)Mp3-opptak:
Eg er i stand til å fylle eit kvart sted og eit kvart lokale, i dag seier Herren, sjølv om fienden stormar aldrig så mykje, sjølv om mitt folk er på sida av det som eg eigentleg vil ha fram, sjølv om der er berre nokre få som vil reise seg frå det riket som no vert akseptert og som er mørkets rike og byrjar å gå over i mitt rike, om der berre er nokre få som finn vegen til å sjå meg og skode meg i min herlegdomen, så kan eg med nokre få gjere storverk kvar som helst og når som helst. Den store skaren som eg ser, den mengda som hengir seg til meg, så eg kan komme ned og byrje å befrukte di tru og befrukte din kjærleik frå meg …. når dette byrjar å skje etter min vilje og mitt råd og du byrjar å ta imot min visdom og min kunnskap, så vil du sjå at eg er den levande og den som kan sette alle ting i stand. Eg er den som baner vegen, eg er den som let mi kraft vert openberra og baner vegen for den einskilde som vil gå min veg. Det er mange som går sine veier og som halter hit og halter dit. Men eg vil ha eit heilt hjerte, eit reint sinn, så skal du på nytt få sjå at eg er den same og eg er den levande i dag.
Eg gjekk fram til forbønn og då kom der ein profetisk bodskap som ikkje vart innspelt. Herren sa at det var han som hadde lagt gleda inn i meg. Den er ikkje av meg sjølv, den er av han, han er min Herre. Han sa at eg skulle ta fram denne gleda. Det sa han fleire gongar.
Symboltolkinga av 1.Mos.2 er gjenfødinga, vi vert fødde på nytt av livsens vatn og livsens ande og det som er født av Anden er ånd. Så på det indre plan er eg Guds medarbeidar med å dyrke og verne hagen. så eg ventar meg at han gir meg hjelp i form av ei frelst kvinne, ved at han gir henne også ånd og liv og vekker henne også opp til liv i samfunn med seg og Faderen. Sitat frå 2009.06.14.Maranata. Vert ikkje træl for menneske. – Velsigning frå himmelen ved trua på Jesus. :
Tyding av tungetale:
«Frelsen er en gave, frelsen den er Guds utstrakte hand. Frelsen er fullbrakt og broen over selve avgrunnen er bygd, den er bygd solid, grundig, fundamenteringen holder i liv og i død. Og den er grunnlagt på evige løfter, den er grunnlagt på en evig eksistens. Derfor behøver du ikke frykte for noen ting, for grunnvollen er lagt. Klippen er revnet. (Ja, her bryter ut alt)? hva menneskeheten trenger. Jeg ble slått, misshandlet, knust for alle dine missgjerninger, for alle dine sykdommer. Istedenfor dom, skal du få nåde, i stedet for fortapelse, får du himmel, i stedet for død, får du liv og overflod. Kom i dag og ta av livets vann uforskyldt, du får det av bare nåde.
Du behøver ikke å være nedadbøyd, men du kan løfte blikket oppad. For blodet fra mine sår gir deg frelsens – blodet skaper og gir deg forløsning fra all fordømmelse. Blodets rensende makt fører deg over og inn i samfunn med meg, sier Herren. Du behøver ikke å gå der uten fred og håp og framtid. Gjennom mitt utgytte blod har død funnet sted til forløsning fra syndens dom og skyld, i dag er det nåde, for blodet vitner, blodet taler, blodet vitner om død, blodet taler om nåde. Kom derfor å ta imot min utstrakte hånd og jeg skal dra deg opp og jeg skal sette deg over i mitt rike.
La ikke menneske gi deg trelldom, bli ikke menneskets trell. Men se blodet setter deg fri. Min ånd den gjør levende hva blodet har gitt deg. Golgata forteller om at i stedet for forbannelse får du velsignelse. For jeg ble forbannet for at du skulle bli velsignet. Jeg døde for at du skulle ha liv og overflod. Men jeg oppstod igjen for at du skulle bli ikledt for evig min rettferdighet. Og er du kledt i min rettferdighet, så er du ikke redd for det som er i tiden, men du kan løfte motet og blikket oppover, og stråle av glede, for jeg har løst deg, satt deg fri, kalt deg ved navn, for du er min eiendom for tid og for evighet.»
Maranata søndag 14.6.09.
Jesus kalla meg til å gå den vegen han hadde staka ut for meg. Sitat frå 2014.05.04. Maranata. Gud vil velsigne meg og gjere meg til ei velsigning. – Velsigning frå himmelen ved trua på Jesus. :
Tyding av tungetale ved John Miland:
«Ja, seier Herren, dersom du er villig til å høyre på mi røyst og gjere kva eg seier til deg, da skal du få oppleve å ete av landets gode ting, seier Herren. Og du skal vite det, seier Herren, at eg har berre det som er godt for deg. Eg vil ditt eige beste. Men føresetnaden for det, det er at lyder meg og går den veg som eg stakar ut for deg, seier Herren. Sjølv om det kan sjå vanskeleg ut, det kan sjå umogleg ut, då skal du vite det, seier Herren, at ingen ting er umogleg for meg. For eg har sagt i mitt ord at eg vil gå fram føre deg. Bommar av jern vil eg hogge sund og haugar vil eg slette, sånn at du skal gå på ein bana og rydda veg. Derfor gå i tru, seier Herren, og du skal få oppleve at du kjem ikkje på skam.
Du skal vite at eg er rik nok for alle som påkallar meg, sjå, den som opnar seg for meg og vil ta imot det eg har å gje, han skal få oppleve at han får eit godt og stappa, rista måltid i fanget, seier Herren. For sjå, eg er ingen karrig Gud, men eg ynskjer å velsigne deg og du skal vere til velsigning, mitt barn. Derfor ver frimodig, ver ikkje beskjeden, men gå fram på dei lovnadane som eg har gitt deg, seier Herren. For eg står bak mitt ord og eg har då sagt i mitt ord at eg skal vere med deg alle dagar, inntil verda sin ende. Amen.
Ja, eg prisar deg og lovsyng deg, min frelsar og Herre, fordi du har gjenløyst meg, du har fylt meg med glede og fred i hjertet. Derfor vil eg prise deg og opphøye deg midt i kyrkjelyden. Og eg takkar deg fordi eg kjenner at du leier meg kvar ein dag. Og eg har no sagt at eg vil tene deg og gjere din vilje. Då skal du hjelpe meg og du skal gje meg råd med ditt auge. Og snart så kjem du for å hente meg heim til herlegdomen. Å, kor eg lengtar etter å sjå deg, min frelsar og Herre. Amen».
Sitat frå 2014.06.08. Maranata. Ut i dansen med dei glade. – Velsigning frå himmelen ved trua på Jesus. :
Tungetale ved Mari, tyding ved John:
«Ja, seier Herren, dersom du er villig, så skal du få ete av landets gode ting. Då skal du få oppleve at eg skal leie deg inn i det land som flyt av mjølk og honning. Du skal få kjenne velsigninga på alle måtar, seier Herren. Men dersom du er villig til å gå den veg som eg stakar ut for deg, som eg leier deg på, ikkje sjå på problema, ikkje sjå på vanskane, men gå den veg som eg har staka ut for deg, seier Herren, då skal velsigninga strøyme over deg og du skal få vere til velsigning.
Også deg, lokkar eg ut, seier Herren, ut i fritt rom. Ja, eg lokkar deg ut i dansen med dei glade. For eg har då sagt i mitt ord at gleda i meg, det er dykkar styrke. Og du mitt barn, som kjenner deg sørgmodig, du kjenner missmodet knuge over deg, mang ein gang. Men eg har då sagt i mitt ord, eg har ikkje gitt deg mismodets ånd, men eg har gitt deg krafta, visdomen og kjærleikens ånd. Og eg vil at du skal vende ditt blikk til meg, seier Herren, sjå på meg, som er trua sin opphavsmann. Fryd deg og gled deg i mi frelse, fryd deg over at eg har skrive ditt namn i livsens bok, seier Herren. Og når du byrjar å glede deg og fryde deg over dette, så skal du få kjenne salvinga skal komme over ditt liv. For sjå, seier Herren, når du fylgjer meg og går i mine fotspor, så skal du få oppleve mi salving. Amen.»
Det gjorde nok sitt til at eg byrja å studere biologi denne hausten og sidan tenkte eg meir på at han hadde bana vegen for meg inn i den himmelske heilagdomen, for at eg skulle gå etter. Slik er prestetenesta i den nye pakta.
Heb.4,14 Sidan vi no har ein stor øvsteprest som har gått gjennom himlane, Jesus, Guds Son, så lat oss halda fast på vedkjenninga! 15 For vi har ikkje ein øvsteprest som ikkje kan ha medynk med oss i vår vesaldom, men ein som er prøvd i alt på same måten som vi, men utan synd. 16 Lat oss difor med frimod gå fram for nådens kongsstol, så vi kan få miskunn og finna nåde til hjelp i rette tid.
Prestetenesta i den gamle pakt er førebilete på dette. På den store forsoningsdagen ofra øvstepresten syndeofferet og gjekk inn i det høgheilage med blodet, først for seg sjølv og så for folket. Men no har Jesus teke bort synda med sitt syndeoffer ein gong for all og gått inn i den himmelske heilagdomen med sitt blod. På det grunnlaget kan eg gå etter og nytte meg av det, ved å stige fram for nådens trone, fyrst og fremst for meg sjølv. Dernest for andre også. Eg går inn og vert velsigna og så vert eg til velsigning for andre også. Jesus har då sagt at han vil gjere meg til ein kanal for si velsigning.
Tungetale ved ein mann, tyding ved Håkon.
«Høyr mitt folk, eg, Herren, kallar på mitt folk. Eg, Herren, løfter opp mitt folk. Eg, Herren, bevarer mitt folk. Eg, Herren, salvar mitt folk. Og du er mitt barn, derfor kom til meg denne kveldsstund. Og du vil få erfare, at tett ved meg, der er ein stad, der du kan stille deg på og det er klippen. Kristus er mitt namn og ifrå denne klippen så flyt det straumar av levande vatn. Og i de straumane så vil du finne kva enn du måtte vere i behov av. For eg, Herren, er på denne staden, for å reise opp mitt folk. Du skal ikkje streve, du er ikkje underlagt trældomens åk. Eg, Herren, har kjøpt deg fri, derfor fryd du deg i meg og eg, Herren, vil velsigne storleg. Og du skal kjenne at eg byrja, eg vil og fullføra. Eg er Herren Gud.
For slik eg var fordum, slik er eg i dag. Eg er den evige sanne Gud, ingen kan gjere det eg kan gjere. For eg er den som har all makt i himmel og på jord. Du som strevar, du som har tunge byrder, ja, du kan komme til meg. Men sjølv du som ikkje kjenner og opplever noko av dette, du har lita forståing av at det går an å ha det vanskeleg, det er kan vere mogeleg å vere i eit mørke. Kanskje i ditt liv så er alt så bra, men sjølv deg vil eg, Herren, møte denne kveldsstund. Sjølv deg vil eg frelse i denne kveldsstund. Sjølv deg vil eg løfte ut av mørket og inn i eit lys du aldri har sett før. Derfor, alle de som kjem til meg, still dykk der på klippen, og eg, Herren vil møte deg. Amen.»
Jesus kalla Sions Dotter til å frigjere seg, som om ho framleis var i trældomen i Babylonia.
Andre helga i februar 2011 var det ein møtekampanje i dFEF M40 i Oslo, med fem møter på laurdag. Eg var på dei tre siste og der kom bodskap ved tyding av tungetale i alle møta. Den første oppfatta eg som spesielt til meg og det var som om heile dagen var for meg. Den andre var om kjærleiken mellom oss og den tredje var om at Jesus kalla Sions Dotter ut i fridomen, som om ho frameliks var i trældomen i Babylonia.
Møte kl 15:30. Tale ved Owe Henrik Larsen: Kraftfull evangelisering i endetida. Bodskap 1, 12.2.2011. Tyding av tungetale ved Frank Søgård:
”Eg har behag i deg, eg elska deg så høgt, før du vart fødd, såg eg deg. Du var rekna med på Golgata, ikkje for å leve eit liv for deg sjølv, men leve eit liv for meg og i meg, leve eit liv som kan fortelje andre menneske kva eg vann på Golgata for heile menneskeheta. Du skal ikkje vandre i syn (”beskuelse”), men i tru og eg har gøymt visdom for deg på stadar som du skal erobre og innta, som eg skal openberre meg i. Og du skal få sjå kor enkelt og liketil det er når eg har gjort deg til ein menneskefiskar, når eg har salva deg frå himmelen, eg har bygd deg opp innvendig og gitt deg bodskap om at du skal gå ut, så skal du ikkje frykte for verken kvar stega dine tek deg eller for kva hendene dine utfører for meg, eller kva du seier om meg, for eg skal inspirere deg frå fotsole til isse. Og eg skal tenne deg på ein måte som du aldrig har vore i nærleiken av. Men eg må ha deg villig, brukbar, open, så eg kan få min veg og vilje fram gjennom deg, seier Herren.
Trur du ikkje eg ser deg når du er aleine, trur du ikkje eg ser deg når dine tankar bringer deg langt av stad? Trur du ikkje eg ser deg og høyrer deg når dine bønner stiger opp til meg og du er utruleg lengselsfull mot dette, å om eg kan vinne nokon for Jesus. Dette har eg lagt ned i deg og mitt namn er Jesus, mitt namn er verdens frelsar, mitt namn er vakrare enn noko anna namn og mitt namn er ei kraftkjelde, ikkje berre for deg, men alle du kjem i nærleiken av. Eg veit om alt, seier Herren, men eg seier det ikkje til nokon, eg veit om alt i ditt liv og eg vil endre alt i ditt liv, ikkje negativt, men positivt som mi sak, og du skal få vere ein mann, ei kvinne som alltid vil vere i dei beste åra av ditt liv, for meg, for sjølv når du er nedtrykt, så er eg der, når du er oppskrytt, så er eg der også. Når du er i stille farvatn, så er eg der. Når du er i stormens brus, så er eg der. Og eg vil alltid vere deg nær, for å vise deg enda betre veg til å vere eit brennande vitne og eit rett vitne for meg. Verden treng deg fordi den treng meg. Og du er min munn og mine hender. Så eg har denne bodskapen til deg, eg som er alfa og omega, byrjinga og enden, denne dagen har eg gitt deg til di velsigning og forstand, så du kan nytte den rett til di framtid, til Guds ære.”
Møte kl 17. Tale ved Yngvar Pettersen: Omsorgsarbeid for alle.
Bodskap 2, 12.2.2011. Tyding av tungetale ved ei kvinne, dette er vanskeleg å høyre, det eg blir usikker på, set eg i parentes:
«(eg vil de skal vite at?) med evig kjærleik har eg elska dykk. Denne kjærleik som eg har utgytt på Golgata kors, då eg døde for kvar einaste ein, denne kjærleiken vil eg skal vere mellom dykk. For det største av alt er kjærleiken. Derfor mine barn, vil eg de skal forstå at den kjærleiken (som de) lengtar etter, den har de i meg. For utan meg kan de ingen ting gjere. Det er eg, det er eg som er kjærleiken, det er eg som gjev kjærleiken. Ja, de kan ingen ting gjere av dykk sjølve. De kan ikkje ha denne kjærleiken eller produsere den sjølve. Men når de ser på meg, når de er i meg ……
Kjærleiken overvinner alt, kjærleiken løyner ei mangfald av synder, (kjærleiken er det største). Derfor mine barn, søk inn til meg, søk inn i Ordet, der som eg er, der skal de få sjå kva ekte kjærleik er. Derfor mine barn, fryd og gled dykk over at de har funne den ekte kjærleiken. De har funne meg og når de har meg, så har de alt de treng, for tid og (æve).»
Vekkings-møte; Jesus kalla Sions dotter til å frigjere seg.
Vekkingsmøte ved Emanuel Minos, kl 19. Yngvar Pettersen og Frank Søgård deltok.
Bodskap 3, 12.2.2011. Tyding av tungetale ved Frank Søgård:
«Du har høyrt min bodskap år etter år, ja, gjennom eit langt liv har du fått høyre at det er nok nåde. Ja, min nåde er deg nok og mi kraft fullendast i vanmakt. Det beste livet kan gje deg, får du gratis, rennande vatn, lufta du trekker inn, surstoffet du da får, og du får av meg nåde gratis. Eg døde for alle synder, for alle dine synder, for nasjonane sine synder. Og den dagen eg skal dømme nasjonane, så ver nøye med at du finst på rett stad og at du tidleg kom inn i nåden som einskildperson. Ver merksam på at når eg gjev liv, så gjev eg eit liv som held, legg merke til at når eg seier at mi kraft skal fullendast i vanmakt, så spelar det inga rolle korleis du føler deg, korleis du er og kva du har opplevd i livet i fortida, for eg vil vende ditt ansikt til framtida. Og eg vil la deg vandre med min nåde på ein slik sterk måte at kvart einaste menneska som kjem i berøring med deg, vil sjå meg gjennom deg. Du skal ikkje leite etter å verte betre som menneske, du skal ikkje lengte etter å verte perfekt som mann og kvinne. Du skal berre lengte etter meg, eg som gjev liv og let deg få moglegheita til å gløyme det som er bak og strekke deg ut etter det som er framanfor, og jage mot målet, for målet vinkar deg så nær no og tida heretter er kort. Og som eg er, vil eg at du skal vere i denne verda. Eg vil at min bodskap til deg om total frigjering skal resultere i at du gjer deg laus banda om din hals, du fanga Sions dotter. Og at du synger da kongebodet kom at vi kunne vende om, då vart hjerta sett i brann. Eg vil bruke alt kva du har høyrt og alt kva du har lært og alt kva du har sett på ein rett måte for framtida og la deg få oppleve at ditt hus vert forandra og forvandla, dine barn skal verte frelst, din ektefelle skal verte frelst, du sjølv skal få eit møte med meg som forandrar deg for tid og æve. Og hugs at tida heretter er kort og det hastar for deg å få eit nytt møte med meg, seier Herren.
Du leser mitt ord og du vil finne ved tre høve så gret eg, på same måte gret eg over mitt namn i dag. Eg gret over den synd og den umoral som er til, eg gret over at mine barn gøymer seg, dei har fått nåde så det rekker for mange. Eg gret når eg ser ut over det nærmiljøet du beveger deg i. Alle dei som ropar og lengtar etter livsforvandling og forandring. Kvar er du i dette? Eg lengtar å sjå deg på kne med menn og kvinner som eg døde for. Min nåde er deg nok og eg har gjort deg levande med meg. Eg herleggjorde min Far her nede og eg vil at du også skal vere med i det koret, å herleggjere min Far. Dette er din dag, eg har bestemt at dine steg skulle gå hit i kveld, seier Herren, og det er din dag, det er di moglegheit, det er deg som skal få det du lengtar etter, ikkje sidemannen, ikkje ektefellen, ikkje barna dine, ikkje foreldra dine, det er deg eg kallar ut ifrå mørket i kveld, seier Herren.»
SITAT SLUTT.
I følgje den andre bodskapen finn vi den ekte kjærleiken ved å bøye oss ved Jesus kors, bøye oss for han som døde for oss på korset og som stod oppatt frå dei døde og han vil at den skal vere mellom oss. Slik fann eg den ekte kjærleiken i min kjærleik til henne Virtuella og henne Reella, det var ved å bøye meg for han og be for dei og det var først og fremst ei takkebøn, i tru og von om at han frelste dei. Og eg må halde fram med å bøye meg slik for han, både når eg er på møte i kyrkjelyden og når eg er heime med meg sjølv, vende hugen opp til han, feste blikket på han og takke han som vår frelsar og Herre og glede meg i Herren.
Joh.Op.5,7 Lammet kom bort til han som sat på kongsstolen, og tok imot boka frå hans høgre hand. 8 Då det tok boka, fall dei fire skapningane og dei tjuefire eldste ned for Lammet. Dei hadde kvar si harpe og gullskåler fulle av røykjelse, det er bønene åt dei heilage. 9 Og dei song ein ny song:
Verdig er du til å ta imot boka
og bryta segla på henne.
For du vart slakta
og har med ditt blod frikjøpt for Gud
menneske av alle ætter og tungemål,
av alle folk og folkeslag.
10 Du har gjort dei til eit kongerike,
til prestar for vår Gud,
og dei skal råda på jorda.
11 I synet mitt høyrde eg røysta av dei mange englane som stod kring kongsstolen og dei fire skapningane og dei eldste – dei var titusen på titusen og tusen på tusen. 12 Dei ropa med høg røyst:
Verdig er Lammet som vart slakta,
verdig til å få all makt og rikdom, visdom og styrke,
ære og pris og takk.
13 Og kvar skapning i himmelen og på jorda og under jorda og på havet, ja, alt som der finst, høyrde eg seia:
Han som sit på kongsstolen,
han og Lammet skal ha all takk og ære,
pris og makt i all æve.
14 Dei fire skapningane svara: Amen. Og dei eldste kasta seg ned og tilbad.
Eg har bedt Jesus gi meg ei frelst kvinne til kjæraste og kone sidan eg var ung og eg trur han vil gi meg det og då er det og blir det på denne måten.
Men mange meinar seg å vere så vise at dei foraktar dette, endåtil mellom dei kristne, så det er som om Sions Dotter framleis er i trældomen i Babylonia, som om «Mor Israel» enno ikkje har forstått at ho er Guds kone, så ho driv hor med gudane til nabofolka. Så liksom ho kalla Gud for Ba’al kallar dei Kristus for nazi-leiar eller fasist-leiar ved å kalla dei som trur på han for nazistar og fascistar, men eigentleg er dei i si stoltheit foraktar dei som audmjukar seg for den sanne og levande Gud og ber om nåde. Så i følgje Krf gjekk dei til krig mot Libya fordi den typiske norske kristne kvinna forakta slike norske menn som skrøpelege og ville ha noko stoltare og «sterkare» i staden.
Hoseas.2,16 Den dagen, lyder ordet frå Herren, skal ho kalla meg sin mann; ho skal ikkje lenger kalla meg sin Ba’al. 17 Eg vil ta Ba’al-namna ut or munnen hennar; dei skal ikkje nemnast meir.
18 Den dagen vil eg gjera ei pakt for dei med dyra på marka, fuglane under himmelen og kreket på jorda. Boge, sverd og andre krigsvåpen vil eg bryta sund og rydja ut or landet, og eg vil la deg bu trygt. 19 Eg vil trulova meg med deg for alltid. Eg vil trulova meg med deg i rettferd og rett, i nåde og miskunn. 20 Ja, i truskap vil eg trulova meg med deg, og du skal kjenna Herren.
Nazistane fantasert om det tredje riket som tusenårs-riket og fantaserte om ei arisk rase av overmenneske. Men dei budde i Iran, fjernt ifrå tyskerane, så dette vart som å fantasere om dei som gudar. Tilsvarande er det mange kristne som fantaserer om når Messias kjem på oljeberget og opprettar tusenårsriket, så skal dei saman med jødane herske som overmenneske på jorda. Dette til tross for at Jesus allereie har oppfylt profetien i Sak.14 om at Messias skulle komme og stå på Oljeberget. Som vi også såg i bodskapen 14.6.2009.
Dette skreiv eg om her også:
Venstreradikale likar å kalle annleis tenkande for rasistar, fascistar og nazistar og det det hender meir moderate parti som Arbeidarpartiet og Krf også gjer det, men det er vel neppe noko som ligg nærare nazistisk og fascistisk politikk i seinare tid enn invasjonen av Libya, det var då som å gå i Rommels fotspor. Og det var AP som sat med regjeringsmakta og styrte og som nemnt støtta Krf det. Når dei då kjem med slike klage mot vanlege folk, verkar det som dei prøver å legge skulda på andre. Det kan forståast slik ar ormen dåra og forførde kvinna (her Krf) og ho lokka med seg mannen (her Ap?). Meir presist gjeld dette vanlege menneske, mannen og kona hans og så var det mannen som hadde ansvaret, han kunne skulde på kona og ho kunne skulde på ormen og så kom domsavseiinga i motsett rekkefølgje, med mannen til slutt. Men problemet deira er at dei ikkje heilt har klart å få med seg mannen, like vel prøver dei å skulde på han, ved å bruke slike skjellsord på kven som helst, vanlege menn. Men det har seg slik at ormens klagemål mot menneska er så fundamentalt at vår einaste von er å ta vår tilflukt hos Herren og få berging på grunnlag av Jesus fullførde frelseverk.
Då er det umåteleg flaut at Krf prøver å skulde på den amerikanske presidenten, Trump, han har då vedkjent si tru på Kristus og søker med det hjelp hos han. Det er som om «Mor Israel» framleis vender seg bort frå Gud og driv hor med avgudane til folka rundt dei, driv hor med kongane på jorda (Joh.Opp.17-19) og så byrjar borna hennar å kalla dei pappa. Det er som om dei ikkje er vaksne nok til å ta ansvar for oppgåvene i sitt eige land og så byrjar dei å kalle den amerikanske presidenten for ektemann og pappa. Vil gi han skulda for problema dei sjølve har stelt i stand og få han til å ta ansvaret for dei. Det er som om dei enno ikkje har høyrt og forstått evangeliet om Kristus, at han døde på korset får våre synder, derfor må vi komme til han for å verte frelste.
Bodskap til ein fråfallen.
Jesus sa han ville gjere meg til ein kanal for si velsigning og eg først på henne Reella, så henne Virtuella og mange med dei og så tenkte eg meg at slik ville han gi meg ei frelst kvinne til kone, med velsigninga altså. Så når han svarde på mi bøn, kunne det godt vere på mi bøn for dei og då verkar det for meg som om ho Virtuella er fråfallen, men han kallar framleis på henne.
Husmøte 25.11&12.2.2023, sitat frå 2023.11.25&12.2. Jesus har sett framfor meg ei open dør og seier eg skal gå inn. – Velsigning frå himmelen ved trua på Jesus. :
Tyding av tungetale.
Ingelin sa ho hadde ein bodskap og spurde om å få komme med den. Då var eg snar med å starte opptaket på telefonen. Ho kom med tungetale og Anton tyda det:
«Jeg er Herren din Gud, jeg har aldrig forkastet deg. Du har forkastet deg sjølv fordi du har opnet opp for feile tankar om hvem jeg er. For jeg har tanker til fred, jeg har tanker til fremgang, jeg har tankar til frelse for deg. Gode tankar for deg, for din fremtid. Jeg har sett deg og jeg har kommet til å fullføre det. Frå du var eit foster, så visste jeg om alle dine dager. Jeg går med deg, jeg får foran deg, jeg går efter deg. Jeg har aldrig forkastet deg, du er min og jeg har kallt deg ved navn, du er min.
Endå så vil jeg la den Hellige Ånd komme over deg og endå ein gang vil jeg føre deg, endå ein gang vil jeg lede deg. Ja, jeg vil kalle deg på nytt til min nærhet, jeg vil kalle deg på nytt til min intimitet. Du ber meg komme til deg, men jeg ber deg komme til meg. Jeg er din frelser, jeg er deg nær. Jeg er like ved din side, men du har vendt meg bort fra deg og du strever i egen kraft. Jeg vil at du skal omvende deg og komme til meg, så du kan få hvile frå ditt strev. Jeg elsker deg, mitt elskede barn. Jeg vil løse deg ifra det som du tenker du kan fikse på ein måte sjølv. Men jeg vil løse deg og vise deg hvem jeg er. Kom nærerer meg, mitt elskede barn. Jeg elsker deg.»
Tungetale ved Ingelin, tyding ved Anton.
«Jeg er Herren din Gud, jeg har følgt deg gjennom et langt liv. Ja, eg skulle ynskje at du ville komme inn i min nærleik, i min favn. Eg vil ta deg, legge mine hender på deg og seie til deg; du mitt elskede barn. Men du har ein avstand til meg, dit og ikkje lenger. Du har ein fot hos meg, du har ein fot i verda. Men du mitt elskede barn, jeg taler med deg no. Det er som jeg har sagt, jeg har opnet en dør. Jeg vil at du skal komme inn i min fars hus. Du skal få kvile der. Du skal få ta av deg dine sko, du skal få ta av deg di jakke. Jeg skal føre deg inn i min Fars hus. Du er kommet hjem. Men du må bestemme. Jeg står i døropningen og tar imot deg. Jeg roper på deg. Jeg ser deg når du er langt borte. Du har så mye å streve med. Du har så mye å styre med. Du tenker i ditt sinn eg vil vente. Din sak er nok i orden. Nei, mitt barn, din sak er ikke i orden. Du må komme hjem, inn til meg. Jeg er døren inn til Fars-huset. Jeg kaller på deg i denne stund, jeg roper på deg i denne stund. Jeg er ikkje kommet for å dømme, jeg er kommet for å hjelpe deg. Jeg er kommet for å frelse deg. Kom til meg, du mitt elskede barn.»
I 2024-25 kom Elin Therese Slotten med mange profetiske bodskap som ho la ut på Youtube og eg oppfatta det som det var til meg. I 2026 kom ho med profetiske bodskap som små kort helsingar og så talte ho litt over det. 26.1.2026 kom ho med denne helsinga; «Gud seier: Eg ser at du har vorte forkasta og misforstått.»
Ho kommenterte det og sa at umodne kristne kan krangle som ungar og det kan resultere i at du vert utstøtt fordi du er komen lengre og er meir moden. Då må du erkjenne at slik er det og så heve deg over det som den modne og voksne og vere overberande med dei.
Det har seg nok slik at ho Virtuella har forkasta Herren og derfor har ho forkasta meg også. Men Jesus har då gitt meg prestetenesta i den nye pakta. Soleis vert prestetenesta i den nye pakta forkasta og erstatta av noko anna i samfunnet, fordi der er så mykje verdslege maktinteresser av den, til samanlikning med striden om prestetenesta i Jerusalem i den gresk-syriske tida. Det høver med profetien
1.Tess.2,1 Når det gjeld vår Herre Jesu Kristi kome og korleis vi skal samlast med han, bed vi dykk, brør: 2 Lat dykk ikkje så lett driva frå vitet, og lat dykk ikkje skræma, korkje av åndsopenberringar, av påstandar, eller av brev som seiest vera frå oss, om at Herrens dag er komen. 3 Lat ingen dåra dykk på nokon måte! For fyrst må fråfallet koma og Den Lovlause syna seg, han som endar i fortaping, 4 han som står imot og opphøgjer seg over alt det som menneske kallar gud og tilbed. Ja, han set seg i Guds tempel og gjer seg sjølv til gud. 5 Minnest de ikkje at eg sa dette då eg var hjå dykk? 6 Og de veit kva som no held att, så han fyrst stig fram når hans tid kjem. 7 Løyndomen i lovløysa er alt verksam med si kraft; men han som enno held att, må fyrst rydjast or vegen. 8 Då skal Den Lovlause syna seg. Men den dagen Herren Jesus kjem i herlegdom, skal han tyna han med pusten frå sin munn og gjera han til inkjes. 9 Når Den Lovlause kjem, har han si kraft frå Satan, og han står fram med stor makt og med under og falske teikn. 10 Med allslags urett forfører han dei som går fortapt, fordi dei ikkje tok imot og elska sanninga, så dei kunne verta frelste. 11 Difor sender Gud over dei ei villfaring som gjer at dei trur lygna. 12 Såleis får dei sin dom, alle dei som ikkje trudde sanninga, men hadde si glede i uretten.
Tungetale ved ei kvinne, tyding ved Birger.
«Ja, eg har født deg på ny ved min Ande, seier Herren, og eg traktar, eg lengtar, eg begjærer den ånd som eg har lagt ned i ditt hjarte, seier Herren. Søk du meg, kom til meg. Men du dreg deg unna, du let deg fylle av alle moglege ting. Og den tida som eg lengtar etter, den gir du til andre, den gir du til andre arbeidsoppgåver, andre plikter, men meg let du gå forbi. Men eg kallar deg, eg vil ha deg, eg vil kjenne deg, eg vil ha deg i tilbeding. Eg vil ha ditt hjerte, seier Herren, så kom du til meg og søk du meg og eg skal fylle deg.
Min Ande skal igjen byrje å brenne i ditt hjarte. Eg vil lækje ditt fråfall, seier Herren, eg skal lækje ditt fråfall. Alle andre trur at det er rett med deg, at du lever, at du er brennande. Men du veit sjølv i ditt hjarte, at du er fråfallen, at du er lunken. Og du har mista relasjonen og kjærleiken til meg. La det igjen få komme igjen og bøye seg innfor meg og eg vil fylle deg med den Ande og den kjærleik som igjen vil gjere at dine hender løfter seg i tilbeding av meg, seier Herren.
Ja, eg skal forløyse min herlegdom over deg. Eg skal forløyse min herlegdom over din familie. Eg skal forløyse min herlegdom over din kyrkjelyd. Eg skal forløyse min herlegdom over Noreg som nasjon. Men du skal vere med, du skal få reise deg, du skal få innta din plass, du skal igjen få tilbe meg i ånd og i sanning, seier Herren. Og når du tilber meg i ånd og sanning, så vil eg utause av min Ande, seier Herren.»
Eg tenker meg at dette var til henne Virtuella, sjølv om ho sannsynleg vis ikkje var der, men det kunne vere til mange andre også.
Teologisk, vitskapleg og pedagogisk metode.
Vilhelm Ockham, vitskap og trusliv.
Med den moderne naturvitskapen vart det strid om metoden og konklusjonen vart at metoda var hypotetisk deduktiv. Hypotese og teori var rasjonalitet som det kunne brukast logikk og matematikk på og tenke deduktivt. Men det skulle prøvast empirisk, soleis vart det syntese mellom rasjonalitet og empiri.
I realfag har vitskapleg metode også vorte brukt som pedagogisk metode, det skulle vel vere trygt oss sikkert, gi gode forklaringar som dermed er god pedagogikk. Spesielt ved bruk av eksperiment. Til dømes er ei god og enkel forklaring på kva kvantefysikk er for noko, er å referere til dobbelt-spalte-eksperimentet eller gjere det.
Munken Wilhelm Ockham kom med eit godt råd som vert kalla Ockhams barberkniv, sitat frå Ockhams barberkniv – Store norske leksikon :
Ockhams barberkniv er et metodologisk enkelhets- eller økonomiprinsipp som kan formuleres slik: Man bør ikke innføre flere begreper og størrelser enn nødvendig for den sak det gjelder.
Skjønt prinsippet er eldre enn William Ockham, tilskrives det ham fordi han gjorde så bevisst og systematisk bruk av det.
SITAT SLUTT.
Så han skilte klart mellom naturfagleg gransking og sitt liv med Gud, ja, for Gud er ånd, men naturen er stein, tre, jord og slikt som er laga av jord, det er noko anna enn han som har skapt det. Gud er ånd og har makt over naturen han har skapt og kan gjere under, men dersom han gjorde under i vårt naturfaglege eksperiment, ville han øydelegge det for oss. Det ville vere som om han fuska i eksperimentet.
Men når vi søker samfunn med Gud på evangeliets grunnvoll, får vi oppleve at Gud som er ånd gjer sitt verk med oss, med sitt Ord og sin Ande. Då kan vi oppleve at Gud gjer under ved sin Ande og då må vi takke Gud og Lammet for det. Gud er ånd og han har rørt ved oss med sin Ande, det er den rette forklaringa. Då er det berre for oss å gå ut og vitne om han, slik som disiplane gjorde då den Heilage Ande kom over dei på pinsedag. Og slik var den karismatiske vekkinga på 1970-talet.
Gud gir ikkje si ære til avgudane, som er laga av stokk og stein og heller ikkje til menneske som prøver å gjere seg liksom Gud. Dersom nokon gjer det, så seier dei ikkje Sanninga. Avgudane er Lygn og Djevelen er Lygnaren, men Jesus er Sanninga som kom for å setje oss fri frå trældomen under synda og avgudane og gi oss barnekår hos Gud.
Behaviorisme.
Behaviorisme er den klassiske pedagogiske teorien. Det høyrest ut som det handlar om å oppføre seg, så det skulle vel passe med å lære å gjere eit praktisk arbeid. Pavlov hadde nokre hundar og så byrja han å gi eit signal tett før han gav dei mat. Så merka han at når han gav signalet, byrja dei å sikle etter mat. Stimulus var mat, responsen var sikling, men no vart signalet kalla betinga stimulus og responsen var også betinga. Slik hadde dei lært noko altså. Dei vart stimulerte og gav respons, slik er desse læringsteoriane og dei har tydelege hedoniske trekk, du vel bor det som kjennest vondt og vel det som kjennest godt. Slik ligg det nærare eit mekanistisk verdsbilete.
Men dersom dei andre læringsteopriane kjem med noko anna i tillegg, så spørst det om elevane berre vert narra av det.
Positivisme-debatten.
Logisk positivisme kom på 1920-talet, tydeleg vis meint som ei forfrisking empirismen eller den hypotetisk deduktive metode, sitat frå logisk positivisme – Store norske leksikon :
Logisk positivisme er en filosofisk retning som oppstod i Wien i 1920-årene i og rundt den såkalte Wiener-kretsen ledet av blant andre Rudolf Carnap og Moritz Schlick. De logiske positivistene var inspirert av fremskrittene innen moderne empirisk vitenskap på den ene siden og utviklingen innen moderne logikk og matematikk på den andre.
De så på seg selv som en fornyelse og en forlengelse av den empiristiske tradisjonen fra blant andre David Hume, John Stuart Mill og Ernst Mach, der man mente at kildene til all kunnskap kan spores tilbake til empiriske observasjoner og sanseerfaringer. De logiske positivistene hadde som mål å vitenskapeliggjøre filosofien gjennom å rense den helt for påstander som en ikke kunne avgjøre sannheten av ved enten empirisk basert observasjon eller ved å vise at de er logiske eller matematiske teoremer og tautologier. De ønsket med dette å gi filosofien et nytt og vitenskapelig grunnlag, fritt for det de avviste som spekulasjon, tradisjonell metafysikk og påstander som er meningsløse fordi en ikke kan avgjøre sannhetsverdien av dem.
SITAT SLUTT.
Nokre av dei som vart påstått å forsvare positivismen, kalle seg eigentleg kritiske rasjonalistar, så metoda deira var tydeleg vis hypotetisk deduktiv, sitat frå Positivismestriden – Wikipedia :
Den opprinnelige positivismestriden startet i Tyskland og stod mellom den kritiske rasjonalismen (Karl Popper, Hans Albert m.fl.) og Frankfurtskolen (Theodor Adorno, Jürgen Habermas m.fl.). Opptakten var foredragene om samfunnsvitenskapenes metode som Popper og Adorno holdt på en konferanse til Det tyske sosiologiske selskap i 1961. Foredragene førte ikke til umiddelbare reaksjoner, men debatten utviklet seg i etterkant, spesielt mellom Habermas og Albert.
Navnet på debatten er i seg selv et partsinnlegg i striden, siden Adorno betegnet antagonistene sine som positivister, mens kritiske rasjonalister ser på seg selv som motstandere av positivismen, slik begrepet vanligvis forstås. Betegnelsen ble for første gang brukt i tittelen på boken Der Positivismusstreit in der deutschen Soziologie («Positivismestriden i den tyske sosiologien»), som Adorno ga ut i 1969. Boken var et samlebind med de ulike foredragene og debattinnleggene, innledet med et lengre essay ved Adorno.
En av de sentrale uenighetene bestod i forståelsen av samfunnet. Frankfurtskolen så på samfunnet som en totalitet, og argumenterte derfor at en løsning av samfunnsproblemene krever en gjennomgripende reform av denne helheten, heller enn ren «symptombehandling». Den kritiske rasjonalismen hevdet derimot at gjennomgripende endringer er farlige og forutsetter en totalitær stat, slik at samfunnet heller bør endres gjennom målrettede tiltak mot de enkelte samfunnsproblemene.
SITAT SLUTT.
På 1800-talet kom der eit skilje mellom samfunnsfag og realfag. Vi kan godt samanlikne det med Ockhams skilje mellom sitt liv med Gud og naturfagleg interesse og gransking. Han var munk og dei levde gjerne eit tilbaketrekt liv frå samfunnet. Deira oppdrag var å gå ut med evangeliet, så slik vart då deira samfunnsengasjement.
Positivismestriden kom som ein strid mellom metodene i samfunnsfag og i realfag i det mange forestilte seg at dei kunne ha same metode, men metodene i realfag var for lengst avklarde, dei gav objektiv og sikker kunnskap med god innsikt, sjølv om den stadig kunne og måtte forbetrast, med slike metoder, men av og til oppdaga dei at der trongst ein heilt ny teori, til dømes kvantefysikken. Det vanlege då er å påstå at den gamle var feil, så der trongst ein nye, slik er metoden, men vi har då framleis klassisk fysikk, sjølv om kvantefysikken og relativitetsteorien kjem i tillegg. Det er ikkje rett å konkludere med at metodene er feil, så det gir ikkje objektiv kunnskap. Kvantefysikken er på nanonivå og den viser seg i makrokosmos i visse spesialtilfelle og vi gjerne brukar som eksperiment. Eg har ei viss tru på at den viser seg i levande skapningar også, til dømes ved at vi har fri vilje. Dette som motsetnad til det mekanistiske verdsbiletet.
Men det er i samfunnsvitskapane problemet er, spesielt ved at dei hekta seg opp i det mekanistiske verdsbiletet, til tross for at pionerane som utvikla klassisk mekanikk ikkje gjorde det, for både Galilei og Newton trudde på kristendomen. Sidan har vi fått elektromagnetisme også, så eg får ut ifrå at det er derfor dei talar om det fysiklistiske mennessynet i staden. Men kva kvantefysikken har å bety for mennskesynet er framleis ei gåte.
Hans Skjervheim.
Sitat frå Hans Skjervheim – filosof og faglitterær forfattar :
I 1960-åra var Skjervheim verksam som positivismekritikar. I skrifter frå denne perioden tok han for seg visse former for sosiologi. Det han då fokuserte på, var den implisitte filosofien i vitskapen.
Frå 1800-talet av var det ei kløyving mellom naturvitskap og humanvitskap. Skjervheim gjekk inn i denne problemstillinga via samfunnsvitskapane, som like etter andre verdskrigen var farga av objektivistiske tilnærmingar. Poenget til Skjervheim var at dei filosofiske ideane i sosiologien i 1950- og 1960-åra hindra samfunnsvitarane i å få kontakt med den sosiale realiteten. Det han kritiserte, var scientismen, den då rådande positivistiske filosofien. Med utgangspunkt i fenomenologi og eksistensfilosofi viste han relevansen av forståings- og tolkingsproblematikken i dei sosiale vitskapane. Dette skjedde i krinsen rundt professor Arne Næss, der ein dyrka impulsar frå wienerkrinsen og ideen om einskapsvitskap – ein felles metode for all vitskap. Hovudsiktemålet hans var å vise at der er ein prinsipiell skilnad mellom naturfenomen og sosiale fenomen, og at det følgjeleg også må vere ein prinsipiell skilnad mellom samfunnsvitskap og naturvitskap.
……
I 1960-åra introduserte Skjervheim det han kalla filosofien bak studentopprøret: Theodor W. Adorno, Max Horkheimer, Herbert Marcuse og Jürgen Habermas. Men på same måten som Habermas i Tyskland åtvara han mot politisk dogmatisme. Då maoistar, leninistar og stalinistar overtok delar av debatten ved norske universitet, vart Skjervheim meir og meir kritisk til fundamentet for det heile, nemleg marxismen. I 1970-åra åtvara han sterkt mot dogmatisme innanfor politisk teori, og han reagerte sterkt mot det intellektuelle klimaet han møtte på Roskilde Universitetscenter midt i 1970-åra. Han åtvara mot det han såg som konsekvensar av den lange marsjen til venstreradikalarane gjennom institusjonane, særleg dei universitetspolitiske konsekvensane.
Han tok opp dette emnet på fleire måtar, mellom anna ved å drøfte grensene for ideologi-kritikken i boka Ideologianalyse, dialektikk, sosiologi (1973). Han formulerte også ein kritikk av verditeorien til Marx, og han var med på å introdusere dei franske nyfilosofane sin marxkritikk på norsk i 1978. På denne tida var han knytt til det marxisme-kritiske tidsskriftet Kontinent Skandinavia. Han hevda at delar av venstresida brukte marxistiske dogme til å hindre frie drøftingar og observerte at gyldige innsikter frå positivismestriden vart kompromitterte gjennom politisk ortodoksi.
…….
Pedagogikk
Skjervheim var fyrst og fremst oppteken av grunnleggjande spørsmål i dei nye samfunnsvitskapane som fekk aukande innverknad ved vestlege universitet i 1950- og 1960-åra. Han hevda at vitskapar som studerte mennesket måtte byggje på filosofisk refleksjon i ein annan forstand enn naturvitskap. Det same gjaldt for fagleg og yrkesverksemd med menneske som måtte utvikle eit subjekt-subjekt-forhold der alle partar deltek i ein dialog.
Ut frå eit slikt prinsipielt syn leverte Skjervheim ein grunnleggjande kritikk av det han meinte var ein dominerande instrumentalisme i den herskande pedagogikken ved Pedagogisk forskningsinstitutt, Universitetet i Oslo. Hovudargumentet var at instrumentalistisk bruk av kunnskap var eit maktmiddel til å påverke elevar og studentar slik at dei tilpassa seg andres vilje utan å ta ansvar sjølv. Skjervheim kalla ei slik undervisning for «overtaling», og lanserte som eit kritisk alternativ ein undervisningsmåte som i staden bygde på å «overtyde». Der føremålet var å overtyde andre, måtte begge partar ha status som sjølvstendige subjekt, og ikkje inngå i eit asymmetrisk forhold der læraren var det einaste subjekt som behandla eleven som objekt. Skjervheim kunne her vise til den sokratiske dialogen som han framheva som døme på intellektuell, sakleg og kunnskapsbasert dialog.
For Skjervheim var innhaldet i ein pedagogisk dialog like viktig som subjekt-subjekt-forholdet. Han kritiserte òg det han kalla «fri vekst-pedagogikken» der fri utfalding var viktigare enn eit saksforhold som det del vart skild mellom sant og falskt, og der føremålet var å krinse inn gyldig, velgrunna kunnskap. Skjervheims synspunkt på pedagogikk har hatt vesentleg innverknad på utviklinga av dette faget.
Postmodernisme og målstyring
I 1980-åra hadde marxismen i praksis utspela si rolle ved universiteta. Skjervheim lét seg utfordre av to tilsynelatande motsette straumdrag. Han kritiserte postmoderne teoriar for å invitere til ei form for skeptisisme som undergrov det intellektuelle livet. Og han gjekk til åtak på bruken av økonomiske modellar brukte på område der dei ikkje høvde, til dømes innanfor universitet, helsestell og så vidare. I begge delar såg han den kritiske fornufta utfordra, gjennom prinsipiell skeptisisme eller gjennom praktisk anti-intellektualitet.
SITAT SLUTT.
Konstruktivisme.
Konstruktivisme er ein teori både om kva kunnskap er og korleis læring skjer, den tek avstand frå den positivistiske oppfatninga at kunnskap finst som ei objektiv sanning og at det er mogleg å avdekke den gjennom sansedata og ved heile tida å korrigere den mot sansedata. Konstruktivismen meiner at kunnskap ikkje finst i seg sjølv, men berre som eit menneskeleg produkt i vårt strev etter å forstå verda rundt oss, kunnskapen er menneskeskapt. Dette er radikal konstruktivisme. Eit tilbakevendande spørsmål er korleis denne konstrueringa skjer.
I følgje kognitiv konstruktivisme skjer læringa individuelt, gjennom eit samspel mellom barnet og den fysiske naturen rundt det. I sosial konstruktivisme skjer læringa i sosialt samkvem, debatt og diskusjon. Objektiv sanning finst ikkje, i staden vert kunnskapen godkjend i fellesskap av forskarar og lærde eller på andre måtar gjennom diskursar. Men kunnskapen finst ikkje i seg sjølv. Imsen, Gunn (2005) ELEVENS VERDEN Innføring i pedagogisk psykologi, fjerde utgave. Universitetsforlaget. Side 227-228.
Piaget.
Jean Piaget(1896-1980) er den store pedagogen i kognitiv konstruktivisme. Han var frå Sveits og tok doktorgrad i biologi allereie når han var 22 år. Han tenker seg sinnet som kognitive skjema som vi lagrar kunnskapen i, den vert assimilert inn i skjema og det går liksom av seg sjølv i vårt daglege liv. Men så møter vi på noko som ikkje passar inn i skjemaet, så det vert ubalanse i skjemaet, at han kalla det ubalanse refererer til biologiske prosessar, til dømes temperaturskilnad som gjer at du frys eller svettar og reagerer på det. Du finn at du må bygge om skjemaet ditt for at det skal romme den nye kunnskapen, derfor vert det kalla læring ved akkomodasjon. Læringa vart motivert av ubalansen, det er god pedagogikk og dette er viktig læring.
Han rekna med fire stadier i barnets utvikling,
- Sensomotorisk periode, 0-2 år
- Preoperasjonell periode, 2-7 år.
- Konkret-operasjonell periode, 7-11 år.
- Formal-operasjonell metode, frå 11 år.
I den siste perioda lærer dei å tenke symbolsk og det er då viktig i matematikk og når dei sidan skal abstrahere, slik vi gjer i den hypotetisk deduktive metode, men ofte viser det seg at dei vert ein god del eldre før dei meistrar det. Men det er viktig for dei allereie når dei skal lære gangetabellen, då må læraren pass på kvar einskilde elev, så ikkje nokon av dei byrjar å utvikle matematikkvanskar, elles kan det verte vanskeleg å gjere noko med det seinare.
Vygotsky.
Lev Vygotsky (1896-1934) var ein russisk jøde og ein pioner for det sosiokulturelle perspektivet. I det psykologiske miljøet i Moskva på 1920-talet vart det viktig å etablere ein ny psykologi på marxistisk grunnlag, sidan Vygotsky var lærd og kjende godt til Hegels filosofi, vart han leiande i dette arbeidet.
Samanlikna med behaviorisme, sette Vygotsky inn eit kognitivt reiskap mellom stimulus og respons, han kalla det for teikn og det fungerte som ein 2. ordens stimulus. Slik som Pavlovs hundar lærde å reagere på signal som betinga stimuli, lærer menneske å erstatte tingen med språklege symbol i tankane. At det spåklege teiknet vert sett inn mellom stimuli og respons, vert kalla mediering. Den medierande hjelparen mellom stimuli og respons vert viktig ikkje berre for læring, men for heile kulturen, så dette vert kalla eit sosiokulturelt perspektivet på læring.
Læraren fungerer som den medierande hjelparen og det er om å gjere å møte eleven og prate på elevens nivå. Vi kan tenke oss eleven som ei sirkleskive. Utanfor den er det ei grense for kva eleven kan klare åleine og utanfor den igjen er det ei grense for kva eleven kan klare ved hjelp av andre. Området mellom desse grensene vert kalla den proksimale utviklingssone.
Paulo Freire.
Paulo Freire var ein barsiliansk pedagog som også heldt seg til det sosiokulturelle perspektivet og framstod som ein «frigjerings-pedagog» som samarbeidde med den Katolske Kyrkja i Sør-Amerika. Paulo Freire – Store norske leksikon :
Paulo Freire var en brasiliansk pedagog. Han ble internasjonalt kjent gjennom boken De undertryktes pedagogikk som ble oversatt til norsk i 1974, og han var en innflytelsesrik pedagog de siste tiårene av 1900-tallet. Freire er særlig kjent for sitt program for alfabetisering som bygde på et dialogbegrep som innebar både personlig bevisstgjøring og arbeid for politisk samfunnsforandring. Han gjorde også en betydelig innsats for skoleutvikling i Brasil og land i Mellom-Amerika og Afrika. I 1990-årene arbeidet Freire med store skoleutviklingsprosjekter i Brasil.
…….
SITAT SLUTT.
Sokrates meinte sanninga vart integrert i han og gjorde han lykkeleg og fri. Slik er kristendomen også, men Jesus sa at han var Sanninga. Men konstruktivismen minner om sofistane, kva kan det resultere i då?
Antikk filosofi byrja som naturfilosofi, men dei fann ikkje metode til å avgjere kva som var rett. Så vart moralfilosofi og politisk filosofi dominerande. Dei lærde vart kalla sofistar, dei var lærarar, journalistar og advokatar, samfunnsvitarar altså. Det var eit avgrensa demokrati og dei meinte etter kvart at der ikkje var nokon moral som kunne seiast å vere rett for alle, ingen absolutt moral, med tydeleg opposisjon mot den religiøse leiinga. Dei dyrka avgudane, men heilt ifrå byrjinga hadde naturfilosofane tenkt seg ein Gud, meir som Israels Gud.
Sokrates gjekk ut og prata med folk og stilte dei overfor problemstillingar som skulle få dei til å tenke seg om. Sjølv meinte han at gjennom slike samtalar innsåg han sanninga og den vart integrert i han og det gjorde han lukkeleg, den sette han fri. Dette vert det referert til som god pedagogikk, når kunnskapen vert integrert i deg, då lærer du.
Aten tapte krigen mot Sparta og då vart det eit rettsoppgjer der sofistane vart skulda for å ha villeia ungdomen, slik at samfunn forfall, derfor tapte dei krigen, Sjølv om Sokrates sa der var noko som var sant og rett, som motsetnad til sofistane, så vart han også dømd og henderetta. Sokrates meinte at sanninga gav han ei indre glede som gjorde at han kom til å tole flammane frå bålet.
Platon meinte at hendrettinga av Sokrates var eit justismord og dette vart viktig for han filosofering. Kristendomen kom som eit treffande svar på dette. I følgje det Gamle Testamentet er avgudane, laga av stokk og stein, Lygna, Djevelen er Lygnaren, som motsetnad til detter Kristus Sanninga som set oss fri frå trældomen under synda og avgudane.
Metafysikk er læra om kva som er mest fundamentalt, den har tradisjon heilt ifrå byrjinga av antikk naturfilosofi og fekk sin stordomstid i universaliestriden frå 1100 e.Kr, men med den nye naturvitskapen på 1600-talet fann dei metode til å finne ut kva som var rett, så det gjekk kraftig attende med dei gamle, antikke gudane. Mange kom til at mykje av denne diskusjonen hadde vore meiningslaus og gagnlaus. Men skulle kanskje ikkje kyrkja vite kva som var mest fundamentalt då? Det var då berre å lese skapingssogene i Bibelen og fortsette å lese i den så dei fekk med seg evangeliet om Kristus.
I følgje det konstruktivistiske, pedagogiske perspektivet er kunnskapen menneskeskapt, det er noko som dei vert samde om. Forskarar vert samde på grunnlag av det repeterbare eksperimentet, så langt er det gangbart perspektiv, men det betyr også at det er objektiv kunnskap. Men konstruktivismen er også ein ideologi som hevdar at objektiv kunnskap ikkje finst, sidan den er menneskeskapt. Så filosofien deira er framleis som hos sofistane, til tross for at vi no har fått funne metode til å avgjere kva som er rett. Og til tross for at vi no har fått evangeliet om Kristus, han som er Sanninga som set oss fri og som har sendt oss Sanningsanden, så den skal leie oss fram til heile Sanninga.
Platon trudde på det godes ide, han tenkte matematisk for å forklare det, han fekk problem med det vondes ide, men forklarde det som mangel på innsikt i ideverda. Rasjonalistane på 1600-talet tok oppatt tråden og hevda at vi har ein fri vilje og gjer klokt i å velje det godes ide.
Aristoteles såg på sinnet som ei rein tavle, «tabula rasa» som det vert skrive på ved at vi gjer erfaring i det materielle miljø, empiri altså. Dette møter vi igjen i liberalismen, den hevdar menneskerettar, inkludert ytringsfridom, men i byrjinga gjaldt det i praksis berre for dei rike og mektige. Ville sinnet til underklassa vere som «tabula rasa» for dei? Men no er har dei vorte klar over klar over at ein stor del av vår kunnskap ligg i genane.
Nazistane sin propaganda vert karakterisert som at Goebbels slagord var «dersom ei løgn vert gjenteken mange nok gangar, vert den til slutt ei sanning». «MeToo#»-aksjonen gav inntrykk av at kvinna sin kunnskap hadde si opphav i at ein mann røte ved henne for å gjere kjønnlege tilnærmingar til henne, så slik er empirismen i psykologi, psykiatri og samfunnsfag. Men det var ingen menn som kom til synest i «Me-Too#»-aksjonen. Det var noko dei vart samde om, utan at mannen som det gjaldt skulle ha noko han skulle ha sagt. Så når ein mann prøvde å finne seg ei kone, var det ei sak som han ikkje skulle ha noko med å gjere.
Det viser at det var kvinner som fantaserte om mannfolk, til samanlikning med korleis «Mor Israel» fall ifrå Herren og byrja å dyrke avgudane av stokk og stein i staden. Herren var ånd og rørte ved henne og hadde omsorg for henne, men han var ikkje fysisk synleg, det var avgudane, men dei hadde ikkje ånd, dei verken såg eller høyrde og gav ikkje svar. Slik vert altså den empiriske erfaringa brukt som argument mot trua på Gud som er ånd. Elles har ikkje empirien stor betydning i samfunnsfaga, sidan dei påstår at der ikkje finst objektiv kunnskap. Dei meinar kunnskapen er menneskeskapt og så prøver dei å få makt over andre menneske med sin kunnskap. Det er som om dei prøver å forgude seg sjølve med sin kunnskap. Paulus sa at dei er ikkje gudar, men dei som dyrkar dei kan komme i samfunn med vonde ånder.
Det er då tydeleg at der ligg ein kollektiv diskurs bak klimapolitikken, «MeToo-aksjonen». Pride og Woke, så vi skjønar vel at det er ein form for sosialistiske maktinteresse som ligg bak. Det vert presentert som frigjering og avkolonisering, men eigentleg resulterer det i trældom og ei alternativ form for kolonisering. Som om Grønland og Canada framleis skal vere europeiske koloniar, i staden for å vere frie og sjølvstendige nasjonar på det amerikanske kontinentet, med evne til å samarbeide med andre frie og sjølvstendige nasjonar på same kontinent.
Dei amerikanske domstolane krev at du skal seie sanninga og ikkje noko anna enn sanninga, men med det konstruistiske perspektivet vert det til du kan seie nett kva du vil, berre du ikkje seier sanninga.
Vert sterke i Herren og hans veldige kraft.
På møte i Maranata 10.5.2009 talte Jesus til oss om det som no vert akseptert og som er mørkets rike, sitat frå 2009.05.10. Maranata. Finn vegen til å skode Jesus i hans herlegdom. – Velsigning frå himmelen ved trua på Jesus. ;
«Eg er i stand til å fylle eit kvart sted og eit kvart lokale, i dag seier Herren, sjølv om fienden stormar aldrig så mykje, sjølv om mitt folk er på sida av det som eg eigentleg vil ha fram, sjølv om der er berre nokre få som vil reise seg frå det riket som no vert akseptert og som er mørkets rike og byrjar å gå over i mitt rike, om der berre er nokre få som finn vegen til å sjå meg og skode meg i min herlegdomen, så kan eg med nokre få gjere storverk kvar som helst og når som helst. Den store skaren som eg ser, den mengda som hengir seg til meg, så eg kan komme ned og byrje å befrukte di tru og befrukte din kjærleik frå meg …. når dette byrjar å skje etter min vilje og mitt råd og du byrjar å ta imot min visdom og min kunnskap, så vil du sjå at eg er den levande og den som kan sette alle ting i stand. Eg er den som baner vegen, eg er den som let mi kraft vert openberra og baner vegen for den einskilde som vil gå min veg. Det er mange som går sine veier og som halter hit og halter dit. Men eg vil ha eit heilt hjerte, eit reint sinn, så skal du på nytt få sjå at eg er den same og eg er den levande i dag.»
Det er ikkje noko i vegen for at vi kan bruke konstruktivismen som pedagogisk perspektiv. Eg har sans for Piagets pedagogiske teori og kan vise til mange tilfelle som kan karakteriserast som at eg har lært ved akkomodasjon. Til dømes når det vart påstått at skapingssoga i 1.Mos.1 seier at Guds skapte alle ting på seks jorddagar. Dei kallar det endåtil for bokstavtolking, men det er då ikkje dette som faktisk står skrive, for det var først tredje dagen Gud sette dei to store ljosa på himmelen, så først då vart det jord-dagar.
I følgje konstruktivismen er det menneske som konstruerer kunnskapen, så vi kan mistenke at det er mennesket som prøver å gjere seg sjølv liksom Gud med sin kunnskap og det vert tydeleg når det vert gjort til filosofisk ideologi, så det betyr å fornekte Faderen og Sonen og avvise Guds Ande.
I vår tid er det tydeleg vis mange som har vorte samde om ein kunnskap og med den prøver dei å få makt over andre menneske og det utan at dei skal få rett til å svare for seg sjølve. Til dømes woke-rørsla. Det er anti-kolonialisme som eigentleg utartar seg som ein annan form for kolonialisme. Dei har vorte samde om mange vonde idear som dei prøver å få makt over andre menneske med og kanskje endåtil over seg sjølve, dersom slikt vert til avgudsdyrking, så kan dei komme i samfunn med vonde ånder, så dei får makt over dei. Dei vonde åndene får gjerne med seg fleire, så dei skal stå sterkare. Er det kopla til keisardyrking kan det bety at det bety at diktaturet vert verre, for at det skal stå seg.
Matt.12,22 Sidan kom dei til han med ein blind og mållaus mann som var forgjord. Jesus gjorde han god att, så han kunne både tala og sjå. 23 Alt folket vart frå seg av undring og sa: «Det skulle vel ikkje vera Davids-sonen?» 24 Men då farisearane høyrde det, sa dei: «Han kunne ikkje driva ut dei vonde åndene om han ikkje fekk hjelp av Beelsebul, hovdingen deira.» 25 Men Jesus visste kva dei tenkte, og sa til dei: «Eit rike som ligg i strid med seg sjølv, kjem snart til å øydast; og ein by eller ein heim som ligg i strid med seg sjølv, kan ikkje halda seg. 26 Om no Satan driv ut Satan, så er han komen i strid med seg sjølv. Korleis kan då riket hans halda seg? 27 Er det Beelsebul som hjelper meg til å driva ut dei vonde åndene, kven får då dykkar eigne tilhengjarar hjelp frå når dei driv ut ånder? Difor skal dei døma dykk. 28 Men er det ved Guds Ande eg driv ut dei vonde åndene, ja, då er Guds rike kome til dykk. 29 Eller kan nokon gå inn i huset til den sterke og røva det han eig, om han ikkje fyrst har bunde den sterke? Då kan han plyndra huset hans. 30 Den som ikkje er med meg, er imot meg; og den som ikkje samlar med meg, han spreier.
31 Difor seier eg dykk: All synd og spott skal menneska få tilgjeving for, men spott mot Anden skal ikkje tilgjevast. 32 Den som talar eit ord mot Menneskesonen, skal få tilgjeving. Men den som talar mot Den Heilage Ande, skal ikkje få tilgjeving, korkje i denne verda eller i den som kjem.
33 Anten er treet godt, og då er frukta òg god, eller treet er ringt, og då er frukta òg ring. Treet kjenner ein på frukta. 34 Ormeyngel! Korleis kan de som er vonde, seia noko godt? For det hjarta er fullt av, det talar munnen. 35 Eit godt menneske ber fram gode ting av det gode han gøymer på, eit vondt menneske ber fram vonde ting av det vonde han gøymer på. 36 Det seier eg dykk: Kvart gagnlaust ord som folk talar, skal dei svara for på domedag. 37 Ja, etter orda dine vert du frikjend, og etter orda dine vert du felt.»
38 Nokre skriftlærde og farisearar tok då til ords og sa: «Meister, vi ville gjerne sjå deg gjera eit teikn.» 39 Han svara: «Ei vond og utru ætt krev teikn, men ho skal ikkje få noko anna teikn enn Jona-teiknet. 40 For liksom Jona var tre dagar og tre netter i buken på den store fisken, såleis skal Menneskesonen vera tre dagar og tre netter i jord-djupet. 41 Folk frå Ninive skal stå fram i domen saman med denne ætta og føra klagemål mot henne. For dei vende om då Jona forkynte bodskapen sin. Og her er meir enn Jona. 42 Dronninga frå landet i sør skal stå fram i domen saman med denne ætta og føra klagemål mot henne. For ho kom heilt frå verdsens ende og ville høyra Salomos visdom. Og her er meir enn Salomo.
43 Når ei urein ånd fer ut or eit menneske, flakkar ho over vasslause vidder og leitar etter kvilestad, men finn ingen. 44 Då seier ho: Eg vil fara attende til huset mitt som eg flytte ifrå. Og når ho kjem att, finn ho det tomt, feia og fjelga. 45 Då fer ho av stad og får med seg sju andre ånder, verre enn ho sjølv, og dei flytter inn og slår seg til der. Og har det vore ille med det mennesket før, vert det verre no. Såleis kjem det òg til å gå med denne vonde ætta.»
Paulus sa at vi har ikkje kamp mot kjøt og blod, men mot makter og vondskapens åndehær, derfor skal vi kle oss i Guds fulle rustning.
Ef.6,10 Til sist: Vert sterke i Herren og i hans veldige kraft! 11 Ta Guds fulle rustning på, så de kan stå dykk mot djevelens lumske åtak. 12 For vi har ikkje strid mot kjøt og blod, men mot makter og herredøme, mot verdsens herrar i dette mørkret, mot vondskapens åndehær i himmelrømda. 13 Ta difor Guds fulle rustning på, så de kan gjera motstand på den vonde dagen, vinna over alt og verta ståande. 14 Så stå då med sanninga til belte om livet og rettferda til brynje, 15 og lat fredens evangelium gjera dykk budde til å gå i strid. 16 Ta framfor alt trua til skjold! Med det kan de sløkkja alle gloande piler frå den vonde. 17 Og ta frelsehjelmen og Andens sverd som er Guds ord. 18 Gjer dette i bøn, og legg alt fram for Gud! Bed alltid, i Anden! Vak og hald ut i bøn for alle dei heilage.
Han som er i meg er større enn han som er i verda, derfor har eg siger. Sitat frå 12.10.2014. Møte i Maranata. «Ja, seier Herren, eg har sagt i mitt Ord, at du skal fryde deg og glede deg i mi frelse. Gled deg i meg, seier Herren, så skal eg gje deg kva ditt hjerte attrår.» – Velsigning frå himmelen ved trua på Jesus. :
Tungetale ved Mari, tyding ved John Miland.
«Ja, seier Herren, eg har sagt i mitt Ord, at du skal fryde deg og glede deg i mi frelse. Gled deg i meg, seier Herren, så skal eg gje deg kva ditt hjerte attrår. Ver ikkje opptatt med det som er rundt deg, sjå deg ikkje om, verken til høgre eller venstre, men ha ditt blikk festa på meg, seier Herren. Ver oppteken med det som er der oppe. Eg har jo sagt i mitt ord, er de oppreist med meg, då skal de søke det som er der oppe. Men eitt er nødvendig, seier Herren, det er å verte fylt av min Ande, fylt av mi salving og kraft i denne tida. For sjå, den vonde, han står dykk imot. Men med mi kraft og mi salving, så skal de vinne meir enn siger, seier Herren. For sjå, den ånd som bor i deg, den er sterkare enn den som er i verda.
Mange er dei i desse dagar, som ser seg tilbake og som ligg etter på vegen. Derfor, mine barn, skal de rope til meg og be for dei, at dei skal få ny kraft og nytt mot og eg skal møte dei på nytt igjen, seier Herren. For sjå, det er mange som er såra, det er mange som har det vondt og lid. Men de, mine born, de skal gå ut og trøyste dei. Og de skal hjelpe dei på vegen, for eg har sagt i mitt Ord, at de som er sterke, de eg skuldige til å bere dei svake. For sjå, det er mange svake mellom mitt folk. Men eg, Herren, ynskjer å kalle dei i desse dagar og eg, Herren, skal fylle dei med mi salving og kraft. Og då skal den svake seie, eg er ein helt. For sjå, det er kun med mi kraft du kan vinne siger.
Ja, eg vil prise og opphøye deg, min frelsar og Herre, fordi du har frelst meg, fordi du har skrive mitt namn i livets bok. Og eg veit at når du kjem, så skal eg få vere med. Og eg skal vere med i den skaren, som skal toge inn i staden med dei faste grunnvollar. Å, kor eg lengtar etter å sjå deg, som mi sjel elskar. Amen.»
Gud ville bygge oppatt Sion.
Jerusalem vert omtala som ei ung kvinne som Gud bygde (Salomos Høgsang), men så vart det ei tid til å bygge opp og ei til å rive ned (Fork.3). Han fostra henne frå ho var ei baby og når ho vart voksen, vart ho kona hans. Men ho falla ifrå og dyrka avgudane til nabofolka, som ei hore, då gjekk det henne ille (Esekiel.16). Sidan ville han bygge henne oppatt, då måtte dei skjøne med hjartet at det skjer ikkje med hær eller makt, men berre ved Guds Ande (Sak.14). Soleis er den nye pakta hjerte-omskjering i den Heilage Ande, det er Gud som gjer sitt verk med oss i vårt indre menneske, ved sitt Ord og sin Ande.
Sions Dotter er Jesu brud, det er identiteten til den Kristne Kyrkja. Å forkynne evangeliet er å invitere til bryllaupet og no skal denne glade bodskapen forkynnast for alle folkeslag.
Salme.102,13 Men du, Herre, tronar til evig tid,
ditt minne varer frå ætt til ætt.
14 Du vil reisa deg og miskunna Sion,
for no er timen komen,
tida då du vil visa nåde.
15 Dine tenarar elskar steinane på Sion
og ynkast over grushaugane der.
16 Folkeslag skal ottast ditt namn, Herre,
alle kongane på jorda din herlegdom.
17 For Herren vil byggja opp att Sion
og syna seg i sin herlegdom.
18 Han lyder etter når armingar bed,
og vanvørder ikkje deira bøn.
19 Dette er skrive for komande ætter,
eit nyskapt folk skal prisa Herren.
20 For Herren ser ned frå sin heilage høgsal,
frå himmelen skodar han ned på jorda.
21 Han vil høyra når fangane sukkar,
og løysa dei som er vigde til døden.
22 Så skal Herrens namn forkynnast på Sion,
hans lov og pris i Jerusalem,
23 når folkeslag og kongerike
samlar seg og tener Herren.
Salme.69, 22 Dei hadde gift i maten min,
for torsten gav dei meg eddik å drikka.
23 Lat bordet deira verta ei snare
og offermåltidet ei felle for dei.
24 Lat augo deira dimmast,
så dei ikkje kan sjå!
Lat alltid deira hofter skjelva!
25 Renn ut din vreide over dei,
lat din brennande harme nå dei!
26 Lat leiren deira verta aud,
så ingen bur i deira telt.
27 For dei forfylgjer den du har slege,
og aukar pinsla åt den du har gjennomstunge.
28 Legg skuld til den skulda dei har,
lat dei ikkje få del i di frelse!
29 Lat dei strykast ut or livsens bok
og ikkje skrivast opp med dei rettferdige.
30 Men eg er arm og full av liding;
Gud, lat di frelse verna meg!
31 Eg vil prisa Guds namn med song
og hylla han med takkesong.
32 Det vil Herren heller ha enn offerdyr,
enn oksar med horn og klauver.
33 Dei hjelpelause skal sjå det med glede.
Gjev de må leva,
de som søkjer Gud!
34 For Herren høyrer bøna åt dei fattige,
han vanvørder ikkje sine eigne som er fangar.
35 Himmel og jord skal prisa han,
havet og alt som rører seg der.
36 For Gud vil frelsa Sion
og byggja opp att byane i Juda.
Folk skal få bu der og eiga landet.
37 Hans tenarars ætt skal arva det,
dei som elskar hans namn, skal bu der.
Matt.21,1 Då dei var komne til Betfage ved Oljeberget, og ikkje hadde langt att til Jerusalem, sende Jesus to læresveinar i veg 2 og sa til dei: «Gå inn i den landsbyen som ligg framfor dykk! Der finn de straks eit esel som står bunde, saman med folen sin. Dei skal de løysa og leia til meg. 3 Og er det nokon som spør dykk, skal de seia: Herren har bruk for dei. Då sender han dei hit med ein gong.» 4 Dette hende for at det skulle oppfyllast, det som er tala gjennom profeten, når han seier:
5 Sei til Sions dotter:
Sjå, kongen din kjem til deg,
audmjuk rid han på eit esel,
folen til eit kløvdyr.
6 Læresveinane gjekk av stad og gjorde som Jesus hadde sagt. 7 Dei henta eselet og folen. Så la dei kappene sine på dei, og han sette seg oppå. 8 Mange i folkehopen breidde kappene sine på vegen, andre hogg greiner av trea og strøydde på vegen. 9 Og folket som gjekk føre, og dei som fylgde etter, ropa:
Hosianna, Davids son!
Velsigna vere han som kjem, i Herrens namn!
Hosianna i det høgste!
10 Då han drog inn i Jerusalem, kom heile byen i rørsle og spurde: «Kven er dette?» 11 Og folket svara: «Det er profeten Jesus frå Nasaret i Galilea.»
Sak.2,14 Gled deg storleg, Sions dotter!
For sjå, eg kjem og tek bustad hjå deg,
lyder ordet frå Herren.
15 Den dagen skal mange folkeslag
gje seg til Herren.
Dei skal verta mitt folk,
og eg vil bu hjå deg.
Då skal du sanna
at Herren, Allhærs Gud, har sendt meg til deg.
16 Herren skal ta Juda i eige
som sin arvelut på heilag jord
og endå ein gong velja ut Jerusalem.
17 Ver still for Herren, kvar levande skapning!
For han har teke ut frå sin heilage bustad.
Sak.9, 9 Gled deg storleg, Sions dotter,
set i og jubla, Jerusalem!
Sjå, kongen din kjem til deg.
Rettferdig er han, og siger har han fått;
audmjuk rid han på eit esel,
på den unge eselfolen.
10 Eg vil rydja ut vognene i Efraim
og hestane i Jerusalem,
og stridsbogen skal brytast sund.
Han skal skapa fred for folka,
hans velde skal nå frå hav til hav,
frå Eufrat til heimsens endar.
Jes.62, 1 For Sions skuld vil eg ikkje teia,
for Jerusalems skuld vil eg ikkje vera still,
før hennar rett strålar fram med glans
og hennar frelse som ein brennande fakkel.
2 Då skal folkeslag sjå di rettferd
og alle kongar din herlegdom.
Du skal få eit nytt namn,
som Herren sjølv skal gje deg.
3 Du skal vera ein herleg krans i Herrens hand,
ein kongeleg hovudprydnad
i handa åt din Gud.
4 Du skal ikkje lenger kallast «Den forlatne»,
og ditt land skal ikkje meir heita «Øydemark».
Men du skal kallast «Mi kjære»,
og landet ditt skal heita «Kone».
For Herren skal ha deg kjær,
og landet ditt skal takast til ekte.
5 Som ein ungdom gifter seg med ei møy,
skal dine søner ta deg til ekte.
Og som ein brudgom gleder seg over si brur,
skal din Gud gleda seg over deg.
6 På murane dine, Jerusalem,
har eg sett vaktmenn.
Og dei skal aldri teia
anten dag eller natt.
De som prisar Herren,
unn dykk ikkje ro!
7 Lat heller ikkje han få ro
før han byggjer opp att Jerusalem
og gjer byen til ein lovsong på jorda.
8 Herren har svore ved si høgre hand
og ved sin veldige arm:
Aldri meir skal eg gje ditt korn
til føde for dine fiendar,
og ikkje skal framande drikka din vin,
som du har hatt møda med.
9 Nei, dei som haustar kornet,
skal eta det og prisa Herren;
og dei som sankar druene,
skal drikka vinen
i mine heilage tempelgardar.
På heimveg
10 Dra ut, dra ut gjennom portane,
og ryd ein veg for folket!
Bygg, ja bygg ein kongsveg
og reinsa han vel for stein!
Reis ei merkestong for folka!
11 Høyr, Herren lèt det ljoma
til heimsens ende:
Sei til Sions dotter:
Sjå, di frelse kjem!
Sjå, dei han fekk i løn, er med han,
dei han vann, går føre han.
12 Dei skal kallast det heilage folket,
dei som Herren har løyst ut.
Og sjølv skal du kallast den søkte,
byen som ikkje ligg aud og tom.
Jes.52, 1 Vakna, vakna,
kled deg i styrke, Sion!
Ta på deg ditt høgtidsskrud,
Jerusalem, du heilage by!
For aldri meir skal det koma inn i deg
ein uomskoren eller urein.
2 Rist av deg støvet og reis deg,
set deg på trona, Jerusalem!
Løys lekkjene du har om halsen,
du hærtekne Sion-dotter!
3 Så seier Herren:
For inkje vart de selde,
og utan pengar skal de løysast ut.
4 For så seier Herren din Gud:
I si fyrste tid drog folket mitt til Egypt
og heldt til der.
Sidan vart dei utan grunn trælka av Assur.
5 Og no, lyder ordet frå Herren,
kva skal eg gjera her
når folket mitt er bortført utan vederlag?
Valdsherrane hyler, seier Herren,
dagen lang vert namnet mitt spotta.
6 Difor skal folket mitt
læra mitt namn å kjenna,
ja, den dagen skal dei skjøna
at det er eg som seier: «Her er eg!»
7 Kor fagert det er
når han som ber gledebod,
kjem springande over fjell,
melder fred og ber god bodskap,
forkynner frelse og seier til Sion:
«Din Gud er konge!»
8 Høyr, dine vaktmenn ropar,
dei jublar alle i hop.
For med eigne augo ser dei
at Herren kjem heim att til Sion.
9 Set i med jubelrop,
de aude tufter i Jerusalem!
For Herren trøystar sitt folk
og løyser ut Jerusalem.
10 Herren syner sin heilage arm
for augo på alle folkeslag.
Heile den vide jord får sjå
frelsa frå vår Gud.
Far bort frå Babylon!
11 Far bort, far bort frå Babylon!
Ikkje rør noko ureint!
Dra ut or byen og reinsa dykk,
de som ber Herrens kar!
12 For de treng ikkje skunda dykk,
de må ikkje røma frå byen.
For Herren sjølv går føre dykk,
og sist i flokken er Israels Gud.
Herrens lidande tenar
13 Sjå, min tenar skal ha framgang,
han skal stiga og lyftast og opphøgjast.
14 Liksom mange stokk til då dei såg han
– meir skamfaren var han enn nokon mann,
han såg ikkje ut som eit menneske,
15 så skal mange folkeslag undrast over han,
og kongar skal lata att sin munn.
For dei får sjå det som aldri vart sagt dei,
uhøyrde ting vert dei vitne til.
Matt.21,33 Høyr ei anna likning: Det var ein gong ein husbond som planta ein vingard. Han sette gjerde kringom, grov ut ei vinpresse i han og bygde eit vakttårn. Så leigde han hagen bort til nokre vindyrkarar og drog ut or landet.
34 Då det leid mot frukttida, sende han tenarane sine til paktarane og ville få sin del av avlinga. 35 Men dei greip tenarane: ein skamslo dei, ein drap dei og ein steina dei. 36 Så sende han andre tenarar, fleire enn fyrste gongen, men dei gjorde det same med dei. 37 Til sist sende han son sin til dei; for han tenkte: Son min har dei nok age for. 38 Men då vindyrkarane fekk sjå sonen, sa dei til kvarandre: Der har vi arvingen. Kom, lat oss slå han i hel, så vert arven vår. 39 Så tok dei han, kasta han ut or vingarden og slo han i hel.
40 Når no vingardsherren kjem, kva skal han då gjera med desse paktarane?» 41 «Ein vond død skal han gje desse vonde mennene,» svara dei, «og vingarden skal han leiga ut til andre, som gjev han avlinga i rett tid.» 42 Då sa Jesus til dei: «Har de aldri lese i skriftene:
Den steinen bygningsmennene vraka,
har vorte hjørnestein.
Det er Herrens eige verk,
underfullt er det i våre augo.
43 Difor seier eg dykk: Guds rike skal takast ifrå dykk og gjevast til eit folk som ber dei fruktene som høyrer riket til. 44 Kvar den som fell mot denne steinen, skal skada seg. Men den som steinen fell på, skal verta knust.»
1.Pet.2,1 Legg difor av all vondskap, svik og hyklarskap, misunning og baktale, 2 og lengta som nyfødde born etter den ekte, åndelege mjølk, så de kan veksa ved henne til frelsa er nådd. 3 De har då smaka at Herren er god.
4 Kom til han, den levande steinen, som vart vraka av menneske, men er utvald og dyr for Gud. 5 Ver de òg levande steinar som vert oppbygde til eit åndeleg tempel! Ver eit heilagt presteskap og ber fram åndelege offer, som er til hugnad for Gud ved Jesus Kristus. 6 For det heiter i Skrifta:
Sjå, eg legg på Sion ein hjørnestein,
som er utvald og dyrverdig;
den som trur på han,
skal ikkje verta til skammar.
7 Så vert han til ære for dykk som trur. Men for dei som ikkje trur, har den steinen bygningsmennene vraka, vorte hjørnestein, 8 ja, ein støytestein og eit berg til fall. Fordi dei ikkje trur Ordet, snåvar dei – det var dei òg etla til.
9 Men de er ei utvald ætt, eit kongeleg presteskap, eit heilagt folk, eit folk som høyrer Gud til, så de skal forkynna hans storverk, han som kalla dykk ut or mørker til sitt underfulle ljos. 10 Før var de ikkje eit folk, men no er de Guds folk. Før hadde de ikkje fått miskunn, men no har de funne miskunn.
Gud gjer sitt verk i oss med sitt Ord og sin Ande og bygg oss opp i vårt indre menneske og bygg opp Jesu kyrkje som eit åndeleg tempel.
Eg er oppvoksen i kyrkja og mor mi lærde meg å be kveldsbøna mi, det var å påkalle Kristus som vår frelsar og Herre, be han frelse våre næraste og be slik for folket og landet og så be Fadervår. Når eg var ni år skjøna eg at frelsa var det motsette av å verte dåra og forførde slik som ved syndefallet, så eg byrja be han frelse oss frå det, som første prioritet, og gi meg ei frelst kvinne til kone som andre prioritet. Då merka eg at han var meg nær, som ein skugge ved mi høgre hand, slik som det står skrive, slik vart eg kjend med han som min beste ven og sidan har han ikkje forlete meg og eg har ikkje fornekta han.
Jesus sa han let ikkje disiplane sine vere att som foreldrelause born, han ville sende talsmannen, Sannings-Anden til dei. I denne Anden ville han kome og openberre seg for dei, han og Faderen ville ta bustad hos dei.
Joh.14,15 Elskar de meg, så held de boda mine. 16 Då vil eg be Faderen, og han skal gje dykk ein annan talsmann som skal vera hjå dykk for alltid: 17 Sanningsanden. Verda kan ikkje ta imot han, for ho ser han ikkje og kjenner han ikkje. Men de kjenner han; for han bur hjå dykk og skal vera i dykk. 18 Eg vil ikkje la dykk vera att som foreldrelause born; eg kjem til dykk. 19 Om ei lita stund ser ikkje verda meg lenger. Men de ser meg, for eg lever, og de skal leva. 20 Den dagen skal de skjøna at eg er i Far min, og at de er i meg og eg i dykk.
21 Den som har boda mine og held dei, han er det som elskar meg. Og den som elskar meg, ha skal Far min elska. Eg òg skal elska han og openberra meg for han.»
22 Judas, ikkje Iskariot, seier til han: «Herre, korleis har det seg at du vil openberra deg for oss og ikkje for verda?» 23 Jesus svara:
Den som elskar meg, held fast på ordet mitt. Og Far min skal elska han, og vi skal koma til han og ta bustad hjå han. 24 Den som ikkje elskar meg, held ikkje fast på orda mine. Og det ordet de høyrer, er ikkje mitt, men Faderens, han som har sendt meg. 25 Dette har eg tala til dykk medan eg enno er hjå dykk. 26 Men talsmannen, Den Heilage Ande, som Faderen skal senda i mitt namn, han skal læra dykk alt og minna dykk om alt det eg har sagt dykk.
Dette opplevde eg sterkast når eg bad for ei jente som eg vart glad i og det var først og fremst ei takke bøn, først for henne Virtuella, så henne Reella, Seinare for henne Poly-Ester også, men det bar ikkje så mykje preg av openberring, det var å oppleve Guds kraft. Ho var frå Ukraina.
Hausten 1985 sa Jesus til meg: «Den lovsangen eg la ned i deg, den er din og den skal vere din i all æve, i djupet av deg, der er den. Den pakta du inngjekk med meg, den står ved lag og den skal stå fast i all æve.» Det minna meg om at når eg gjekk på gymnaset vart eg glad i ei kristen jente som lovpriste Gud og Lammet for frelsa. Eg bøygde kne ved senga og vedkjende for Gud at hans kjærleik var mellom oss og med den vedkjenninga opna eg meg endå meir for den kjærleiken og fekk ei ny fylde av den Heilage Ande. Ho var fødd av Anden og det som er født av Anden er ånd, ho var i Anden og eg opplevde det som at han la henne i mitt hjarte og det gjorde meg så godt.
Jesus sa også at han ville lækje dine år i fråfall og eg skjøna at det var sikta til henne. Han sa at der er ein sjukdom mellom Guds folk og eg har fått kjenne noko av denne sjukdomen i meg (til samanlikning med Jeremias), så var det sikkert noko om at eg skulle inn vie meg for han, så ville han lækje den. Ja, eg forstod det slik at det var til meg altså.
Jesus er livets fyrste, han har gitt meg det evige livet, det er upåverkeleg av døden og denne verda sine mørke og nedbrytande krefter.
M40, onsdag 5. juli 1995.
Ja, for jeg har fridd deg ut av mørkets makt og satt deg inn i min elskede Sønns rike. Du har fått oppleve min grenseløse nåde; å gå over ifra død til liv, ifra Satans makt til Gud, ifra mørke og inn i et underfullt lys. Du var død, men nå er du levende, og levende i meg, sier Herren. For også jeg var død, men jeg oppstod og jeg lever. Og derfor bringer jeg liv og uforgjengelighet fram for lyset, ved evangeliet. Og det er dette budskap du har tatt imot.
Så er det ikke lenger døden og de nedbrytende krefter som har makt over livet ditt. Men det er jeg som er livets fyrste og som har tatt bolig ved troen i ditt hjerte. For at du skal leve med meg og for at du når dagen kommer skal herske med meg, sier Herren. For jeg har satt deg inn i noe nytt, noe levende, noe ekte og noe virkelig, du har fått del i det evige livet. Dette som er upåvirkelig av alle dødens krefter, dette som er upåvirkelig av alle denne verdens mørke og nedbrytende krefter, du har fått del i det evige livet, det som står, det som blir, det som tåler alle ildens prøver, som blir stående i evigheters evighet. Det er ditt liv, fordi du er mitt barn.
Jeg vet at du kan oppleve å møte mørke stunder på din vandring. Jeg vet at du kan føle at fiendehæren står rundt deg på alle kanter. Men fordi du er mitt barn, så har jeg satt deg opp på en ryddet vei. En banet vei. Intet rovdyr, ingen løve skal kunne komme opp på den. Og ingen veifarende på denne veien skal fare vill. Og den veien, den går til Sion. Den går til den stad som jeg har beredt for deg. Så skal du følge trofast i mine fotspor og du skal erfare; den veien du går på, om den kan være smal og kronglete, det er livets vei, den går til livets mål, det mål som jeg har til deg, mitt elskede barn.
Jesus går ved mi side og eg skal gi meg heilt til han.
Det var sikkert dette han mange år seinare talte om som ein verkebyll på møte i Filadelfia 27.11.2022:
Inge tala i tunger frå talarstolen, sidan kom Jarle Nygjære med ein bodskap, det var sikkert nok tydinga av tungetalen, (Det går tregt å starte opp videoen, så eg fekk ikkje med byrjinga):
« ….. men likevel som ligger der som ein verkebyll i ditt liv. Vit mitt barn, du er ikkje fortapt på nokon som helst måte, seier Herren, du er mitt barn og jeg vil hjelpe deg vidare på veien, sier Herren. Ver du berre trygg, når du holder deg til meg, så skal du få se, jeg vil hjelpe deg vidare på ferden, sier Herren. Jeg har sagt det mange ganger før, jeg går ikkje bak deg, mitt barn, jeg går foran deg. Og vit … foran deg og jeg vet hva du kommer til å møte i kvardagen, sier Herren, jeg vil være med deg. Jeg har sagt det så mange ganger, vit mitt barn, der du går, går jeg. Jeg går ved din side, jeg vandrer ved din gang. Og jeg er ikkje langt borte fra noen av dere, sier Herren, men mitt barn, du som slit med ting i ditt liv, vend deg på nytt til meg. Ikkje gi opp. Om du har bedt meg tusen ganger om å ta vekk dette som du kjenner er så vanskelig, så vit, ein dag så var der ein på ein måte som ikkje du har tenkt i ditt eige liv. Og du har tenkt ut tankar hvor du skal løse dette. Men vit, stol på meg sier Herren, jeg er mild og tolmodig. Jeg tar deg på alteret gang på gang og jeg står ikkje der med noko svøpe, sier Herren, jeg vil ikkje slå deg mitt barn, for jeg er glad i deg. Jeg vil at du skal vende deg, du skal gi deg 100 % av ditt liv til meg og du skal få se, når du gjør det, så vandrer du trygt gjennom dagen. Du skal ikkje gå med nokon anklagelse, for jeg er glad i deg, mitt barn, jeg vil hjelpe deg vidare på vegen. Amen.»
Ja, det saka gjaldt var at sidan eg var ein gutunge hadde eg bedt Jesus gi meg ei frelst kvinne til kjæraste og kone og han har svart meg at han er den som tek seg av mi sak, så eg skal komme til han med det og overgi meg heilt til han.
Han sa at han ville stige ned og befrukte mi tru og min kjærleik frå han (10.5.2009) og då tenkte eg på henne Reella og henne Virtuella, henne som han ville gi meg til kone og og så tenkte eg på min næraste. Eg tenker meg at han vil stige ned og møte henne Virtuella der han la henne, i mitt hjerte og soleis lækje denne verkebyllen. Paulus tala om tornen i kjøtet og eg tenker meg at for meg har den vorte årsak til ein verkebyll. For i denne sosiale samanhengen vert eg avvist, så eg ikkje får vedkjenne for dei kva Kristus er for meg og for oss. Då er det som om dei krev at eg skal prøve å gjere Guds verk og fullføre det som han byrja på, men det kan eg då ikkje. Slik sett skal eg vere svak og satse på at Guds nåde er nok for meg.
Dei foraktar barnetrua mi som om den er feil, så dei seier imot og seier dermed det motsette av kva eg har bedt om, sidan eg var ein gutunge, Strategien deira er å dåre og forføre kvinna, slik som ved syndefallet, for så å bruke henne til å lokke mannen med.
2.Kor.12,1 Eg må rosa meg, endå det ikkje tener til noko. Og no kjem eg til syner og openberringar eg har fått frå Herren. 2 Eg veit om eit menneske i Kristus, ein som for fjorten år sidan vart rykt inn i den tredje himmel – om han var i lekamen eller utanfor lekamen, veit eg ikkje, Gud veit det. 3 Og eg veit at denne mannen vart rykt inn i Paradis – om han var i lekamen eller utanfor lekamen, veit eg ikkje, Gud veit det – 4 og der fekk han høyra useielege ord, som eit menneske ikkje har lov til å tala. 5 Denne mannen vil eg rosa meg av, men av meg sjølv vil eg ikkje rosa meg, utan av mi vanmakt. 6 Men om eg ville rosa meg, så var eg ikkje frå vitet, for eg kom til å seia sanninga. Men eg lèt det vera, for eg vil ikkje at nokon skal gjera seg større tankar om meg enn dei han får når han ser og høyrer meg. 7 Og for at eg ikkje skal gjera meg stor av dei høge openberringane, har eg fått ein torn i kroppen, ein Satans engel som skal slå meg, så eg ikkje skal verta hovmodig. 8 Om denne bad eg Herren tre gonger at han måtte vika frå meg. 9 Men Herren sa til meg: «Min nåde er nok for deg, for mi kraft vert fullenda i vanmakt.» Difor vil eg helst rosa meg av mi vanmakt, så Kristi kraft kan bu i meg. 10 Og difor er eg, for Kristi skuld, ved godt mot i vanmakt, i hard medferd, i naud, i forfylging, i trengsler. For når eg er veik, då er eg sterk.
Eg skal sjå på han som er trua sin opphavsmann og fullendar, han møtte henne i mitt hjarte og eg ventar meg at han framleis vil møte henne slik.
Heb.12, 1 Når vi har så stor ei sky av vitne ikring oss, så lat oss leggja av alt som tyngjer, og synda som har så lett for å hanga ved oss, og med tolmod fullføra det laupet som er lagt framfor oss, 2 med augo feste på han som er trua sin opphavsmann og fullendar, Jesus. For å få den gleda som venta, tolte han krossen utan å bry seg om vanæra, og no har han sett seg på høgre sida av Guds kongsstol. 3 Ja, tenk på han som heldt ut ein slik motstand frå syndarar, så de ikkje skal trøytna og verta motlause.
Sionsfjellet var løfta opp, så det er møteplassen.
Heb.12,22 Nei, de er komne til Sion-fjellet, til den levande Guds by, det himmelske Jerusalem, til dei mange tusen englar, til ei høgtidsstemne, 23 til samlinga av dei fyrstefødde som er oppskrivne i himmelen. De er komne til ein domar som er Gud for alle, til åndene åt dei rettferdige som har nått fullendinga, 24 til Jesus, mellommannen for ei ny pakt og til reinsingsblodet som talar sterkare enn Abels blod.
Og så er møteplassen kristne møte, der eg møter opp og ber fram kroppen som eit levande heilagt offer, til velbehag for Gud. Det er vårt daglege offer.
Rom.12,1 Så legg eg dykk på hjarta, brør, ved Guds miskunn, at de må bera fram lekamen dykkar til eit levande og heilagt offer som er til hugnad for Gud. Det skal vera dykkar åndelege gudsteneste. 2 Og skikka dykk ikkje likt med denne verda, men lat dykk omskapa ved at de får eit nytt sinn og kan døma om kva som er Guds vilje: det gode, det hugnadlege, det fullkomne.
Kva var då poenget med at eg ikkje skulle få møte henne igjen, likevel? Tydeleg vis å ta bort det daglege offeret. Det er opprøret mot Herren som har lete seg høyre i protesten mot Paulus si lære om at Jesus er hovudet for mannen og mannen er hovudet for kvinna og slik er Kristus hovudet for kyrkja som er hans brud.
Eg skal glede meg i Herren alltid, så vil han gi meg det som mitt hjarte attrår.
Møte i Maranata 12.10.2014.
Tungetale ved Mari, tyding ved John Miland.
«Ja, seier Herren, eg har sagt i mitt Ord, at du skal fryde deg og glede deg i mi frelse. Gled deg i meg, seier Herren, så skal eg gje deg kva ditt hjerte attrår. Ver ikkje opptatt med det som er rundt deg, sjå deg ikkje om, verken til høgre eller venstre, men ha ditt blikk festa på meg, seier Herren. Ver oppteken med det som er der oppe. Eg har jo sagt i mitt ord, er de oppreist med meg, då skal de søke det som er der oppe. Men eitt er nødvendig, seier Herren, det er å verte fylt av min Ande, fylt av mi salving og kraft i denne tida. For sjå, den vonde, han står dykk imot. Men med mi kraft og mi salving, så skal de vinne meir enn siger, seier Herren. For sjå, den ånd som bor i deg, den er sterkare enn den som er i verda.
Mange er dei i desse dagar, som ser seg tilbake og som ligg etter på vegen. Derfor, mine barn, skal de rope til meg og be for dei, at dei skal få ny kraft og nytt mot og eg skal møte dei på nytt igjen, seier Herren. For sjå, det er mange som er såra, det er mange som har det vondt og lid. Men de, mine born, de skal gå ut og trøyste dei. Og de skal hjelpe dei på vegen, for eg har sagt i mitt Ord, at de som er sterke, de eg skuldige til å bere dei svake. For sjå, det er mange svake mellom mitt folk. Men eg, Herren, ynskjer å kalle dei i desse dagar og eg, Herren, skal fylle dei med mi salving og kraft. Og då skal den svake seie, eg er ein helt. For sjå, det er kun med mi kraft du kan vinne siger.
Ja, eg vil prise og opphøye deg, min frelsar og Herre, fordi du har frelst meg, fordi du har skrive mitt namn i livets bok. Og eg veit at når du kjem, så skal eg få vere med. Og eg skal vere med i den skaren, som skal toge inn i staden med dei faste grunnvollar. Å, kor eg lengtar etter å sjå deg, som mi sjel elskar. Amen.»
Jesu Ord er mat for ånd, sjel og kropp, han kom for å bygge opp og sette deg i stand til å gå i dei gjerniongana han har lagt ferdig for deg.
Maranata 28.10.2018.
Tungetale ved Mari, tyding ved Håkon.
«Når du høyrer mitt ord lyder ut i dag, så skal du ta vare på det, du skal grunde på det, du skal la det blir mat for di sjel og for di ånd og for din kropp. For mitt ord som eg talte, det er ånd og det er liv. Og eg, Herren, eg kom ikkje for å rive ned, men eg kom for å løfte opp. Eg kom for å bygge deg opp, for å istandsette deg til alle desse gjerningane eg har lagt deg ferdige, for at du skal få vandre i dei. Ikkje i eiga kraft, men i salving med min gode Heilage Ande, som eg har sendt. Han skal vise deg vegen og vegleie deg, han skal opplyse ditt indre menneske opp, slik at du kan få ta imot enda større kraft og salving og autoritet i mitt namn. For eg, Herren, eg har utvalt deg, nettopp i ei tid som dette, for å istandsette deg og fullføre det eg har tenkt til å gjere no i denne avsluttningstid. For eg kjem, eg som komme skal, men før disse dagar så skal eg, Herren, eg vil frelse og fri menneske ifrå alle som er underkua av Djevelen, for det er derfor eg kom, og eg går framleis omkring og gjer vel og lækjer og set menneske fri.»
22.1.2024. No er tida inne for deg til å stole på Gud i alle ting. Du skal gå frå kraft til kraft. Du er hovud og ikkje hale. Profetisk bodskap ved Elin Therese Slotten.
«No er tida inne for deg, til å stole på Gud i alle ting. Legge ned alt du har og alt du er. Dette er året for deg, da du skal sjå at Gud verkar i ditt liv. No er tida inne for å gå det neste steget med Gud, du skal gå fra kraft til kraft og ikkje frå dal til dal. Du er hovud og ikkje hale. Og Gud ynskjer å bruke deg dette året. Gud lengtar etter å sjå deg fullstendig overgitt til han og hans vegar. For deg som har sått i lang tid, med tårer og lengsel til Gud, så seier Gud at du skal ikkje gi opp og ikkje miste motet, du skal få sjå at Gud svarar deg på alle dine lengslar. Så seier Gud: eg er ein Gud som høyrer bøn og eg er ein Gud som samlar dine tårer i mi flaske, fortsett å be for din familie, de vil bli frelst. Dei vert haldne oppe av dine bønner, du er dyrebar for meg og viktig for meg og mitt rike. Eg har store planar for deg og ditt liv. Mine tankar for deg er framtid og håp. Du er ikkje forlatt og ikkje aleine. Eg ser deg og ditt liv. Du er viktig for meg og din familie er viktig for meg, seier Herren. No er tida inne for at du skal stole på at eg er ein god Gud, også i ditt liv. Kom med dine byrder og legg dei ved korsets fot. Og eg vil ta det vekk frå deg. Dette året er ei ny tid med nye dører for deg. Dette året er ei tid for overgiving og tillit. Ikkje sjå deg til høgre eller venstre, ikkje sjå på bølgene som Djevelen distraherer deg med. Løft ditt blikk opp mot meg og søk og rett ditt blikk mot det som er her oppe og ikkje på det som er på jorda. Mitt namn, seier Herren, er eit sterkt tårn. Du skal springe til det og vere trygg. Har eg ikkje befalt deg, ver frimodig og sterk. Frykt ikkje, ver ikkje redd, for Herren din Gud er med deg i alt du tek deg føre. Sett di lit til meg, seier Herren, og mitt ord, ikkje denne verda sine makter og alt som skjer rundt deg. Stormar og trengsle vil komme i denne verda, men dei som ser opp til meg vil skine sterkare og sterkare i denne verda sitt mørke. Dei som held seg tett til meg og let seg fylle av meg og ikkje av denne verda sitt mørke og løgner, vil bli brukt sterkare og sterkare av meg, seier Herren. Dei vil finne og føle mitt nærvær og kjærleik og det vil halde dei i glede og fred midt i stormen. Dei som kjem til meg for råd og vegleiing, vil finne det og halde seg reine frå verda sine løgner og forføring. Bedrag og løgn vil auke på denne jorda, derfor må du halde deg tett til meg og mitt ord, for å kunne sjå sanninga, seier Herren. Din heim er ikkje på denne jorda, din heim er her hos meg. Elsk ikkje denne verda og dei ting som er i denne verda, rett ditt blikk mot meg. Eg held oppe alle som snublar og reiser opp alle dei nedbøygde og vil gi dei mat i den rette tid. Eg er nådig og full av barmhjertigheit, sein til vreide og rik på trufast kjærleik. Eg vil aldrig svikte deg, eg er god mot alle. Eg er rettferdig på alle mine vegar, barmhjertig i alle mine gjerningar. Eg er nær deg når du kallar på meg, når du kallar på meg i sanning. Set din lit til meg av heile ditt hjarte. Stol ikkje på din eigen forstand. Tenk på meg på alle dine vegar, så skal eg leie dine stigar rett. Amen.»
10.2.2024. Eg har høyrt di bøn for din familie og eg vil ikkje la dine ord falle til bakken. Profetisk bodskap ved Elin Therese Slotten.
«Sjå, eg kjem med skyene og kvart auge skal sjå meg, også dei som gjennomborar meg. Eg er alfa og omega, byrjinga og enden, seier Herren. Han som er og som var og som kjem, den allmektige. Frykt ikkje, mitt barn, eg er den fyrste og den siste. Sjå, eg er han som lever og var død og sjå eg er levande i all æve. Eg har nøklane til døden og dødsriket. Eg har høyrt di bøn for din familie. Eg er tru til mitt ord. Eg vil ikkje la dine ord fall i bakken. Eg etterjagar dine familiemedlemmer, når du ber. Eg skal frelse dei. Fortsett å be, for det gir meg retten til å gå etter dei med min Ande. Trengsel vil komme over denne jorda. Prøvingar vil auke, men mine heilage vil vokse og spire i mine føregardar. Dei som elskar meg og mitt ord vil blomstre og skine sterkare og sterkare. Men for dykk som frykter mitt namn, skal rettferdssola gå opp med lækjedom under sine venger og de skal gå ut og springe som kalvar når dei vert sleppte ut frå fjøsen. Min herlegdom vil fylle jorda. Store ting vil skje som ikkje har vore sett før. Eg vil vise min herlegdom. Englar vil verte meir vanleg å sjå. Det overnaturlege vil verte meir og meir vanleg, for eg er ein overnaturleg Gud. Gud er ei ånd og eg ynskjer at mine tilbedarar skal tilbe meg i ånd og i sanning. Hold deg tett til meg i denne tida. Forføringa vil verte stor over verda, men mitt Ord står for evig fast. Hos meg er det inga forandring eller skiftande skugge. Eg er sanninga, vegen og livet. Eg lutrar deg gjennom eld og prøver ditt hjarte. Eg er ein nidkjær Gud og ynskjer heile ditt hjarte, alle rom, ei tru, tillit og ein kjærleik som veks, sjølv gjennom prøvingar og smerte. Eg vil aldrig sleppe deg og aldrig forlate deg. Den som sigrar vil eg gi å ete av den skjulte manna. Eg vil gi han ein kvit stein og på steinen er det skrive inn eit nytt namn som ingen kjenner, utan den som får den. Den som sigrar, han vil eg gi å ete av Livets tre, som er midt i Guds Paradis. Den som sigrar og held fast på mine gjerningar inntil enden, han vil eg gi makt over folkeslaga, han skal herske over dei med jernstav. Som pottemakaren sine kar skal dei verte slått i stykke. Slik eg har fått det overgitt av min far og eg vil gi han morgonstjerna. Den som sigrar skal verte kledd i kvite klede og eg skal slett ikkje stryke namnet hans ut or Lammets bok, men eg skal vedkjenne hans namn for min far og hans englar. Den som sigrar vil eg gjere til ei søyle i min Guds tempel og han skal aldri meir gå utanfor. Eg vil skrive min Guds namn på han og namnet på min Guds by, det Nye Jerusalem som kjem ned frå himmelen, frå min Gud. Eg vil skrive mitt nye namn på han. Den som sigrar vil eg gi å sitje med meg på mi trone, slik eg har sigra og sett meg med min far, på hans trone. Ver tru inntil døden og eg vil gi deg livets krone, seier Herren. Sjå, eg kjem snart. Hald fast på det du har, så ingen skal ta di krone. Amen.»
2024.06.26. Eg vil smykke deg med mine gaver.
Profetisk bodskap ved Elin Therese Slotten.
«Du har vært gjennom mye mitt barn. Den onde har vært ute etter ditt liv igjen og igjen. Du har følt deg alene, som om at jeg ikke har sett deg og at jeg har forlatt deg. Men du var aldri alene, mitt barn. Jeg har vært der, tett ved din side igjennom hver storm som traff deg. Jeg vil aldri gå fra deg, mitt elskede barn. Du er dyrebar! Jeg vet at din smerte har lagt et lokk på ditt syn, og at du har ikke sett meg der. Men jeg gikk aldri fra deg, ikke et sekund! Den onde skal få betale for alt det onde han har gjort imot deg. Jeg har lovet deg i mitt ord at jeg vil vende alt til det gode for dem som elsker meg. Det vil komme gode frukter ut av din smerte! Det vil ikke være forgjeves! Ditt liv vil bære frukt for meg og du vil seire! Det djevelen mente til det onde og din undergang, har jeg brukt imot han og du har torturert han med din stadige hengivenhet og kjærlighet til meg, gjennom din motgang. Som regnet lar alt som lever vokse og gro, kan tårer og smerte produsere blomstring og modenhet. Du står stødigere i dag enn noen gang og du vil fortsette å vokse med meg! Du vil bære min herlighet og legedom til denne verden. Du vil være mine hender og føtter. Jeg vil smykke deg med mine gaver og herlighet og dine sår vil jeg lege med gull. Det vil for alltid være et merke som hele himmelen vil se. Et synlig bevis på din seier over alt av angrep fra den onde. Din lønn vil bli stor og din glede vil aldri ta slutt. Alle dine valg og din hengivenhet er lagt merke til og sett. Du er min og jeg har behag i deg.»
Jesus sa til meg at den lovsongen han la ned i meg var min og den skulle vere min i all æve, i djupet av meg, der var den. Det verka som det gjekk mange år utan at det vart noko meir av den, i staden vart der ein verkebyll, så den kunne kjennast som den vart til ein verkebyll. 26.6.2024 sa han til meg:
«Jeg vet at din smerte har lagt et lokk på ditt syn, og at du har ikke sett meg der. Men jeg gikk aldri fra deg, ikke et sekund! Den onde skal få betale for alt det onde han har gjort imot deg. Jeg har lovet deg i mitt ord at jeg vil vende alt til det gode for dem som elsker meg.»
Eg trur det er sikta til det området der han la lovsongen i meg. Men han vil stige ned og befrukte mi tru og min kjærleik frå han, så eg ventar meg at han vil stige ned og møte henne igjen der, så ho får eit nytt møte med han og eg får sjå han igjen der. Så det vert til lækjedom for meg og for henne og for mange, han vil lækje den sjukdomen som er mellom Guds folk, heilt ifrå Israels fråfall.
Jesus sa han gav meg ein draum og vil eg skal ta fram att draumen og drøyme stort med han.
Bodskapen 31.8.2024:
«Du har drømt stort med meg, mitt barn. Det var en tid da du tok imot det kallet jeg la i din ånd. Jeg la ned drømmer og lengsler i ditt hjerte og jeg ga deg bilder av hva som skulle komme. Du holdt fast på det og drømte om det lenge. Men så en dag gav du opp kallet og la lokk på det som en gang ble gitt deg. Tiden gikk og du så aldri det som du drømte om. Og du tenkte at det bare var en drøm som aldri vil skje. Men mitt barn, den drømmen var gitt deg av meg. Det var ikke bare fra ditt eget hjerte. Du har kanskje glemt og lagt et lokk på det, men jeg har ikke glemt det. Du vil høste hvis du bare ikke gir opp og mister motet. Jeg kaller deg i dag til å tro meg igjen. Ta frem det som ble en gang gitt deg og drøm stort med meg. Ikke gi opp og mist ikke motet for det er ditt. Jeg gav deg visjoner om min hensikt og plan for ditt liv og den vil aldri bli tatt fra deg. Jeg er istand til å sette det i verk. Jeg er istand til å gjøre langt mer enn du ber meg om og kan forstå. Du er kalt og du er fortsatt min! Selv om drømmen tar lengre tid enn du tenkte det skulle, betyr det ikke at jeg ikke er trofast til å sette det i verk. La meg få gjøre mitt verk i deg og stol på meg. Når du ber om noe som er etter min vilje, skal det bli gitt deg.»
2025.05.08. Profetisk bodskap ved Elin Therese Slotten: «Djevelen har virkelig prøvd å splitte og ødelegge din familie, han kommer bare for å myrde, stjele og ødelegge. Han er en løgner og løgnens far, han har hvisket i ditt øre igjen og igjen, at det ikke er håp for din familie, det vil aldri bli bra, de vil aldri forstå eller de vil aldri bli frelst. Men det er en løgn, ingenting er umulig for meg, sier Gud.»
Hennar eigen opplesing: https://www.youtube.com/watch?v=-_GwDlPLzLE
Mi nedskriving:
«Jeg har sett hvordan du har blitt behandlet av din familie, jeg har sett din smerte og jeg ser dine sår. Jeg ser din frustrasjon og hvor mye det kostet deg å være god mot den som såret deg. Jeg er ikke blind overfor din situasjon jeg er en Gud som har inderlig medlidenhet med deg i dine prøvelser. Jeg ble også sviktet og misforstått av mine, jeg har blitt prøvd i alt, så jeg har inderlig medlidenhet og forståelse for din smerte, mitt barn. Djevelen har virkelig prøvd å splitte og ødelegge din familie, han kommer bare for å myrde, stjele og ødelegge. Han er en løgner og løgnens far, han har hvisket i ditt øre igjen og igjen, at det ikke er håp for din familie, det vil aldri bli bra, de vil aldri forstå eller de vil aldri bli frelst. Men det er en løgn, ingenting er umulig for meg, sier Gud. Frykt ikke, bare tro, jeg kan gjøre hva som helst gjennom hvem som helst. Jeg kan snu hver situasjon opp ned på en dag. Jeg er mektig og ingen er for vanskelig for meg å forandre. Bare be til meg og ha tro, mitt barn, til hva jeg kan gjøre. I dag er dagen for å tilgi din familie, for at de ikke elsket deg som du trengte, for at de ikke forsto deg og tok imot deg som du trengte så sårt. Tilgi dem og la meg ta meg av dem og ditt hjerte. De kan ikke elske deg som jeg kan, de kan ikke forstå deg sånn som jeg kan. Jeg vil aldri svikte deg min elskede, jeg vil aldri slippe deg eller forlate deg, fortsett å be for din familie og gi dem til meg. La meg bære dem i min sterke hånd, jeg vil høre din bønn for din familie og jeg vil etterjage dem, hvis du velger å tilgi og velsigne og ikke forbanne dem med dine ord. Jeg elsker alle i din familie og dere som familie er viktig for meg, jeg har en plan også for dere. Amen.»
Når eg gjekk på gymnaset, tenkte eg meg at når Gud gir meg ei frelst kvinne til kjæraste og kone, så yngste eg å få ta imot henne som eit Guds barn i samsvar med
1 I same stunda kom læresveinane til Jesus og spurde: «Kven er den største i himmelriket?» 2 Då kalla han til seg eit lite barn, sette det midt imellom dei 3 og sa:
Sanneleg, det seier eg dykk: Utan at de vender om og vert som born, kjem de ikkje inn i himmelriket. 4 Den som gjer seg sjølv liten som dette barnet, han er den største i himmelriket.
5 Den som tek imot eit slikt lite barn i mitt namn, tek imot meg.
Så det vart ein vakker draum for meg å få ta imot henne Virtuella slik, omfamne henne og gi henne ein klem. Når eg møtte henne igjen i Bergen og ho fekk vite at det kom som eit bønnesvar fordi eg var glad i henne, så opplevde et det som ein åndeleg røyndom, sjølv om ho fysisk var langt borte frå meg. Korleis kunne eg no få henne til å møte meg fysisk også? Jesus sa til meg at han var den som tok seg av mi sak, så eg skulle komme til han med den.
No talte han om dette som at eg hadde drøymt stort med han, ja, for eg tenkte meg at dette høvde med skaping i 1.Mos.2, men no skaper Gud oss i Kristus, han er den siste Adam, som er ifrå himmelen og som for oss har vorte ei livgivande ånd. Så han vil eg skal ta fram att draumen og drøyme stort med han igjen, han vil setje det i verk.
Gud er fullkomen og han er kjærleik, han elskar oss med den fullkomne kjærleiken i Kristus og vi elskar fordi han elska oss først. Då er det først og fremst han vi elskar, slik elskar vi Gud. Dette gjeld både menn og kvinner. Så skal vi elske nesten vår som oss sjølve og det også gjer vi fordi Jesus elska oss først. Sidan eg har bedt Jesus gi meg ei frelst kvinne til kone og han gir meg det, så blir det då slik at eg elskar henne fordi Jesus elska meg først og så får eg oppleve det slik at han elskar henne gjennom meg. Venteleg vert det slik for henne også, så ho elskar meg fordi hen elska henne først og får oppleve det slik at han elskar meg gjennom henne. Så slik svarar Jesus meg på mi bøn om ei frelst kvinne til kone. Alt dette er åndeleg og vi skal la Anden råde i vår døyelege lekam. Venteleg vil han gjennomføre det ved at han ved sin Ande råder i vår døyelege lekam.
