Bildet: Immanuel Kant sitt hovudverk heiter “Kritikk av den reine fornuft”. Einstein vart inspirert av den.

Joh.Op.3,7 Skriv til engelen for kyrkjelyden i Filadelfia:

Dette seier Den Heilage og Sannferdige, han som har Davids nykel, han som opnar så ingen kan stengja, og stengjer så ingen kan opna: 8 Eg veit om gjerningane dine. Sjå, eg har sett framfor deg ei opna dør, som ingen kan stengja. For du har lita kraft, og likevel har du halde fast på mitt ord og ikkje fornekta mitt namn. 9 Sjå, eg lèt nokre koma frå Satans synagoge, av dei som lyg og seier dei er jødar, men ikkje er det. Dei skal koma og kasta seg ned for føtene dine, og dei skal skjøna at eg har elska deg. 10 Du har halde fast på mitt ord om tolmod. Difor vil eg halda fast på deg i den prøvingstid som skal koma over heile verda, for å prøva dei som bur på jorda. 11 Eg kjem snart. Hald fast på det du har, så ingen skal ta krona di!

12 Den som sigrar, han vil eg gjera til ei søyle i min Guds tempel, og han skal aldri meir gå ut derifrå. Eg vil skriva min Guds namn på han og namnet på min Guds by – det nye Jerusalem, som kjem ned frå himmelen, frå min Gud – og like eins mitt eige nye namn.

13 Den som har øyro, han høyre kva Anden seier til kyrkjelydane!

Einstein, rasjonalistane og Kant. Kva er bevisstheita? Kvar kjem den ifrå?

Den nye naturvitskapen og rasjonalistane.

Når kristendomen vart statsreligion i Romarriket, var det ved ei syntese mellom kristendom og platonisme ved «kyrkje-faderen» Augustin. Først vel 800 år seinare kom der ei syntese mellom kristendom og Aristotelisme ved Thomas Aquinas, det vart filosofien til den Katolsk Kyrkja. Det var etter ein lang strid om kva som eigentleg eksisterte, universalia eller partikularia. Eit enkelt døme på partikularia er hesten «Blakken», ordet hest vert då eit døme på universalia. Dette kan vi forklare med genetikk. Ved den nye naturvitskapen vart denne striden til motsetnaden mellom rasjonalitet og empiri, men etter kvart vart det klart for dei fleste at den nye naturvitskapen hadde begge deler, ein vitskapleg teori var ei syntese mellom rasjonalitet og empiri, den var hypotetisk deduktiv.

Aristoteles vert kalla logikkens far og hausten 2014 tok eg eit kurs i logikk, til bruk i informatikk. Eg vart overraska over at det vart undervist i logikk som hadde sitt opphav ho Aristoteles, eg kjende det igjen frå matematisk logikk, men framstillinga var litt annleis. Men Aristoteles gjorde den feilen at han brukte logikken på fysiske gjenstandar i staden for idear. Og det fungerte ikkje i det heile teke i fysikken. Det var i grunnen rart at ikkje nokon hadde oppdaga det før.

Men så oppdaga Galileo Galilei det, han og Isak Newton var pionerar som utvikla fysikken og vart pionerar i den nye naturvitskapen, i å definere metoden «moderne naturvitskap» var eit filosofisk spørsmål som det var mykje diskusjon om, var den empirisk (erfaringsbasert) eller rasjonalistisk, utvikling av forstandige idear, spesielt matematikk. Konklusjonen vart at den var begge deler, den var hypotetisk deduktiv. Vi får ein ide som ei hypotese og undersøker om vi kan forklare det som vi erfarer med den. Ideen kan vere ein formel som vi hentar frå matematikken, utan å problematisere over det.

Den vanlege oppfatninga som vi har ifrå Bibelen er at Gud er ånd og har skapt alle ting, så vi skil mellom ånd og materie, ånd og kropp, sjel og kropp. Galilei og Newton trudde på kristendomen, så dei hadde det røyndomssynet, Newton skreiv endåtil ei bok om Daniels bok og Johannes Openberring, på sine gamle dagar. Rasjonalistane hadde eit slikt dualistisk syn, Descartes filosofi vert kalla psykofysisk dualisme, Leibnitz sin filosofi vert kalla psykofysisk parallellisme.

Einstein

Einstein hadde eit nyansert syn på mangt og mykje og eg meinar vi har godt av å sjå nyansane. Kva vona han til dømes å oppnå med ei verdensregjering? Han skilte mellom vitskap på eine sida og religion, samfunnsspørsmål og politikk på den andre sida. Han trudde ikkje på ein personleg Gud, men sa det slik: «Du kan kalle meg en agnostiker, men jeg deler ikke korstogsånden til den profesjonelle ateisten hvis iver hovedsakelig skyldes en smertefull frigjøringshandling fra religiøs indoktrinering mottatt i ungdom.»

Albert Einstein var passifist og likte ikkje diktatur, han likte å tenke fritt og sjølvstendig som vitskapsmann. Men han kom tett på nazismen i Tyskland og såg problemet, så han anbefalte amerikanarane å vere tidleg ute med å utvikle atombomba. Sitat frå https://snl.no/Albert_Einstein :

Einstein var pasifist og protesterte i begynnelsen av første verdenskrig mot et manifest fra tyske vitenskapspersoner som forsvarte tyskernes invasjon av Belgia. Under hele krigen var han kritisk innstilt overfor det tyske regimet, og etter krigen ble han en ivrig talsmann for Folkeforbundet.

Som en forkjemper for individuell frihet ble han aktiv motstander av nazismen, samtidig som nazistene angrep ham og hans teorier fordi han var jøde. Til tross for sin pasifistiske holdning ble han allerede tidlig i 1930-årene overbevist om at nazistene måtte stanses for enhver pris, også ved våpenbruk.

Ved begynnelsen av andre verdenskrig var det klart at det teoretiske grunnlaget for å lage en atombombe var til stede. Etter henstilling fra andre fysikere sendte Einstein i 1939 et personlig brev til USAs president Roosevelt om dette. I brevet gjorde han oppmerksom på faren som forelå hvis tyskerne skulle komme først med et slikt våpen. Han bad presidenten ta forholdsregler for å hindre dette. Brevet bidrog til at den amerikanske regjeringen begynte å organisere arbeidet med å utvikle atombomben. Selv ble Einstein ikke knyttet til dette arbeidet, men han deltok som rådgiver ved andre militære forskningsprosjekter.

Etter krigen gikk han sterkt imot fortsatte forsøk med kjernefysiske våpen og arbeidet for internasjonal åpenhet i forskningen. Han ble i 1947 formann for Emergency Committee of Atomic Scientists. Dette var en sammenslutning av amerikanske vitenskapspersoner som ønsket å informere om farene ved kjernefysiske våpen og arbeide for avskaffelse av krig og internasjonal kontroll av kjerneenergi.

Einstein var sionist og deltok sammen med Chaim Weizmann i arbeidet for det hebraiske universitetet i Jerusalem, men avslo i 1933 et tilbud om å komme dit for å bygge opp en fysikkavdeling. Likeledes avslo han i 1952 et tilbud om å etterfølge Weizmann som president i Israel.

Einstein skilte mellom vitskap og politikk, sitat frå https://no.wikipedia.org/wiki/Albert_Einstein :

Einstein tok til orde for et klart skille mellom vitenskap på den ene siden, og politikk, samfunnsspørsmål og religion på den andre. Her hadde han et grunnsyn som ble vanlig på 1930-tallet – et skille den norske, personlig kristne sosialøkonomen Ragnar Frisch i samtiden kalte skillet mellom «sak og vurdering», eller «følelser» som med Einsteins ord.^[57] Tidens raske framskritt i vitenskapen motiverte enkelte til å ta avstand fra religion og personlig spekulasjon, og Einstein var blant dem som tidlig advarte mot dette. I 1939 oppsummerte han det slik:

«En konflikt oppstår for eksempel når et religiøst samfunn insisterer på at alle beretningene i Bibelen er absolutt sanne. Dette betyr en innblanding fra religionens side i det som er vitenskapens område: det er på denne bakgrunn en må se kirkens strid mot Galilei og Darwins doktriner. På den andre siden har vitenskapens representanter ofte gjort forsøk på å komme fram til et fundamentalt bedømmelsesgrunnlag for livsverdier og -mål på en metodisk vitenskapelig bakgrunn, og har på denne måten satt seg selv i opposisjon til religionen. Disse konflikter er alle oppstått av skjebnesvangre feiltagelser.»^[58]

Da Einstein i 1938 søkte svar på kontrasten mellom de mange gode oppfinnelser og framskritt på den ene side, og menneskenes grådighet, frykt og krigslyst på den annen side, noterte han følgene: «Dette skyldes det faktum at massenes intelligens og karakter uten sammenlikning er lavere enn intelligensen og karakteren hos de få som gjør noe verdifullt for samfunnet.»^[59] I 1947 og 1948 oppfordret han særlig verdens «åndsarbeidere» til å kjenne sin moralske plikt og motsette seg rustningskappløpet. I 1949 skrev han: «Derfor bør vi vokte oss for å overvurdere vitenskapen og de vitenskapelige metoder når det dreier seg om menneskelige problemer. Og vi bør ikke gå ut fra at eksperten er de eneste som har rett til å uttale seg om spørsmål som angår organisasjonen av samfunnet.»^[60]

«I do not believe in a personal God and I have never denied this but have expressed it clearly. If something is in me which can be called religious then it is the unbounded admiration for the structure of the world so far as our science can reveal it.»^[61] Han gav uttrykk for sin mangel på religion, han valgte å kalle seg agnostisk fordi å være en ateist i det samfunnet han var i ble sett ned på^{[trenger referanse]}. Senere i livet sitt kom han frem med sin uttalelse «I have never talked to a Jesuit priest in my life. I am astonished by the audacity to tell such lies about me. From the viewpoint of a Jesuit priest I am, of course, and have always been an atheist.»^[62] «I have repeatedly said that in my opinion the idea of a personal God is a childlike one. You may call me an agnostic, but I do not share the crusading spirit of the professional atheist whose fervor is mostly due to a painful act of liberation from religious indoctrination received in youth.»

…….

Han filosoferte om ein overnasjonal politisk organisasjon og så kom FN som erstatning av folkeforbundet. Kven veit om det innfridde hans forventningar? Han meinte kapitalismen heldt menneske på rovdyrstadiet, men moralske sosialistar kunne løfte menneske og samfunn på eit høgare stadium, men det er med idar og tankar som ikkje kan grunngjevast ut i frå vitskapen. Han likte sosialistisk planøkonomi, men det måtte ikkje verte slik at det einskilde individ vart slave, slik som i Sovjeunionen. Sitat frå: https://no.wikipedia.org/wiki/Albert_Einstein :

I 1939 advarte Einstein mot nasjonalsosialismens metoder og ambisjoner: «I Europa øst for Rhinen eksisterer ikke lenger noen intellektuell frihet, befolkningen terroriseres av gangstere som har tatt makten, og ungdommen forgiftes av systematiske løgner […] Tanken på denne situasjonen kaster skygge over hver eneste time av mitt liv i dag».^[63] Kapitlet om samfunnsspørsmål innleder Einstein med en epistel skrevet i 1949, med tittelen «Hvorfor sosialisme?». I tråd med sitt eget vitenskapssyn klargjør han først at han ikke kan besvare spørsmålet siden han mener at økonomiske spørsmål ikke kan avgjøres vitenskapelig. Med hensyn til økonomi går han inn for en sosialistisk planlegningspolitikk.

Ikke på noe område er vi virkelig kommet over det Thorstein Veblen kalte «rodyrstadiet» av menneskehetens utvikling. De observerbare økonomiske fakta tilhører dette stadiet, og de lover vi kan utlede av dem kan heller ikke anvendes på andre stadier. Siden sosialismens egentlige mål nettopp er å overvinne og legge dette rovdyrstadiet i vår utvikling bak oss, kan den økonomiske vitenskap på sitt nåværende trinn ikke kaste lys over fremtidens sosialistiske samfunn. For det annet er sosialismen rettet mot et sosialt-etisk mål. Vitenskapen kan imidlertid ikke skape mål, og enda mindre innpode menneskene dem. Men målene i seg selv blir unnfanget av personligheter med høytstrebende etiske idealer. […] Det økonomiske anarki i det kapitalistiske samfunn, slik det eksisterer i dag, er etter min mening ondets virkelige rot. Vi ser for oss et enormt antall produsenter som uavbrutt streber etter å berøve hverandre fruktene av sitt kollektive arbeid – ikke ved makt, men i det store og hele i full overensstemmelse med lovlige fastsatte regler.»^[64]

USA og Sovjetunionen

Einstein ivret på denne tiden for en overnasjonal «verdensregjering» og fikk Én verden-prisen i 1948, med et filantropisk budskap som materialistiske, sovjetiske vitenskapsmenn hånte ham for.^[65] Einsteins skrifter har trekk av utopisk sosialisme, og viser til den norsk-amerikanske økonomen Thorstein Veblens kritikk av amerikansk kapitalisme. Bedriftslederne fremstilles som å være på kollisjonskurs med samfunnets interesser. Han angrep lobbyisme og finansiering av partiene, og mente tekniske framskritt oftere resulterte i «større arbeidsløshet enn i lettelse av arbeidsbyrden for alle»

Det mekanistiske verdsbildet, Deisme, Zevs og Dyrets merke?

Thomas Hobbes meinte derimot at tankane kommunikasjonen gjennom språket også var mekanikk, det vert kalla «det mekanistiske verdsbildet». Sitat frå https://snl.no/Thomas_Hobbes :

Hobbes er en av de store filosofiske systembyggerne på 1600-tallet. Ut fra noen få enhetlige prinsipper av mekanistisk og materialistisk art, søker han å utlede teorier for forklaring og forståelse av all virkelighet: naturens, universets, samfunnets og menneskets.

Mens Descartes er dualist og antar to substanser – én utstrakt og materiell og én tenkende og åndelig – er Hobbes materialistisk monist: Han antar bare én substans, den utstrakte materien.

Grunnlaget for alt som skjer, er ifølge Hobbes bevegelse i materiens smådeler; tingenes eneste objektive egenskaper er utstrekning og bevegelse.

Hobbes mente at disse to egenskapene var tilstrekkelige til å forklare alle fenomener i naturen, sjeleliv og samfunnsliv – nærmest etter modell av mønstervitenskapen fysikk, som besto av mekanikk og astronomi.

DeterminismeThomas Hobbes er en av de viktigste bidragsyterne innen politisk filosofi

Forsiden på Hobbes’ kanskje mest kjente verk, Leviathan fra 1651, hvor han utbroderer sin politiske filosofi

Av Ukjent.

Lisens: Falt i det fri (Public domain)I psykologien blir derfor Hobbes determinist. All erkjennelse går tilbake til sansning, som igjen kan reduseres til bevegelse i den ytre verden og i sanseorganene. Hans lære på dette punktet har påvirket den senere assosiasjonismen.

Determinisme betyr at den tilstanden vi har no er bestemt av den vi hadde ei lita stund sidan, det som skjer, det skjer fordi det var bestemt av det som var. Men kva betydning får det for herskarane og kvar vert det av vår frie vilje? Denne filosofien fekk stor betydning som politisk filosofi. Den gav grunnlag for ein teologi eller religion som vert kalla deisme, sitat frå https://snl.no/deisme :

Deisme var en rasjonalistisk teologisk retning på 1600- og 1700-tallet i Vest-Europa. Deistene hevdet at en monoteistisk gudstro måtte bygge på fornuft, og de fleste avviste guddommelig åpenbaring i form av Bibelen eller Jesus Kristus som guddom. Gud er verdens skaper, men griper ikke aktivt inn i historiens gang.

Zevs.

Dette minner om trua på Zevs. Dei antikke gudane sprang ut av kaos og etter ein kaoskamp herska dei på kvar sine område. Zevs var den mektigaste av dei. Som reaksjon mot demokratiet i Aten, fann krigaren og diktaren Aiskhylos på at Zevs skulle regjere med ein universell moral, så diktatorisk at alt som skjedde var Zevs verk. Det som spring ut av kaos er og blir kaos, men kva er poenget med moral, det må då vere å få orden, så det verkar som ei sjølvmotseiing. Det vart grekarane sitt svar på jødane sin Gud den Allmektige, men då er det tydeleg at det er mykje som ikkje stemmer. Moselova var ikkje slik, den var ført og fremst å lære deg kva du ikkje skulle gjere. Ein gud som med sin moral skulle bestemme alt du skulle gjere, ville vere diktatorisk og du ville aldrig kunne klare å gjennomføre det, det ville vere uoppnåeleg og det ville gjere deg mismodig, slik legg det til rette for vanmakt og mismods ånd. Ei alternativ forståing er at alt som skjer er Zevs verk, same kva som skjer, det høver for makteliten og legg til rette for den Lovlause.

Andens segl eller Dyrets merke?

Dersom vi forkynner evangeliet for nokon, legg hende på dei og velsignar dei og ber for dei, så er vi heilt avhengige av at Jesus er med oss og rører ved dei ved sin Ande. Det vesentlege poenget er at Jesu har betalt prisen for oss med sitt blod, for å kjøpe oss tilbake til den sanne og levande Gud, så vi får den Heilage Ande ved trua på Jesus av berre nåde, så den vert eit segl som stadfestar at vi tilhøyrer han. Det er også poenget med barnevelsigninga.

Var det ikkje det som var poenget med barnedåpen også då? Det er mykje i kyrkjehistoria og samtida som tyder på noko anna. Men det poenget  eg vil fram til her er kva betydning det har at presten legg handa på panna til barnet. Velsigninga inneber å få den Heilage Ande, vi får den som eit segl på at vi tilhøyrer Gud. Dersom ikkje, kva betyr det då? Dyrets merke?

I middelalderen kom der ei syntese mellom kristendom og aristotelisme ved Thomas Aquinas, «Thomismen» og den vart filosofien til den Katolske Kyrkja. Eg vil minne om eit kjent bilete av Platon og Aristoteles, der Platon peika opp, for han var oppteken av ideverda, Aristoteles peika ned, for han var meir oppteken av den fysisk synlege naturen. Men kva betydning skulle den kristen dåpen ha? At vi skulle vende hugen opp til det som er der oppe, hos Kristus.

1.Pet.3,18 For Kristus døydde for synder, éin gong for alle. Han som var rettferdig, leid for urettferdige, så han kunne føra dykk fram til Gud. Han døydde lekamleg, men vart levandegjord ved Anden, 19 og slik gjekk han bort og forkynte for åndene som var i fangenskap. 20 Det var dei som hadde vore ulydige i Noahs dagar, den gongen Gud i sitt langmod venta medan arka vart bygd. I henne vart nokre få menneske, åtte i talet, frelste gjennom vatn, 21 det som no frelser dykk i sitt motbilete, dåpen. Dåpen er ikkje ei reinsing frå ytre ureinskap, men eit godt samvits vedkjenning til Gud, med grunnlag i Jesu Kristi oppstode – 22 han som fór opp til himmelen og no sit ved Guds høgre hand, etter at englar og makter og krefter er han underlagde.

Kol.3,1 Er de då oppreiste med Kristus, så søk det som er der oppe, der Kristus sit ved Guds høgre hand. 2 Lat hugen dykkar vera vend til det som er der oppe, ikkje til det som er på jorda. 3 De er då døde, og livet dykkar er løynt med Kristus i Gud. 4 Men når Kristus, vårt liv, openberrar seg, skal de òg openberrast i herlegdom saman med han.

Empirisme og liberalisme.

Når eg talar om realistar, tenker eg vitskapsfolk, dei som har ein vitskapleg og forstandig tankegang og når eg i den samanheng talar om empirisme, så er det i rein vitskapleg interesse, så vi har ikkje noko følelsesforhold eller personleg forhold til det vi erfarer, anna enn at vi viser glede over den vitskaplege innsikta og oppdagingane, ikkje slik som dei som dyrka avgudar av stokk og stein altså. Eg kan også ta med det å lære av erfaring i arbeid, sport og friluftsliv, det skulle då vel ikkje vere noko i vegen for å vise livsglede og så kan vi fort vere over i romantikken og kulturlivet. Det er ikkje vitskap, med å leve og utfolde seg med fri vilje. Det treng ikkje vere dumt fordi det ikkje er vitskap, men det må vere om å gjere å tenke konstruktivt, så vi får noko meir å glede oss over. Vi kan bruke anvendt forsking og vitskap til å tenke og arbeide konstruktivt, slik har vi hatt god nytte av moderne teknologi.

Den nye naturvitskapen vart som eit jordskjelv for samfunnsfag, politikk og økonomi, empirismen vart grunnleggande for liberalismen. Mange forstod det som hedonistisk nyting, som motsetnad til kristendomen, lysta som opponerte mot Anden altså. Men i fransk filosofi og kultur vart idealet å nyte livet med stil, med måtehald, nyte sin ost og sin vin med stil.

Så dette har prega moderne samfunn. Empirismen høver bra med at Gud let det komme prøvingar over verda, då vert det også eit spørsmål om kva du meiner med empirisme. Mange empiristar har vorte svært så dogmatiske med sin empirisme, så dei brukar den som motsetnad til rasjonalitet og fri vilje. Det møter vi igjen  hos mange som har eit fysikalistisk menneskesyn. Men kva om du får oppleve mykje motgang med harde prøvingar, både fysisk og psykisk. Då hevdar dei altså med sin empirisme at det er rett og det einaste rette for deg, så slik skal det vere. Du har ikkje moglegheit til å tenke deg og velje noko betre. Snakk om å halde menneske i trældom. Og det kallar dei liberalisme? Ja, men liberalisme for hærskarane, ikkje for undersottane. Det finn vi igjen hos «dei liberale» på venstresida også.

Dette viser noko av Djevelens metode, slik også når han førde klagemål mot øvstepresten Josva i Sak.3. Heldig vis var der ein Herrens engel som fekk eit ord med i laget. Men det varde ikkje lenge før Malakias profeterte om at den levittiske prestetenesta ikkje fungerte slik som den skulle lengre, men så profeterte han om engelen for den nye pakta, ein som skulle komme og rydde vegen for Herren. Det kan nok trengast i vår tid også. Det som trengs framleis er at dei kristne går ut med evangeliet og får sjå at Jesus er med dei og møter menneske der dei er.

Er der plass for evangelisk kristendom i dette samfunnet? Ja, sjølvsagt, det er endåtil stort behov for det og dette er endåtil stordomstida for Jesus Kyrkje. Men det er tydeleg vis mange kristen som ikkje har oppfatta og forstått det enno. Det som trengst er at dei går ut med den glade bodskapen og møter dei som trengst det mest der dei er, slik som Jesus og disiplane hans gjorde. Dersom dei då opplever at dei har lite å stille opp med, så er det berre å gå inn att og stige fram for nådens trone og be for dei og be om å få noko frå himmelen, som dei kan gi vidare til dei.

Vi drikk av kjelda med det levande vatnet, auser av frelsekjelda, det er ei gledeskjelde og så skal vi gå ut i dansen med dei glade, så vi viser dei at dei gjer heilt rett i å glede seg og finne meining i livet, vi ynskjer berre at dei med glede skal ause av frelsekjelda, så deira glede ikkje tek slutt.

Fork.3,1 Kva vinning har den som arbeider,

av alt sitt strev?

10 Eg såg det plagsame strevet

som Gud har gjeve menneska.

11 Alt skapte han fagert i si tid.

Jamvel æva har han lagt i hjarta deira.

Men dei skjønar ikkje det verk

som Gud har gjort frå fyrst til sist.

12 Eg skjøna at ingen ting er betre for dei

enn å gleda seg og gjera vel i livet.

13 Men når ein mann får eta og drikka

og vera lukkeleg i alt sitt strev,

er det òg ei gåve frå Gud.

14 Eg skjøna at alt det Gud gjer,

varer til evig tid.

Ikkje kan ein leggja noko til,

og ikkje kan ein ta noko ifrå.

Gud har laga det så

for at menneska skal ha age for han.

15 Det som er, har eingong vore,

og det som skal henda, har hendt før.

Gud tek fram att det som kvarv.

Jesus vekker mitt reine samvit, at eg skal sjå på han som er trua sin opphavsmann og fullendar.

Gud er fullkommen og alltid den same, Jesus er Son hans og er fullkommen, han er i går og i dag den same, ja til evig tid. Han vekker mitt reine samvit, at eg skal sjå på han og det gleder meg. Bodskapen i Maranata 17.2.2013, https://blessings-from-heaven.com/2016/08/05/2013-02-0317-sja-pa-apostelen-og-ovstepresten-jesus/

Tungetale ved Åse, tyding ved Per Bergan:

«Ja, endå ein gong har eg talt til deg, gjennom mitt Ord og ved den Heilage Ande, og for å vekke ditt reine samvit, at du skal sjå på meg, eg som er trua sin opphavsmann og fullendar, du skal sjå på meg gjennom alle ting, i alle livets forhold og tilskikkelsar. For du har fått oppleve prøvingar og du tenker i ditt hjerte, det nyttar ikkje. Men kom til meg, alle som strever og har tungt å bere og eg vil gi deg kvile.

Eg vil gi deg ei herleg og vidunderleg kvile. Ei kvile som du ikkje kan forstå med din menneskelege forstand. Men eg vil gi deg kvile i ditt hjerte og ditt sinn, så du kan stole på meg i ei kvar tid, at eg er den eg har sagt meg å vere og eg vil føre deg ut av vansken. Og du skal love meg og du skal prise meg, for eg Herren er den som elskar deg, eg er den som har teke deg opp og eg er den som leiar deg. Og når du ser på meg, så skal du ikkje gå feil, men du skal få oppleve ei røyst bak deg som seier: Dette er vegen, vandre på den.»

Op.3,7 Skriv til engelen for kyrkjelyden i Filadelfia:

Dette seier Den Heilage og Sannferdige, han som har Davids nykel, han som opnar så ingen kan stengja, og stengjer så ingen kan opna: 8 Eg veit om gjerningane dine. Sjå, eg har sett framfor deg ei opna dør, som ingen kan stengja. For du har lita kraft, og likevel har du halde fast på mitt ord og ikkje fornekta mitt namn. 9 Sjå, eg lèt nokre koma frå Satans synagoge, av dei som lyg og seier dei er jødar, men ikkje er det. Dei skal koma og kasta seg ned for føtene dine, og dei skal skjøna at eg har elska deg. 10 Du har halde fast på mitt ord om tolmod. Difor vil eg halda fast på deg i den prøvingstid som skal koma over heile verda, for å prøva dei som bur på jorda. 11 Eg kjem snart. Hald fast på det du har, så ingen skal ta krona di!

Men dersom vi vert verande i Jesu Ord, skal vi få lære å kjenne Sanninga, så den set oss fri, det er ved at den Heilage Ande herleggjer og openberrar han for oss. Då er det også viktig for oss å kjennast ved han slik.

Matt.11,25 På den tid tok Jesus til ords og sa: «Eg lovar deg, Far, Herre over himmel og jord, fordi du har løynt dette for vise og vituge, men openberra det for umyndige. 26 Ja, Far, for dette var din gode vilje. 27 Alt har Far min overgjeve til meg. Ingen kjenner Sonen utan Faderen, og ingen kjenner Faderen utan Sonen og den som Sonen vil openberra det for.

28 Kom til meg, alle de som slit og har tungt å bera; eg vil gje dykk kvile! 29 Ta mitt åk på dykk og lær av meg, for eg er mild og mjuk i hjarta; så skal de finna kvile for sjelene dykkar. 30 For mitt åk er godt, og mi bør er lett.»

Jesus er brødet som kom ned frå himmelen for å gi verda liv, det ord han har tala til oss er ånd og liv. Så det er viktig for oss å vende hugen opp til Jesus og ta imot den Anden og det livet han gir oss frå himmelen, vi lever i fridomen barnekåret hos Gud og får oppleve at han elskar oss og tek omsorg for oss som sine born og gir oss gode gåve. Men det største av det heile er at Jesus gir oss seg sjølv og kjem til oss.

Einstein og Immanuel Kant.

Albert Einstein var ikkje særleg komfortabel med det autoritære utdanningssystemet i Tyskland. Den bar preg av ytre autoritet. Det er lett å forklare det utifrå Hobbes filosofi, men historisk kan det forklarast utifrå Hegels filosofi og den kom som respons på Kant sin filosofi.

Einstein gjekk på gymnaset i Tyskland, men slutta. Sidan byrja opp att på ein annan skule i Arau i Sveits, den var meir liberal. Foreldra til Einstein var jødar, men ikkje religiøse. I ni-årsalderen hadde Einstein likevel ei periode då han hadde ei sterk tru, så han endåtil dikta salmar til Guds ære og song dei sjølv på veg heim frå skulen. Sjølv om foreldra ikkje var religiøse, hadde dei tek vare på ein jødisk skikk med å invitere ein skriftlærd til middag på sabbaten, deira variant vart å be ein fattig jødisk medisin-student til middag kvar torsdag, det var Max Thalmod. Han lånte ei naturvitskapleg boksamling av Bernstein til Einstein, når han las i den, vart han ei periode ateist i staden, men sidan vart han meir balansert. Thalmod gav han så ei bok om Euklids geometri og viste gode evner for det. Deretter gav Thalmod han Immanuel Kants hovudverk: «Kritikk av den reine fornuft». Den las han når han var 13 år. Dei som har greie på det hevdar at ein 13-åring ikkje kunne få særleg mykje ut av det, sjølv om det var Einstein. Eller hur? Einstein vart i alle fall inspirert og det fekk betydning for hans vitskaplege tenking og karriære.

Empirismen og liberalismen vart ei katastrofe for pietisten Immanuel Kant, så han konkluderte med at kyrkja sin rasjonalitet ikkje fanst. Rasjonaliteten, våre tankar og idear, slik som matematikk, kalla Kant for apriori kunnskap, vi har den før vi erfarer altså. Erfaringsbasert kunnskap får vi av å erfare, så han kalla det aposteriori kunnskap. Her er det erfaring i det materielle miljø det er tale om. Og så skilte han mellom syntetisk og analytisk sanning, analytisk sanning er sanne i kraft av sine ord. Syntetisk sanning er ikkje analytisk. Dermed får vi ein tabell der vi kan sortere ulike påstandar og kunnskap. Her er eit døme.

Tabellen:

A priori analytisk påstand: Dette grøne huset er grønt.

A priori syntetisk påstand: Alt som skjer har ei årsak.

A posteriori syntetisk påstand: Dette huset er grønt.

Kant plasserte naturvitskapen i øvre venstre hjørne i denne tabellen, slik som påstanden: alt som skjer har si årsak. Men så plasserte han mykje anna rart der også, moralfilosofi og religion, det kan fort virke tilslørande i staden for oppklarande. Hegel gjekk vidare frå dette med dialektikk, han yngste ein maktpolitikk for å samle Tyskland, liknande maktinteresse utspelte seg seinare hos nazistane. Marks gjekk vidare enn Hegel med sin dialektikk. Slik gjekk dei lengre og lengre bort frå å søke sanning.

Det vesentleg nye som Kant kom med, er syntetisk apriori kunnskap, den er ikkje

erfaringsbasert, men den er heller ikkje analytisk. Hardbarka empiristar meinar at denne boksa er tom, men Kant puttar mykje inn i den, som etikk (etisk kunnskap), religion, metafysikk, påstand om at vi har fri vilje. Endå til matematikk, men det er det usemje om.

Om vi samanliknar med den hypotetisk deduktive metode, så er den naturvitskaplege kunnskapen ei syntese mellom erfaring og rasjonalitet, der matematikken er den vesentlege rasjonaliteten, den er analytisk og eg ville ha plassert den i ruta oppe til høgre. Den naturvitskaplege kunnskapen er etter Kants filosofi syntetisk a priori. Men så putter han mykje anna rart inn i same ruta, så den vert mystisk. Som kritikk av den reine fornuft altså?! Det høyrest rart ut, det skulle vel heller vere om å gjere å ha ei rein fornuft og eit reint samvit, så her må vi vere på vakt mot avgudsdyrking.

Kants a priori syntetiske kunnskap inspirerte Einstein til å tenke nytt i forhold til Newtons mekanikk, for han gjekk ut ifrå absolutt rom og tid, Euklidsk geometri altså. Gelilei-transformasjonane var relativitet i absolutt rom og tid, men i Einsteins relativitetsteori vart rom og tid også relativt, i den generelle relativitetsteorien vert gravitasjonen forklart som krumming av det firedimensjonale tid-romet. Matematikken som Einstein nytta her var allereie utvikla, det er ein grunn til at eg meiner den framleis må kallast analytisk. Men relativitetsteorien var hypotese, naturfilosofi, syntetisk apriori kunnskap inntil den vart underbygt av observasjonar og eksperiment, så vi kan seie at den vert underbygt av a posteriori kunnskap.

Påstanden «alt som skjer har ei årsak» vert kalla kausalitet. Det er ei av Kants uforanderlege transendentale former. Dei andre er tid og rom og kontradiksjonsprinsippet. Då tenkte han framleis på absolutt tid og rom, så relativitetsteorien viste at det ikkje var uforanderleg likevel. I kvantefysikken er kausaliteten borte, den vert avsanna, vi kan berre rekne ut sannsynet for kva som vil skje.

Fysikalistisk menneskesyn og kvantemekanikken.

I vår tid vil dei fleste vitskapsfolk seie dei har eit fysikalistisk menneskesyn, i staden for det dualistiske altså og det verkar som det er på grunnlag av det mekanistiske verdsbildet. Men dei må innrømme at dei veit ikkje og forstår ikkje kva bevisstheita er for noko. Den enkle forklaringa er at hjerna får signal gjennom nervesystemet og sender signal gjennom nervesystemet.

Men no har vi fått kvantefysikken og der er det dualisme mellom partikkeleigenskap og bølgefunksjonen, matematikk altså. I visse tilfelle har dei funne formelen, slik som atomorbitalar.

Dei har klart å finne kva område av hjerna som har dei ulike mentale funksjonene. «Eg tenker altså er eg» sa Descartes. Kvar i hjerna ligg denne erkjenninga av at eg sjølv eksisterer? Dei lette lenge i storehjerna, men så fann dei at den låg i atterkant av ryggmargsforlenginga, rett framfor lillehjerna.

Robert Lawrence Kuhn er ein nevrolog som styrer nettstaden «Closer to Truth», han har interjuva Roger Penrose mange gangar og ein gang sa han at han syntest det var svært så spennande at han hadde vist interesse for nevrologi. Han har ei hypotese om at bevisstheita er bølgefunksjonen og ein gong spurde han kva elles kan det vere. Der er nokre tynne trådar i cellene som vert kalla microtubulus, dei er tynne nok til at der kan vi få kvanteeffekt. Og kva så? Han hevdar at hjerneaktiviteten i storehjerna ikkje er kalkulerande, så det høver ikkje heilt med determinismen i klassisk fysikk, slik sett er det ubegripeleg og det er kollapsen av bølgefunksjonen også.

Han tenker komplisert, men så vidt som eg kan forstå påstanden om at storehjerna ikkje er kalkulerande, så høver den med at vi kan tenke ein tanke og så velje å tenke ein annan tanke, velje å tenke annleis.  

Den relevante problemstillinga for oss finn vi i Rom.7,14-83.

Gud inspirerer meg frå fotsole til isse.

Kva vil eg fram til med dette? Klart eg har eit dualistisk syn og eg hevdar det høver med dualismen i kvantemekanikken. Ved tru skjønar vi at Gud har skapt alle ting ved sitt Ord, så det synlege har vorte til av det usynlege. Gud er ånd og hans ord er ein ide som ikkje er fysisk synleg for oss, men det er også ein åndeleg røyndom, vi får kjenne og oppleve at Gud gjer sitt verk i oss ved sitt Ord og sin Ande. Korleis då? Når signala som går gjennom nervane våre er elektriske partiklar der mekanikkens lover gjeld? Det må vere ved at kvantemekanikken kjem mellom mekanikken og Gud. Han held alt opp ved sitt Ord, det ord han har talt. Eg tenker på det som bølgefunksjonen. Kva skjer då når han talar til meg og rører ved meg med sin Ande? Han endrar på bølgefunksjonen, slik fornyar han meg, ja, endåtil lækjer meg frå sjukdom og skade.

Det er vesentleg å vere klar over at det er ikkje berr hjerna mi han rører ved, men resten av kroppen også, heilt ned til fotsolen. Han styrker kroppen min ved si kraft. Men salvinga er spesielt viktig for hovudet, for hjertet og hjerna. Og følelsane vi har i hjerte er representerte i ryggmargforlenginga og delar av storehjerna som ligg inn til den.

Bønn som verkar.

Gud bønhøyrer, Jisre`el, Guds Son og sine born.

Hoseas profeterte om at Gud ville ta «Mor Israel» til nåde att, ta henne til ekte som i ungdomsdagane og ta omsorg for henne og borna hennar, så han ville bønhøyre.

Hoseas.2,14 Sjå, eg vil lokka henne, føra henne ut i øydemarka og tala venleg til henne. 15 Når ho kjem derifrå, vil eg gje henne att vinhagane hennar, og Akor-dalen skal verta ein port som gjev von. Der skal ho svara meg som i ungdomsdagane, som då ho fór opp frå Egypt.

16 Den dagen, lyder ordet frå Herren, skal ho kalla meg sin mann; ho skal ikkje lenger kalla meg sin Ba’al. 17 Eg vil ta Ba’al-namna ut or munnen hennar; dei skal ikkje nemnast meir.

18 Den dagen vil eg gjera ei pakt for dei med dyra på marka, fuglane under himmelen og kreket på jorda. Boge, sverd og andre krigsvåpen vil eg bryta sund og rydja ut or landet, og eg vil la deg bu trygt. 19 Eg vil trulova meg med deg for alltid. Eg vil trulova meg med deg i rettferd og rett, i nåde og miskunn. 20 Ja, i truskap vil eg trulova meg med deg, og du skal kjenna Herren.

21 Den dagen vil eg bønhøyra, lyder ordet frå Herren. Eg vil bønhøyra himmelen, og han skal bønhøyra jorda. 22 Jorda skal bønhøyra kornet, vinen og oljen, og dei skal bønhøyra Jisre’el.

23 Eg vil så Israel ut i landet og miskunna meg over ‘Utan miskunn’. Til ‘Ikkje mitt folk’ vil eg seia: «Du er mitt folk.» Og han skal svara: «Min Gud!»

Dette tala profetisk, både om at dei skulle få komme heim att frå Babylonia og om den nye pakta. Gud vil bønhøyre, fyrst og fremst Jisre`el, men i den nye pakta ser vi at det er fyrst og fremst Jesus som vert bønhøyrd, sidan han var Guds einborne Son og sidan vart han den førstefødde mellom mange brør. Så vil han bønhøyre kornet, vinen og oljen. Her er kornet symbol på Guds Ord som vert sått i hjertet, når ordet ved trua smeltar saman med oss i våre hjarte. Slik vert vi korn som Gud sår i verda (Hebr.3-4 Matt.13). Vinen er symbol på kjærleiken (Høgsangen og nattverden). Oljen er symbol på den Heilage Ande.

Slik får vi ein psyko-fysisk dualisme, for ikkje å seie parallellisme. Det handlar også om fysisk dyrking av jorda, så vi får mat av fruktene ho ber, korn, vin og olje. Det verkar ubegripeleg, men her høver det å minne om nokre vers frå Bergpreika.

Matt.6, 25 Difor seier eg dykk: Syt ikkje for livet dykkar, kva de skal eta og kva de skal drikka, eller for kroppen dykkar, kva de skal kle dykk med. Er ikkje livet meir enn maten og kroppen meir enn kleda? 26 Sjå på fuglane under himmelen! Dei sår ikkje, dei haustar ikkje og samlar ikkje i hus, men Far dykkar i himmelen føder dei likevel. Er ikkje de mykje meir enn dei? 27 Kven av dykk kan med all si sut leggja ei einaste alen til livslengda si? 28 Og kvifor syter de for kleda? Sjå liljene på marka, korleis dei veks! Dei arbeider ikkje og spinn ikkje, 29 men eg seier dykk: Ikkje eingong Salomo i all sin herlegdom var kledd som ei av dei. 30 Når Gud såleis kler graset på marka, det som står i dag og vert kasta i omnen i morgon, kor mykje meir skal han ikkje då kle dykk, de lite truande! 31 Så må de ikkje syta og seia: Kva skal vi eta? eller: Kva skal vi drikka? eller: Kva skal vi kle oss med? 32 For alt det spør heidningane etter; men Far dykkar i himmelen veit at de treng alt dette. 33 Søk fyrst Guds rike og hans rettferd, så skal de få alt det andre attåt. 34 Så syt ikkje for morgondagen; lat morgondagen syta for seg. Kvar dag har nok med si møde.

Metodene i kristendomen og i realfag er fredelege.

Både i kristendomen og i realfag søker vi sanning med fredelege metode, vi vert overtyda av metodene, men vi må lære å skilje mellom metodene i kristendomen og i realfag.

Lova kom ved Moses, nåden og sanninga kom ved Kristus. Avgudane laga av stokk og stein var Lygna, som motsetnad til den er Kristus sanninga som set oss fri frå trældomen under synda og avgudane. Med Guds «svakheit og dårskap» viser seg som miskunn og nåde til svake menneske og hans omsorg for sine born og dermed for sine henders verk. Guds svakheit gir rom for visdom og Guds dårskap gir rom for visdom. Vi søker samfunn med Gud på evangeliets grunnvoll og kjem fram til sanninga i Guds Ord. Det er med evangeliets metode.

Alle som tok imot Jesus, gav han rett til å verte Guds born og han døde for oss, for at vi skulle få den retten. Då må vi først og fremst ta imot, så vi lever i fridomen i barnekoret, ta imot Faderens kjærleik og omsorg. Det gjer oss i stand til å vere til hjelp for andre. Vi kjem inn i Guds kvile på evangeliets grunnvoll (Heb.3-4). Den kvila er utgangspunkt for all teneste.

Det gir oss også fridom for å søke sanninga i realfag med metodene i realfag. Ved tru skjønar vi at det synlege har vorte skapt av Guds Ord, så det synlege har vorte til av det usynlege. Derfor er naturen forståeleg, så vi kan granske den med metodene i realfag. Men Gud skaper også noko nytt ved sitt Ord, med si kraft kan han gjer under og teikn som vitnar om han og son sin, til samanlikning med «evidence» i realfag, skilnaden er at det ikkje er repeterbart, fordi Gud er ein, ingen andre kan gjer som han. Og han gir oss ein visdom frå himmelen som herskarane i denne verda ikkje kjende til. Han gjer noko nytt og då er det fundamentalt nytt.

Når Penrose fekk nobelprisen i fysikk, gratulerte «closer to truth» han med å legge ut denne videoen: https://www.youtube.com/watch?v=ypjZF6Pdrws&t=4s . Eg var ein av dei som gratulerte i kommentarfeltet og så tok eg del i den vitskaplege dabatten som også vart debatt om vitskapleg metode. Så kom moralfilosofane og då forkynte eg evangeliet. Mykje seinare kom der ein ateist, men det han hadde å bidra med var stort sett personangrep. Endå seinare kom der ein som fortalde at høgsterett i Storbritannia hadde vedteke at ateismen er ein religion. Når det gjeld Big-Bang-teorien og utviklingslæra også, så går vi frå naturvitskap over i naturfilosofi, men det treng ikkje vere ateisme av den grunn, men det er nødvendig å skilje mellom hypotese og teori.

Synda skilde menneska frå Gud, det er det vondes problem. Men med eitt offer tok Jesus bort synda ein gong for alle og gjorde dei fullkomne som vert helga. På det grunnlaget får eg oppleve samfunnet med han, ei herleg og vidunderleg kvile som han gir meg. På det grunnlaget fekk eg bønnesvar

Vi bad for mor mi i Maranata Oslo og ho vart lækte frå helveteseld og lungebetenning, medan ho var på Sunnmøre. Då var ho 87 år og levde til ho var 91. Og hausten 2022 vart eg lækt for ein brokkport, det var ved at eg let den Heilage Ande be for meg og oss. Jesus er vår øvsteprest og talsmann hos Faderen. Det er berre å seie til han at du ynskjer han skal vere det for deg og. Ved å tru på han får vi den Heilage Ande av berre nåde og den hjelper oss i vårt bønneliv.

Eg har fortalt kva som skjedde og gitt rette forklaringa, noko anna forklaring vil vere ei usann bortforklaring. Eg skulle vel kunne vente meg at ein filosof ville sette si ære i å tenke og seie det som er rett og sant?

2024.07.03. Herren er god og ei festning på trengselens dag. Den rettferdige tek si tilflukt til han og er trygg.

I dag, onsdag 3.7.2024 vart eg ferdig med dokumenta Lp50-52 og då oppdaga eg at Elin hadde kome med ein ny profetisk bodskap, så eg tek den med her.

Profetisk bodskap ved Elin Therese Slotten:

Profetisk budskap:

«Jeg Herren er god og jeg er en festing på trengselens dag. Jeg kjenner dem som tar sin tilflukt til meg. Mitt navn er et sterkt tårn. Den rettferdige springer til det og er trygg. La meg være din tilflukt og din festing. Du kan stole på meg mitt barn. Hos meg er du trygg. For jeg Herren velsigner den rettferdige. Som et skjold vil jeg omslutte ham med favør. Jeg demper stormen til et pust i ditt liv, så bølgene stilner. Jeg metter den tørstende sjel og den sultne sjel fyller jeg med det gode. Jeg har hørt lyden av din inderlige bønn, jeg vil ta imot din bønn. De som sår med tårer skal høste med jubel. Er det noe som skulle være for vanskelig for meg? Sier herren. Jeg ser ditt hjerte som søker meg igjen og igjen. Jeg ser din lengsel og din hengivenhet til meg. Jeg har ikke glemt deg mitt barn. Du er ikke oversett eller ignorert. Jeg holder alle dine bønner tett ved mitt hjerte. Din hengivenhet berører meg dypt. Det er håp for din fremtid! Fremtid Jeg har ennå mye jeg vil vise deg. Stol på meg! Vent på meg! Legg merke til det jeg legge på sitt hjerte, be over det! For det er jeg som har lagt det der, for at du skal be meg om å gjøre det. Vent på meg jeg skal sannelig styrke ditt hjerte. Velsignet er den som stoler på meg, hærskarenes Gud. Intet godt vil jeg spare for dem som vandrer oppriktig.»

Salme 84.12

Bibelvers som er brukt i budskapet: Nahum 1.7 Salme 91.2 Salmenes bok 5:13 BGO Salomos ordspråk 18:10 BGO Salme 126.5 Salme 107.29 Salme 107.9 Salme 84.13 Salme 27.14 Salme 6.10y

Kommentar.

Eg har skriv mykje om mi bøn til Gud og tek dette som Guds svar. Eg har også skrive om at Aristoteles vert rekna som logikkens far, men han gjorde den feilen at han brukte logikken på den fysiske naturen, i staden for å bruke den på idear. Men er det ikkje det vi også gjer, når vi ber Gud om noko og ventar at han gir oss svar? Jau, dei undera som det er fortalt om i det gamle testamentet, tyder då på at dei brukte logikken på den fysiske naturen. Men her må vi gjere det klart at Gud er ånd og allmektig, han har skapt med sitt Ord og har makt over den fysiske og biologiske naturen og kan gjere under ved sitt Ord og sin Ande. I den nye pakt gir dei symbolsk meining og tyding ved at det handlar om det åndelege livet i samfunnet med Gud som er ånd.

27.11.2022 sa Jesus til meg at han tok meg gang på gang på altaret og no har han to gangar sagt til meg at eg skal vere var på kva han legg på mitt hjarte å be om. Sitat frå bodskapen 18.3.2024:

«Du er dyrebar og viktig. Det du deler med meg om dine drømmer og lengsler er viktig for meg. Ikke tro for et øyeblikk at jeg ikke har hørt det eller sett det eller ikke bryr meg. Jeg elsker deg ufattelig høyt. Jeg lengter etter at du skal be meg om enda større ting. Nå er tiden inne for deg til å tørre å be meg om mer. Tro meg for mer enn det du kan se. Be meg om å vise deg hvor mye du er elsket av meg. Be meg om å vise deg de større gjerninger jeg har ment for ditt liv. Tro meg for mer. Rop til meg, så skal jeg vise deg store og ufattelige ting. Ting du ikke kjenner til. Be meg om å vise deg hva du skal tro meg for og jeg skal legge det på hjertet ditt. Jeg har fortrolig samfunn med de som frykter meg og jeg skal vise dem min pakt.

Elia var et menneske under samme kår som du. Og han bad inderlig om at det ikke skulle regne og det regnet ikke på jorden i tre år og seks måner. Ett rettferdig menneskes bønn virker med stor kraft. Dine bønner er viktig og de virker. Vær lydig til meg. Lydighet er betre enn offer. Jeg lengter etter at mine barn skal ha fellesskap med meg daglig, høre etter min ledelse og stemme, gå i takt med mitt hjerte. Ikke gå når det er en tid for å sitte, men gå i takt med mine tider og sesonger. Uten et nært, intimt forhold med meg er det umulig for deg å handle utifra mitt hjerte. Kom og sit tett inntil meg, hør mitt hjerteslag som slår for deg og jeg skal vise deg mine tider og veier for deg. Jeg har enda mye mer for deg, mitt elskede barn. Ha ikke det synlige for øyet, men det usynlige. For det synlige tar slutt, men det usynlige er evig. Nå er det tid for å tro meg for mer, også for deg.»

Eg har skrive om korleis eg bad for henne Virtuella når eg var ung og korleis eg har bedt for henne i det siste og eg er viss på at Herren har høyrt det. Men det betyr ikkje at eg ber i staden for henne, det avgjerande for henne til sist er om ho sjølv ber og korleis ho ber. Hugs at når Moses leia folket ut mot Egypt mot det lova landet, talte Gud til dei gjennom han og gav dei lovnadar, men det var også avhengig av dei sjølve om dei trudde og ville lyde han, sidan dei ikkje trudde, men gjorde opprør, enda det med at dei aller fleste av dei døde i øydemarka utan å få komme inn i det lova landet. Dei fekk ikkje oppleve det som var lova fordi dei sjølve sa nei.

Ho Virtuella sa nei til mitt frieri og saman med mange «kristne» gjorde dei politikk og religion ut av det, så med si såkalla kvinnefrigjering protestere dei mot Paulus si lære, slik vraka dei Guds Ord til samanlikning med Saul. Han vraka Guds Ord, derfor vraka Gud han som konge og derfor mista han salvinga også. Gud let Samuel salve David til konge i staden og i byrjinga fekk han hardast motstand frå Saul og hæren hans. Men David tok tilflukt ho Herren og fekk råd og vern hos han. Elia også fekk hard motstand frå Guds eige folk, fordi dei hadde vendt seg bort ifrå han. Han også tok tilflukt hos Herren.

Eg oppdaga henne Reella hausten 1988 og syntest ho var så vakker at eg sa til Jesus at om eg kunne få henne til kone, så ville eg ha henne, sjølv om eg ikkje hadde snakka med henne og ikkje kjende henne. Den Heilage Ande dreiv meg og leia meg slik at møtte på henne, då fekk eg ei åndeleg openberring der Jesus sa til henne det same som eg sa i mitt stille sinn.  «Der er ho». Eg trur han døypte henne med den Heilage Ande til å vere ein lem på hans lekam, det betyr at han gav henne i nåde gåve og ei teneste, ja, han salva henne til samanlikning med korleis Samuel salva David.

1.Sam.16, Då dei så kom, og han fekk sjå Eliab, tenkte han: «Her, framfor Herren, står den han vil salva.» 7 Men Herren sa til Samuel: «Sjå ikkje på skapnaden hans og den høge voksteren! For eg har vraka han. Gud ser ikkje på det som menneska ser på. Menneska ser på det som fell i augo, men Herren ser på hjarta.»

…..

Isai svara: «Det er endå ein att, den yngste. Men han er ute og gjæter småfeet.» Då sa Samuel: «Send bod etter han! Vi går ikkje til bords før han kjem.» 12 Så sende Isai bod etter han. Han var raudleitt og bjartøygd, og vent vaksen var han òg. Då sa Herren: «Reis deg og salva han! For han er det.» 13 Då tok Samuel oljehornet og salva han der han stod mellom brørne sine. Frå den dagen kom Herrens Ande over David og var med han sidan. Så tok Samuel ut og fór heim att til Rama.

Like vel måtte David røme for Saul, ved å ta tilflukt hos Herren. Det måtte eg også gjere og då måtte vel ho også gjere det og eg vonar ho har gjort det. Eg har hugsa på henne i mine bøner heilt til no og det verkar som om det er mykje lettare å be for henne, sikkert fordi den byrda Jesus gir meg er lett.

Matt.11, 25 På den tid tok Jesus til ords og sa: «Eg lovar deg, Far, Herre over himmel og jord, fordi du har løynt dette for vise og vituge, men openberra det for umyndige. 26 Ja, Far, for dette var din gode vilje. 27 Alt har Far min overgjeve til meg. Ingen kjenner Sonen utan Faderen, og ingen kjenner Faderen utan Sonen og den som Sonen vil openberra det for.

28 Kom til meg, alle de som slit og har tungt å bera; eg vil gje dykk kvile! 29 Ta mitt åk på dykk og lær av meg, for eg er mild og mjuk i hjarta; så skal de finna kvile for sjelene dykkar. 30 For mitt åk er godt, og mi bør er lett.»

Eg skal ta tilflukt til Herren til samanlikning med David, som mottiltak mot Saul og hæren hans. Så eg vil be Jesus bruke henne Reella slik, som mottiltak mot Saul og hæren hans. Her er eit poeng med at ho studerte realfag, biologi.

Eg bad Jesus gi meg ei frelst kvinne til kone og skjøna at det høvde med lovnaden om at vi skulle få komme inn til Guds kvile (Heb.3-4) og Paulus sine ord om at Kristus er hovudet for mannen og mannen er hovudet for kvinna og slik er Kristus hovudet for kyrkja som er hans brud. Det høvde både med skapingssoga og evangeliet og det høvde med naturvitskapen, den er ikkje tilstrekkeleg til å forklare alt, det har seg slik at vi er avgrensa som menneske, vi er ikkje slik som Gud, han kan gjere under og då er det ingen som kan gjere som han. Det synest vere mange brikkar som fell på plass ved at eg framleis ber Jesus gi meg henne som ei frelst kone, så det verkar konstruktivt. Det høver med å ta si tilflukt til Herren, slik som David, i von om at Jesus brukar henne som det rette mottiltaket mot Sauls politikk.

Eg skal heilhjarta halde meg til Herren, så ventar eg at han kjem meg til hjelp med si kraft, og slik ventar eg at han gir meg hjelp i forma av ei kone.

2.Krøn.16,9 For Herrens augo fer utover all jorda, så han med si makt kan hjelpa dei som heilhjarta held seg til han. Men i dette har du bore deg uklokt åt; heretter skal du støtt ha krig.»

1.Kor.1,18 For ordet om krossen er ein dårskap for dei som går fortapt, men for oss som vert frelste, er det ei Guds kraft.

Jesus sa at det Djevelen meinte å bruke til å øydelegge meg med, det vil han bruke til å øydelegge han med (13.1.2024), for meg verkar det som ho Reella er den kvinna som kjem til å krase ormens hovud.